Α.Συσσοβίτης για τον πατέρα του: «Τα έπαιρνε όλα μέσα του και αυτό τον έστειλε στον τάφο»

Ο Αλέκος Συσσοβίτης, σε συνέντευξη που παραχώρησε, αποκάλυψε πως έχασε τον πατέρα του σε μικρή ηλικία από καρκίνο.

Αρχικά, ο γνωστός καλλιτέχνης αποκάλυψε πώς μπόρεσε να αποτυπώσει τον θρήνο του πατέρα που έχασε το παιδί του.

«Πρέπει να έχει κανείς ένα παρελθόν, να έχει κάποιες εμπειρίες για να τις καταθέσει. Αν πάει προκατειλημμένος να παίξει με ένα βαθύ συναίσθημα, δε θα μπορέσει να παίξει στη σκηνή. Εγώ έπρεπε να κουβαλάω κάτι από πριν και να είμαι παρών στο τώρα», είπε ο Αλέκος Συσσοβίτης για τις δυσκολίες του ρόλου του Ηλία Καπετανάκου.

«Όταν ο πατέρας μου πέθανε, ο θείος μου πάνω από τον τάφο του πατέρα μου σπάραξε. Ένας βράχος, ένας άνθρωπος τον οποίο δεν τον σταματούσε τίποτα, ένας βαρύς οικοδόμος κατέρρευσε.

Εμένα αυτή η εικόνα ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου. Είναι πολύ ευαίσθητες αυτές οι στιγμές. Μπορεί να μην έχω παιδί, αλλά σε αυτόν τον ρόλο τόλμησα να μπω στην ψυχολογία του πατέρα μου αν τυχόν έχανε εμένα», εξομολογήθηκε στη συνέχεια ο Αλέκος Συσσοβίτης.

Παράλληλα, μίλησε για τη μητέρα του και αναφέρθηκε στη συναισθηματική εξάρτηση που ένιωθε.

«Επειδή με αγαπούσε πολύ, είχε μια παθολογική αγάπη και συναισθηματική εξάρτηση από εμένα και όταν δεν ήταν καλά ζητούσε τη δική μου βοήθεια, αυτό δημιουργούσε μια αίσθηση άμυνας. Θέλεις να δώσεις, αλλά αν ο άλλος ζητάει πολλά υπάρχει ένας φυσικός μηχανισμός που αντιστέκεσαι, γιατί θέλεις να απογαλακτιστείς. Γι’ αυτό λέμε ότι αυτόν που αγαπάμε πολύ μπορεί να τον μισήσουμε πολύ και δεν είναι κακό, αυτή είναι η φύση μας», πρόσθεσε ο γνωστός ηθοποιός για τη μητέρα του.

«Ο πατέρας μου ήταν ένας σιωπηλός άνθρωπος. Πέθανε από καρκίνο μικρός, πράγμα που σημαίνει ότι (σ.σ. τα έπαιρνε όλα μέσα του) κι αυτό τον έστειλε στον τάφο. Δεν είχαμε συγκρούσεις.

Με χαστούκισε μια φορά και έβαλε τα κλάματα. Η σχέση με τη μητέρα μου είχε πάρα πολλή ένταση, πολλή αγάπη. Δεν την ξεπερνάω με τίποτα. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα ζωής. Με δίδαξε ποιοι είμαστε, να αποδεχτούμε τη σκοτεινή μας πλευρά», κατέληξε ο Αλέκος Συσσοβίτης.