
Η υπόθεση Παναγόπουλου δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει «πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα».
Ο βασικότερος λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να ανέβει στις δημοσκοπήσεις, δεν είναι μόνο ο Ν.Ανδρουλάκης και το «γκελ» που δεν έχει στην κοινωνία.
Η περίπτωση του Γιάννη Παναγόπουλου και η υπόθεση που βγήκε στο προσκήνιο με διασπάθιση δημόσιου χρήματος μέσω του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ μοιάζει μοιραία για το συνδικαλιστικό κίνημα και για το ΠΑΣΟΚ.
Για το συνδικαλιστικό κίνημα επειδή βγάζει όλες τις παθογένειες στον αφρό:
Τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, τη μετατροπή της ΓΣΕΕ σε γραφείο δημοσίων σχέσεων, ταξιδίων και «σπα», τα σωματεία μαϊμούδες και όλα τα συναφή. Και μόνο που η ΓΣΕΕ έχει πρόεδρος το ίδιο πρόσωπο επί 20 χρόνια, με ορατό ενδεχόμενο (ως χθες) να τον είχε και ισόβια, λες και είναι μητροπολίτης, είναι δηλωτικό της κρίσης.
Για το ΠΑΣΟΚ τα πράγματα είναι πιο άσχημα:
Ο Παναγόπουλος είναι ταυτισμένος με το βαθύ ΠΑΣΟΚ… Σχεδόν με το όλον ΠΑΣΟΚ, αν εξαιρέσει κανείς ότι ποτέ δεν τα πήγε καλά με την πλευρά Βενιζέλου.
Ο Ανδρουλάκης δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις, αλλά δεν τόλμησε να τον απομακρύνει ή να απομακρυνθεί από αυτόν.
Ακόμα και χθες που η Χαριλάου ανέστειλε την κομματική του ιδιότητα, δεν έκανε το αναγκαίο βήμα να τον καλέσει να παραιτηθεί από την προεδρία της ΓΣΕΕ στην οποία ανελίχθηκε χάρη στο ΠΑΣΟΚ.
