
Μας προκαλεί μεγάλη εντύπωση η διάθεση των χωρών της ΕΕ, να ρισκάρουν ακόμα και την ίδια τους την ασφάλεια, απειλώντας ουσιαστικά με πόλεμο τις πανίσχυρες ΗΠΑ, στην περίπτωση που αυτές προσαρτήσουν με την βία την Γροιλανδία.
Μάλιστα μαζί με αυτές συμμετέχει και ο Καναδάς, του οποίου ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ, δήλωσε ότι θα υπερασπιστεί το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, εάν οι ΗΠΑ εισβάλουν στην Γροιλανδία, καθώς αυτή είναι δανικό έδαφος και η Δανία είναι σύμμαχος!
Προσέξτε, όλοι αυτοί λένε ότι θα επιτεθούν σε μία χώρα σύμμαχο, που θα επιτεθεί για να καταλάβει έδαφος άλλου συμμάχου!
Στο ζήτημα όμως της κατοχής μεγάλου μέρους της Κύπρου, από τον τουρκικό κατοχικό Στρατό, εκεί όλοι μαζί κάνουν… κο, κο,κο.
Θα πει κάποιος «ρε φίλε η Κύπρος δεν προστατεύεται από το άρθρο 5».
Όχι, αλλά είναι μέλος της ΕΕ και ουδείς εντός της Ένωσης δεν σκοτίζεται γι’ αυτό.
Ας πάμε όμως στο Αιγαίο και στο ζήτημα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Αν προχωρήσουμε σε κήρυξη ΑΟΖ, όπως δικαιούμαστε με βάση το διεθνές δίκαιο, η Τουρκία τότε μας απειλεί με πόλεμο.
Είμαστε χώρα του ΝΑΤΟ; Εκεί γιατί κανείς δεν έρχεται να επικαλεστεί το άρθρο 5;
Ή ας το πάμε ελαφρύτερα και αναίμακτα. Γιατί η ΕΕ δεν επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία; Εδώ ετοιμάζεται να το κάνει κατά των ΗΠΑ που όλοι ξέρουν ότι θα «πονέσουν» πάρα πολύ (πρωτίστως την ΕΕ).
Μήπως τελικά τα προβλήματα είναι άλλης φύσεως; Μήπως η ΕΕ ελέγχεται από μία «τάδε» πολιτική ομάδα-«αδελφότητα» και οι ΗΠΑ από μία άλλη (στην παρούσα στιγμή γιατί επί Μπάιντεν επρόκειτο για την ίδια), οι οποίες θα πολεμήσουν η μία κατά της άλλης μέχρι τελικής πτώσεως;
Γιατί όταν καταργείται η λογική και τα «δύο μέτρα, δύο σταθμά» παρουσιάζονται ως «δικαιοσύνη» κάτι άλλο κρύβεται από πίσω.