Νέα έρευνα: Το μυστικό του εγκεφάλου που βοηθά κάποιους να μαθαίνουν πιο γρήγορα ξένες γλώσσες

Το μυστικό πίσω από την ταχύτερη εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας μπορεί να κρύβεται στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τους ήχους.

Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι όσοι ξεχωρίζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις λεπτές διαφορές στην ομιλία φαίνεται να μαθαίνουν ευκολότερα τη σωστή προφορά μιας γλώσσας που δεν γνωρίζουν.

Η διαπίστωση αυτή αναδεικνύει τη σημασία της ακουστικής αντίληψης, πέρα από την απομνημόνευση λέξεων και την εκμάθηση γραμματικών κανόνων.

Όταν κάποιος έρχεται σε επαφή με μια ξένη γλώσσα, ο εγκέφαλος συχνά προσπαθεί να ερμηνεύσει τους νέους ήχους με βάση τα πρότυπα της μητρικής γλώσσας, κάτι που μπορεί να δυσκολέψει την αναγνώριση διαφορετικών φωνητικών χαρακτηριστικών.

Τι αποκάλυψε η επιστημονική έρευνα

Ερευνητές από το University College London (UCL) και το Πανεπιστήμιο Τοχόκου στην Ιαπωνία εξέτασαν 67 Ιάπωνες που μάθαιναν αγγλικά.

Αρχικά, αξιολόγησαν πόσο καλά μπορούσαν να εντοπίζουν μικρές διαφοροποιήσεις στο ύψος, στη διάρκεια και στον τόνο ήχων που δεν αποτελούσαν ομιλία.

Στη συνέχεια, με τη χρήση λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας, κατέγραψαν την εγκεφαλική δραστηριότητα των συμμετεχόντων καθώς άκουγαν αγγλικά φωνήεντα που δεν υπάρχουν στην ιαπωνική γλώσσα.

Η ανάλυση έδειξε ότι όσοι είχαν μεγαλύτερη ακουστική ακρίβεια αποκτούσαν ταχύτερα τη σωστή προφορά. Παράλληλα, βασίζονταν λιγότερο στις εγκεφαλικές διεργασίες που σχετίζονται με την επεξεργασία της μητρικής τους γλώσσας.

Αντίθετα, όσοι δυσκολεύονταν να διακρίνουν τους νέους ήχους έτειναν να χρησιμοποιούν περισσότερο τα ήδη γνωστά πρότυπα προφοράς. Αυτό ενδέχεται να δυσχεραίνει την εκμάθηση ήχων που δεν έχουν αντίστοιχο στη γλώσσα που γνωρίζουν από την παιδική τους ηλικία.

Γιατί δεν αρκεί η απομνημόνευση λέξεων

Η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας συνδέεται με περισσότερες δεξιότητες από τη γνώση του λεξιλογίου και της γραμματικής. Η ικανότητα να ακούμε προσεκτικά και να αναγνωρίζουμε τις διαφορές ανάμεσα σε παρόμοιους ήχους μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο κατακτούμε την προφορά.

Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Καζούγια Σάιτο-βαν Πούτερεν του UCL, σημείωσε ότι οι δυσκολίες στην εκμάθηση μιας γλώσσας δεν οφείλονται απαραίτητα σε έλλειψη φυσικής ικανότητας.

Η περιορισμένη έκθεση στη γλώσσα και οι μέθοδοι διδασκαλίας μπορούν επίσης να επηρεάσουν την πρόοδο.

Όταν κάποιος ακούει και χρησιμοποιεί μια ξένη γλώσσα μόνο για λίγες ώρες την εβδομάδα, η μεγαλύτερη ευαισθησία στους ήχους ενδέχεται να του προσφέρει πλεονέκτημα.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο καθηγητής Γνωστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Λάνκαστερ, Πάντρικ Μόναχαν, επισήμανε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι προσαρμοσμένος στην απόκτηση γλωσσικών δεξιοτήτων μέσα από την έκθεση στους ήχους.

Πώς μπορεί να βοηθήσει στην εκμάθηση μιας γλώσσας

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ακουστική εξάσκηση θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη θέση στη διδασκαλία ξένων γλωσσών.

Η συστηματική ακρόαση συνομιλιών, η επανάληψη λέξεων και φράσεων και η εξάσκηση σε ήχους που δεν υπάρχουν στη μητρική γλώσσα μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές να εξοικειωθούν με την προφορά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η γραμματική και το λεξιλόγιο είναι λιγότερο σημαντικά ή ότι όλοι όσοι μαθαίνουν αργότερα μια γλώσσα έχουν χαμηλή ακουστική ακρίβεια.

Η έρευνα επικεντρώθηκε σε συγκεκριμένη ομάδα μαθητών και εξέτασε κυρίως την εκμάθηση της προφοράς.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο ακούμε μια ξένη γλώσσα μπορεί να αποτελεί σημαντικό μέρος της διαδικασίας μάθησης, συμπληρώνοντας τη μελέτη και την πρακτική εξάσκηση.