Πώς στην Ελλάδα του 2026 μπορείς να μείνεις αποκλεισμένος από την υπόλοιπη χώρα

Μετά την καταιγίδα της Πρωταπριλιάς που προκάλεσε την καταστροφή του δρόμου λίγα μέτρα πριν από την είσοδο της Καλλιτεχνούπολης, καθώς το ρέμα της Αγίας Παρασκευής φούσκωσε και παρέσυρε την επιχωμάτωση που είχε γίνει ώστε να διοχετεύεται το νερό του ρέματος μέσω αγωγού κάτω από τον ασφαλτοτάπητα, οι κάτοικοι της Πεντέλης έχουν επί της ουσίας… απομονωθεί σα να ζουν στο… Νότιο Σουδάν.

Για μεν τον δρόμο (Οδός Ιερολοχιτών) η ευθύνη ανήκει στον Δήμο Ραφήνας – Πικερμίου, αλλά η αρμοδιότητα για το ρέμα της Αγίας Παρασκευής είναι στην Περιφέρεια, ενώ επηρεάζεται η ζωή πολλών χιλιάδων ανθρώπων. 

Η καταστροφή του βασικού δρόμου που εξυπηρετεί τους κατοίκους – και τους επισκέπτες – των περιοχών της Καλλιτεχνούπολης, της Νταού Πεντέλης και της Διώνης – αντιμετωπίζεται προς το παρόν με δύο εναλλακτικές διαδρομές, που είναι ωστόσο προβληματικές:

Είτε μέσω του δασικού δρόμου που οδηγεί στο Ντράφι και στην Παλιά Πεντέλη, είτε μέσω της Καλλιτεχνούπολης με κατάληξη στη λεωφόρο Μαραθώνος, πριν από την διασταύρωση της Ραφήνας.

Όμως, η καταιγίδα της Πρωταπριλιάς «πλήγωσε» δύο γεφυράκια στο ύψος της Διώνης – και ο δρόμος χρησιμοποιείται μεν, αλλά τα προβλήματα είναι εμφανή.

Παράλληλα, οι δύο δρόμοι που καταλήγουν στη λεωφόρο Μαραθώνος (Βυζαντίου και Ευβοίας) είναι πολύ στενοί καθιστώντας έτσι προβληματική  την κυκλοφορία φορτηγών, λεωφορείων και βυτίων. 

Οι Ένοπλες Δυνάμεις δήλωσαν ετοιμότητα να δώσουν προσωρινή λύση για τον βασικό δρόμο με  την τοποθέτηση δύο γεφυρών τύπου Belley, αλλά επισήμαναν ότι πρέπει να προηγηθεί έργο ενίσχυσης των πρανών, καθώς υπάρχει κίνδυνος κατολισθήσεων με την πρώτη βροχή.

Το θέμα συζητήθηκε στο δημοτικό Συμβούλιο της Ραφήνας και στις 8 Απριλίου η δήμαρχος της περιοχής Δήμητρα Τσεβά προχώρησε  σε αυτοψία, ανακοινώνοντας στη συνέχεια ότι  «επιθεώρησε τα έργα που υλοποιούνται για την αποκατάσταση των ζημιών σε υποδομές και οδικό δίκτυο.

Οι παρεμβάσεις έχουν ήδη προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό, χάρη στον συντονισμό όλων και την εντατική εργασία των συνεργείων».

Αυτά ήταν τα λόγια της, έτσι;

Είκοσι ημέρες αργότερα, δεν υπάρχει ούτε ένα μηχάνημα στην περιοχή της καταστροφής. 

Ο δρόμος είναι κλειστός και δεν υπάρχει ενημέρωση προς τους κατοίκους ως προς το τι πρόκειται να γίνει.

Στο μεταξύ η ταλαιπωρία για να πάνε στις δουλειές τους από Χ εργατοώρες έχει γίνει 3 Χ εργατοώρες.

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι μόνο ο αποκλεισμός αλλά και το πως θα γίνει η επισκευή στον δρόμο αυτόν.

Γιατί αν κάνουν πάλι… επιχωμάτωση θα έχουμε πάλι τα ίδια και την επόμενη φορά μπορεί να θρηνήσουμε θύματα.

Επίσης προκύπτει μία ακόμα μεγάλη απορία: Τι θα συμβεί το καλοκαίρι αν ξαναπιάσει φωτιά; Η κυβέρνηση θα στείλει το περιβόητο μήνυμα στο 112 και θα πει σε όλους «κάντε την»; Και θα στριμωχτούν όλοι αυτοί στα… δρομάκια;

Το έχουν σκεφτεί αυτό σε κυβέρνηση, περιφέρεια και φυσικά στον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου;

Όλοι γνωρίζουν που καταλήγουν τα «στριμώγματα» σε μικρούς δρόμους εν μέσω πυρκαγιών και πανικού, έτσι δεν είναι;