
Τα δίκτυα των τραπεζών πουλάνε όλο και περισσότερες ασφάλειες, διαχείριση κεφαλαίων και υπηρεσίες που κάποτε ανήκαν σε εξειδικευμένα γραφεία.
Ο λόγος είναι απλός. Η προμήθεια έχει χρήμα και λιγότερο ρίσκο από το δάνειο.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 τα έσοδα από προμήθειες των συστημικών ανέβηκαν περίπου 25%, κοντά στα 1,4-1,5 δισ. ευρώ.
Στην Πειραιώς έφτασαν τα 462 εκατ. (+42%), με ώθηση και από την Εθνική Ασφαλιστική. Στην Alpha +34%, στη Eurobank +13,5%. Οι προμήθειες πλησιάζουν το ένα τέταρτο των βασικών εσόδων, από χαμηλότερα ποσοστά ένα χρόνο πριν. Οι οίκοι το μετράνε ως επιτυχία: λιγότερη εξάρτηση από τα επιτόκια.
Το δάνειο θέλει κεφάλαιο, έλεγχο και μπορεί να κοκκινίσει. Η προμήθεια μπαίνει στο ταμείο την ημέρα της πώλησης.
Για τον μέτοχο η συνταγή είναι βολική. Για την πραγματική οικονομία είναι άλλη ιστορία.
Η τράπεζα υπάρχει για να μαζεύει καταθέσεις και να χρηματοδοτεί επιχειρήσεις και νοικοκυριά.
Όταν το δίκτυο κυνηγά κάθε σεντ προμήθειας, το κίνητρο γέρνει από το δάνειο στο πακέτο. Ασφάλεια μαζί με λογαριασμό, αμοιβαίο μαζί με κάρτα.
Ο πελάτης μένει στο ίδιο γκισέ. Ο ανεξάρτητος επαγγελματίας χάνει τη δουλειά στο σημείο που η τράπεζα έχει ήδη τον πελάτη αιχμάλωτο.
Δεν είναι παράνομο. Είναι στρατηγική. Και στρατηγική που μεγαλώνει όσο τα επιτόκια δεν δίνουν την ίδια σιγουριά.
Η επιχείρηση στο μεταξύ που θέλει κεφάλαιο περιμένει ακόμα στην ουρά.
