Το τέλος των ΑΠΕ είναι πολύ κοντά – Αρθρωτοί μικροπυρηνικοί αντιδραστήρες η μόνη λύση;

Σε προηγούμενη δημοσίευση η στήλη ανέδειξε την αποχώρηση της θυγατρικής της πορτογαλικής «ΔΕΗ», της EDP Renewables, από την αγορά ΑΠΕ της Ελλάδας, καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πλέον οι παραγωγοί ΑΠΕ.

Να σημειώσουμε ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ξεκινήσει ήδη την εξέταση των αρθρωτών μικροπυρηνικών αντιδραστήρων ως λύση στο ενεργειακό πρόβλημα και σε αυτό δεν θα διαφωνήσουμε καθόλου για πολλούς λόγους.

Βασικά διαφαίνεται ότι το τέλος των ΑΠΕ είναι πολύ κοντά.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ακόμα χειρότερη, καθώς η αγορά ΑΠΕ έχει μετατραπεί σε μια «φούσκα», τεραστίων διαστάσεων η οποία αναμένεται αργά ή γρήγορα να σκάσει κι αυτός είναι ο λόγος που οι ξένοι επενδυτές αποχωρούν.

Συγκεκριμένα, τη στιγμή που μιλάμε, το σύνολο των ΑΠΕ στην Ελλάδα παράγει περίπου 16 GW ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως.

Από αυτή την παραγωγή, ένα σημαντικό μέρος δεν μπορεί να απορροφηθεί από το σύστημα, με αποτέλεσμα να γίνονται συνεχώς οι περίφημες «αποκοπές».

Υπολογίζεται ότι το 2025 περίπου το 10% της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ θα πάει κυριολεκτικά στα «σκουπίδια», δηλαδή δεν θα αγοραστεί από κανέναν.

Ξέρετε πόσα νέα έργα ΑΠΕ αναμένεται να τεθούν σε λειτουργία το αμέσως επόμενο διάστημα;

15 GW, τα οποία μάλιστα έχουν πάρει ήδη το «πράσινο φως» για να συνδεθούν στο δίκτυο!

Όχι, δεν πρόκειται για κάποιο ορθογραφικό λάθος: η Ελλάδα σχεδιάζει να διπλασιάσει την παραγωγή σε ΑΠΕ, τη στιγμή που δεν μπορεί καν να απορροφήσει την υπάρχουσα παραγωγή.

Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι οι παραγωγοί ΑΠΕ θα πρέπει να… πληρώνουν για να πουλάνε το ρεύμα τους!

Αντιλαμβάνεστε τώρα γιατί υπάρχει τέτοια «σπουδή» για τα έργα ηλεκτρικών διασυνδέσεων που ακούμε και ξανακούμε;

Ο μόνος λόγος που διαφημίζονται αυτά τα έργα – τα οποία στην πραγματικότητα δεν πρόκειται ποτέ να πραγματοποιηθούν – είναι για να καθυστερήσει το σκάσιμο της «φούσκας», τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές.

Βέβαια, αυτό δεν είναι το μόνο τρικ της κυβέρνησης. Το άλλο είναι τα παρακάλια προς τους εγχώριους ολιγάρχες να αναλάβουν τα έργα που εγκαταλείπουν οι ξένοι επενδυτές.

Με υποσχέσεις για χρηματοδοτήσεις και ανταποδοτικά οφέλη, προσπαθούν να τους πείσουν, ώστε να διατηρηθεί η βιτρίνα ότι «όλα βαίνουν καλώς», ενώ στην πραγματικότητα το οικοδόμημα βρίσκεται υπό κατάρρευση.

Φυσικά, αυτοί που θα την πληρώσουν στο τέλος είναι οι μικροϊδιοκτήτες, οι οποίοι θα καταστραφούν, αν δεν έχουν ήδη καταστραφεί.

Τα έργα θα μείνουν μακροπρόθεσμα στα χέρια των μεγάλων παικτών, οι οποίοι, άλλωστε, έχουν ήδη πλουτίσει.Το μόνο που θα συμβεί είναι ότι αυτοί θα αποφασίσουν ποια έργα θα κρατήσουν και ποια θα αφήσουν να κλείσουν, μέχρι να εξισορροπηθεί η αγορά.

Ως μόνη πραγματική λύση για αυτό το μεγάλο πρόβλημα φαίνεται να είναι οι αρθρωτοί μικροπυρηνικοί αντιδραστήρες.

Οι αρθρωτοί μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες (SMRs) είναι μια νέα τάση στην πυρηνική ενέργεια.

 Είναι μικροί σε μέγεθος, αρθρωτοί και σχεδιασμένοι για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια με χαμηλές εκπομπές άνθρακα. Αυτοί οι αντιδραστήρες έχουν δυναμικότητα παραγωγής ισχύος έως 300 MW(e) ανά μονάδα.

Μετά από όλα αυτά έχει άδικο ο Μητσοτάκης που σκέφτεται την ασφαλή πυρηνική ενέργεια;