Η Σελίν Ντιόν επιστρέφει στη σκηνή μετά από απουσία έξι ετών: Ετοιμάζεται για συναυλίες στο Παρίσι (βίντεο)

Η Σελίν Ντιόν μετά από απουσία έξι ετών, ανακοίνωσε πώς επιστρέφει στη σκηνή και ετοιμάζεται για συναυλίες στο Παρίσι.

Η Σελίν Ντιόν επέλεξε να ανακοινώσει την επιστροφή της στη σκηνή την ημέρα των γενεθλίων της, ενθουσιάζοντας τους φαν που ανυπομονούν να την απολαύσουν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Céline Dion (@celinedion)

Σε μήνυμά της στο Instagram, η τραγουδίστρια χαρακτήρισε την επιστροφή της ως «το καλύτερο δώρο της ζωής μου».

«Είμαι πανέτοιμη να το κάνω αυτό», είπε στους θαυμαστές της και συμπλήρωσε: «Νιώθω καλά, είμαι δυνατή, νιώθω ενθουσιασμένη, προφανώς, και φυσικά, λίγο νευρική».

Σχετικά με την υγεία της, η Σελίν Ντιόν είπε: «Είμαι μια χαρά, φροντίζω την υγεία μου, νιώθω καλά. Τραγουδάω ξανά, κάνω ακόμη και λίγο χορό.

Αλλά πρέπει να σας πω κάτι πολύ σημαντικό: Τα τελευταία αυτά χρόνια, κάθε μέρα που περνούσε, ένιωθα τις προσευχές και την υποστήριξή σας, την καλοσύνη και την αγάπη σας. Είμαι ευγνώμων σε όλους σας. Ανυπομονώ να σας ξαναδώ».

Τα εισιτήρια για την επιστροφή της στις ζωντανές εμφανίσεις θα τεθούν σε πώληση από τις 7 Απριλίου.

Η ζήτηση αναμένεται να είναι τεράστια, αλλά οι θαυμαστές μπορούν να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους στην επίσημη ιστοσελίδα της από την Τρίτη 31 Μαρτίου.

Τι είναι το «Σύνδρομο του Δύσκαμπτου Ανθρώπου»

Το «Σύνδρομο του Δύσκαμπτου Ανθρώπου» (Stiff Person Syndrome-SPS) είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή με χαρακτηριστικά αυτοάνοσου νοσήματος.

Το SPS χαρακτηρίζεται από κυμαινόμενη μυϊκή ακαμψία στον κορμό και τα άκρα και αυξημένη ευαισθησία σε ερεθίσματα όπως ο θόρυβος, το άγγιγμα και η συναισθηματική δυσφορία, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν μυϊκούς σπασμούς. Οι καμπουριασμένες και δύσκαμπτες στάσεις είναι χαρακτηριστικές της διαταραχής.

Τα άτομα με SPS μπορεί να μην είναι σε θέση να περπατήσουν ή να μετακινηθούν ή ακόμα και φοβούνται να βγουν από το σπίτι επειδή οι θόρυβοι του δρόμου, όπως ο ήχος μιας κόρνας, μπορεί να προκαλέσουν σπασμούς και πτώσεις. Το SPS προσβάλλει διπλάσιο αριθμό γυναικών σε σχέση με τους άνδρες.

Συχνά συνδέεται με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο διαβήτης, η θυρεοειδίτιδα, η λεύκη και η παθολογική αναιμία.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη κατανοήσει τι προκαλεί το SPS, αλλά η έρευνα δείχνει ότι είναι το αποτέλεσμα μιας αυτοάνοσης αντίδρασης στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Η διαταραχή συχνά διαγιγνώσκεται λανθασμένα ως νόσος του Πάρκινσον, σκλήρυνση κατά πλάκας, ινομυαλγία, ψυχοσωματική ασθένεια ή άγχος και φοβία.

Η οριστική διάγνωση μπορεί να γίνει με μια εξέταση αίματος που μετρά το επίπεδο των αντισωμάτων της αποκαρβοξυλάσης του γλουταμινικού οξέος (GAD) στο αίμα.

Τα άτομα με SPS έχουν αυξημένα επίπεδα GAD, ενός αντισώματος που δρα εναντίον ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη σύνθεση ενός σημαντικού νευροδιαβιβαστή στον εγκέφαλο.

Τα συμπτώματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο

Η σοβαρότητα και η εξέλιξη του SPS μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Τα συμπτώματα αναπτύσσονται συνήθως σε διάστημα μηνών και μπορεί να παραμείνουν σταθερά για πολλά χρόνια ή να επιδεινωθούν αργά.

Σε ορισμένα άτομα, τα συμπτώματα μπορούν να σταθεροποιηθούν μέσω φαρμακευτικής αγωγής. Τα πάσχοντα άτομα θα πρέπει να μιλήσουν με τον γιατρό και την ιατρική τους ομάδα για τη συγκεκριμένη περίπτωση, τα συναφή συμπτώματα και τη συνολική πρόγνωση.

Η θεραπεία

Τα άτομα με SPS ανταποκρίνονται σε υψηλές δόσεις διαζεπάμης και σε διάφορα αντισπασμωδικά. Μια πρόσφατη μελέτη κατέδειξε την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) στη μείωση της δυσκαμψίας και τη μείωση της ευαισθησίας στον θόρυβο, την αφή και το στρες σε άτομα με SPS.

Η θεραπεία με φάρμακα κατά του άγχους, μυοχαλαρωτικά, αντισπασμωδικά και αναλγητικά θα βελτιώσουν τα συμπτώματα του SPS, αλλά δεν θα θεραπεύσουν τη διαταραχή.

Τα περισσότερα άτομα με SPS έχουν συχνές πτώσεις και επειδή δεν διαθέτουν τα φυσιολογικά αμυντικά αντανακλαστικά, οι τραυματισμοί μπορεί να είναι σοβαροί. Με την κατάλληλη θεραπεία, τα συμπτώματα συνήθως ελέγχονται καλά.