Η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν και οι ελληνικές ισορροπίες τρόμου: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν κράτησε «σωστές» αποστάσεις

Η πρόσφατη διμερής συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, από την οποία το Ισραήλ έμεινε επιδεικτικά εκτός, προκάλεσε ένα μωσαϊκό αντιδράσεων στην Αθήνα.

Από τη μία πλευρά, η ελληνική πρωτεύουσα υποδέχθηκε με εμφανή ανακούφιση το τέλος ενός πολέμου που απείλησε να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία από την άλλη, όμως, η εξέλιξη αυτή γεννά έντονο προβληματισμό για τη θέση της χώρας μας στη διεθνή σκακιέρα.

Η λήξη της κρίσης αποτελεί αναμφίβολα θετική εξέλιξη. Εάν αυτό το γεωπολιτικό αδιέξοδο συνεχιζόταν, οι επιπτώσεις για την ελληνική οικονομία –ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας και του εμπορίου– θα ήταν ανυπολόγιστες.

Το γεγονός ότι αποφεύχθηκε μια γενικευμένη ανάφλεξη επιτρέπει στην Αθήνα να ανασάνει, καθώς περιορίζονται οι άμεσοι οικονομικοί κίνδυνοι που θα πλήγωναν τη χώρα, αν και η ακρίβεια στην ενέργεια θα παραμείνει καθώς έχουν καταστραφεί οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στον Κόλπο.

Η υπόθεση αυτή, ωστόσο, αναδεικνύει τη σκοτεινή πλευρά της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες που φρόντισαν να κρατήσουν ασφαλείς αποστάσεις, εμφανίστηκε υπερβολικά προσδεδεμένη στις επιλογές της Ουάσιγκτον. Ταυτόχρονα, η χώρα μας διατηρεί εξαιρετικά στενές, σχεδόν μονομερείς σχέσεις με το Ισραήλ, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση Νετανιάχου βρίσκεται σε πλήρη απομόνωση από τη συγκεκριμένη συμφωνία.

Το μεγάλο διπλωματικό ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: Τι ακριβώς κάνουν οι «πιστοί σύμμαχοι», όπως η Ελλάδα, όταν οι δύο παραδοσιακοί τους φίλοι (ΗΠΑ και Ισραήλ) τα σπάνε μεταξύ τους;

Η τυφλή ευθυγράμμιση στερεί από την Ελλάδα τη διπλωματική ευελιξία που απαιτούν οι καιροί.