Το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει πρόβλημα στα μεγάλα αστικά κέντρα: Η μάχη της Αττικής θα κρίνει την επιβίωσή του

Το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ στα μεγάλα αστικά κέντρα, και με κυριότερο «αγκάθι» την περιφέρεια της Αττικής, αποτελεί κοινό μυστικό στους πολιτικούς κύκλους.

Προκειμένου να αναστραφεί αυτό το αρνητικό κλίμα και να επανακτηθεί το χαμένο έδαφος, η Χαριλάου Τρικούπη θέτει σε εφαρμογή ένα ευρύ, οργανωμένο σχέδιο δράσης.

Η στρατηγική αυτή βασίζεται στην ανάθεση της υψηλής εποπτείας των οκτώ εκλογικών περιφερειών της Αττικής σε ισάριθμα, έμπειρα κεντρικά στελέχη του κινήματος.

Οι οκτώ εκλεκτοί της Χαριλάου Τρικούπη

Η κατανομή των ρόλων έγινε με βάση την πολιτική εμπειρία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής, δημιουργώντας ένα δίκτυο στενής παρακολούθησης:

Α΄ Αθηνών: Την ευθύνη αναλαμβάνει ο Χρήστος Πρωτόπαπας, έμπειρο στέλεχος της παράταξης, ο οποίος μέχρι πρότινος αποτελούσε στενό συνεργάτη του Χάρη Δούκα.

Β3΄ Νότιος Τομέας: Στην απαιτητική αυτή περιφέρεια τοποθετείται ο πρώην νομάρχης Πειραιά, Γιάννης Μίχας.

Β1΄ Βόρειος Τομέας: Την εποπτεία αναλαμβάνει ο Γιώργος Παπαβασιλείου, με στόχο τη διείσδυση στα παραδοσιακά στρώματα της περιοχής.

Β2΄ Δυτικός Τομέας: Υπεύθυνος ορίζεται ο Θεόδωρος Μαργαρίτης, στέλεχος με βαθιά γνώση της ανθρωπογεωγραφίας της Δυτικής Αθήνας.
Ανατολική Αττική: Το βάρος πέφτει στον Ξένο Μανιατογιάννη, πρώην δήμαρχο Βριλησσίων, που γνωρίζει καλά την αυτοδιοικητική πραγματικότητα.

Δυτική Αττική: Στην ιδιαίτερη αυτή περιφέρεια την ευθύνη αναλαμβάνει ο Κώστας Παπαδημητρίου.

Α΄ Πειραιώς: Την εποπτεία της περιφέρειας αναλαμβάνει ο Νίκος Μήλης.

Β΄ Πειραιώς: Υπεύθυνη για τη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια ορίζεται η Έφη Χαλάτση.

Το διακύβευμα της επόμενης μέρας

Η κίνηση αυτή δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνεται πως η μάχη της Αττικής θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική του επιβίωση και την προοπτική διακυβέρνησης. Η παρουσία γνωστών στελεχών στην πρώτη γραμμή αποτελεί μια προσπάθεια να ενεργοποιηθούν οι τοπικές οργανώσεις, να γεφυρωθούν εσωκομματικές αντιθέσεις και να επιστρέψει το κόμμα σε τροχιά ανόδου στις αστικές περιοχές, εκεί όπου οι επιδόσεις του υπολείπονταν σταθερά των περιφερειακών.