
Η έντονη παραφιλολογία των τελευταίων ημερών που αφήνει ονοιχτό —αν δεν προετοιμάζει κιόλας μεθοδικά— το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής συγκυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία, έχει αρχίσει να προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη.
Το κόμμα βρίσκεται αντιμέτωπο με μια σταδιακή διαρροή στελεχών, τα οποία αρνούνται να δώσουν την εκλογική μάχη με σημαία την «πολιτική αλλαγή» για να τους προκύψει τελικά μια κυβερνητική συνεργασία με την ΝΔ.
Η πρόσφατη αποχώρηση του γνωστού δικηγόρου και κομματικού στελέχους Μαρίνου Σκανδάμη αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εσωτερικής κρίσης.
Ο κ. Σκανδάμης επέλεξε να δημοσιοποιήσει την παραίτησή του από το ΠΑΣΟΚ μόλις μία ημέρα πριν ανακοινωθεί επίσημα ως Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη στη νέα σκιώδη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα για τις ιδεολογικές μετατοπίσεις που συντελούνται.
Βέβαια, η πολιτική εξίσωση για το ΠΑΣΟΚ είναι εξαιρετικά σύνθετη. Αν η ηγεσία αποφασίσει να λοξοκοιτάξει προς τα αριστερά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ενεργοποιηθούν αντίστροφα αντανακλαστικά, οδηγώντας δεξιόστροφα στελέχη —που δεν αποχώρησαν με το μεγάλο κύμα της περιόδου 2019-2023— στην αγκαλιά του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η αδυναμία του κόμματος να πείσει εδώ και δύο με τρία χρόνια για τη δυναμική του, τον αυτόνομο ρόλο του και την πρωταγωνιστική του παρουσία, δημιουργεί ένα διπλό ιδεολογικό ρεύμα φυγής: άλλοι τραβούν προς τα δεξιά και άλλοι προς τα αριστερά.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, για τη Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι η αποχώρηση των επώνυμων στελεχών. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι πίσω από τα στελέχη, κινδυνεύει να αποχωρήσει και ο ίδιος ο κόσμος της παράταξης, κουρασμένος από τα όσα βλέπει στο ΠΑΣΟΚ.
