
Οι ταξινομήσεις νέων επιβατικών Ι.Χ. τον Αύγουστο έκαναν βουτιά από 33,1% έως 37%.
Η αιτία δεν ήταν ότι σταμάτησε το αγοραστικό ενδιαφέρον. Ήταν ότι πολλές Διευθύνσεις Μεταφορών ξέμειναν από τσίγκο — το υλικό από το οποίο κατασκευάζονται οι πινακίδες κυκλοφορίας.
Χιλιάδες αυτοκίνητα είχαν ήδη πουληθεί και εξοφληθεί. Έμειναν ακίνητα σε λιμάνια και αποθήκες, χωρίς αριθμό κυκλοφορίας.
Όταν η ταξινόμηση γίνεται εμπόδιο αντί για τυπικό βήμα, το στατιστικό του μήνα καταρρέει και ο έμπορος πληρώνει αποθήκευση για όχημα που έχει ήδη εισπράξει.
Μόλις εξομαλυνθεί η τροφοδοσία των πινακίδων, τα νούμερα θα ανακάμψουν απότομα: Οι εκκρεμότητες του Αυγούστου θα περάσουν μαζεμένες στους επόμενους μήνες.
Υπάρχει και η αντίθετη ανάγνωση. Ένας υποψήφιος αγοραστής δεν είναι δεδομένο ότι θα ξαναμπεί στην ίδια διαδικασία χωρίς δεύτερη σκέψη. Κάποιοι μπορεί να αναβάλουν επ’ αόριστον την αγορά — ιδίως σε χειμώνα ακριβής ενέργειας και σφιχτού εισοδήματος.
Δεν έλειψε ο χάλυβας των εργοστασίων. Έλειψε το έλασμα της πινακίδας. Ένα κράτος που καυχιέται για τα ψηφιακά εργαλεία και την «ανθεκτικότητα» της οικονομίας του (εδώ γελάνε), δεν κατάφερε να εξασφαλίσει το τελευταίο φυσικό κομμάτι της παράδοσης ενός αυτοκινήτου.
