Κ.Αποστολάκης: «Δεν μπορούσα να αρνηθώ ότι συνάντησα το Χριστό – αφού το βίωσα» – «Ένιωσα την ενέργειά Του»

Ο ηθοποιός Κώστας Αποστολάκης προχώρησε σε μια βαθιά προσωπική και ουσιαστική εξομολόγηση, μιλώντας, σε πρωινή εκπομπή (7/4/2026), για τις σημαντικές αλλαγές που έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια στη ζωή του.

Στάθηκε ιδιαίτερα στη διάκριση που κάνει ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν του, εξηγώντας ότι η πίστη αποτέλεσε το σημείο καμπής που τον οδήγησε σε μια νέα πορεία:

«Έχουν περάσει έξι χρόνια πλέον. Δυσκολεύομαι να αναγνωρίσω τον εαυτό μου όπως ήταν τότε. Και είναι μια καλή αφορμή να μιλήσουμε για το τι σημαίνει να γίνεται κανείς μια νέα αρχή, μια “καινή κτίση”».

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην έννοια της εσωτερικής μεταμόρφωσης, εξηγώντας πώς αντιλαμβάνεται την αλλαγή του ανθρώπου:

«Το να γίνεις νέο “κτίσμα” σημαίνει πως μεταμορφώνεσαι σε έναν διαφορετικό άνθρωπο, με νέες αξίες και ιδανικά. Πολλοί λένε ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν — και σε έναν βαθμό ισχύει. Όμως, όταν το θελήσουν πραγματικά και το αναζητήσουν, τότε μπορούν να αλλάξουν ουσιαστικά».

Μιλώντας σε πιο πνευματικό επίπεδο, πρόσθεσε:

«Εδώ βρίσκεται και ένα από τα μυστήρια του Σταυρού. Όταν ο άνθρωπος νιώθει ισχυρός, πιστεύει ότι ελέγχει τα πάντα. Όταν όμως φτάσει σε μια στιγμή αδυναμίας, τότε στρέφεται προς τον Θεό και ζητά βοήθεια. Και αυτή η στάση αναγνωρίζεται από τη θεϊκή δύναμη. Υπάρχουν δυνάμεις που συνδέονται με κάθε αρετή, όπως η καλοσύνη και η ευγένεια».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, περιέγραψε την έντονη πνευματική εμπειρία που, όπως υποστηρίζει, άλλαξε τη ζωή του, επισημαίνοντας: «Δεν μπορούσα να αρνηθώ ότι Τον συνάντησα, αφού το βίωσα ο ίδιος».

Ο ίδιος αναφέρθηκε επίσης στο μήνυμα της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας, όπως το αντιλαμβάνεται μέσα από τη διδασκαλία του Χριστού:

«Η ουσία της διδασκαλίας Του είναι να δίνεις και να προσφέρεις ό,τι μπορείς, ακόμη κι αν νιώθεις ότι δεν έχεις τίποτα. Η Μητέρα Τερέζα βοήθησε εκατομμύρια ανθρώπους· εγώ μπορεί να βοηθήσω μόνο έναν. Κι όμως, αυτός ο ένας έχει αξία. Αν έστω ένας άνθρωπος επηρεαστεί και κάνει τον σταυρό του, αυτό είναι προς δόξα Θεού, όχι δική μου».

Στη συνέχεια, μίλησε για την εμπειρία που, όπως λέει, βίωσε σε προσωπικό επίπεδο:

«Ένιωσα την παρουσία Του, μια καθαρή ενέργεια που τη βιώνεις μέσα σου και είναι αδιαμφισβήτητη. Αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το περιγράψεις. Όταν όμως το βιώσεις, τότε καταλαβαίνεις ακριβώς τι είναι».

Κλείνοντας, στάθηκε στον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψή του, έρχεται η πνευματική αφύπνιση:

«Το Άγιο Πνεύμα έρχεται μέσα από τη συντριβή. Δεν μπορείς να το προσποιηθείς ή να το ξεγελάσεις. Είναι κάτι απόλυτα αληθινό. Όταν φτάσεις στο σημείο να ταπεινωθείς πλήρως και να αναγνωρίσεις ότι δεν είσαι τίποτα, τότε ανοίγεται ο δρόμος. Εκείνη η στιγμή της απόλυτης ταπείνωσης ήταν για μένα και η πιο δυνατή εμπειρία».

Όταν η ψυχή φτάνει στα όριά της, όταν εξαντλείται και «λυγίζει», τότε συνήθως ανοίγει ο δρόμος για κάτι βαθύτερο. Ο καθένας έχει τον δικό του χρόνο για να έρθει σε επαφή με το θείο, αρκεί να μην το αγνοήσει όταν συμβεί.

«Ακυρώνω τον εαυτό μου, όχι όμως την πορεία μου», εξηγεί, κάνοντας έναν παραλληλισμό με την έννοια της αμαρτίας: «Δεν κρίνω τον άνθρωπο, αλλά την αμαρτία — γιατί χωρίς αυτήν θα μπορούσε να είναι καλύτερος. Έτσι κι εγώ δεν απορρίπτω τη διαδρομή μου, αλλά τον εαυτό μου μέσα σε αυτή. Τον εγωισμό, τη φιλαυτία, την υπερηφάνεια, την προσκόλληση στις απολαύσεις».