
Υπάρχουν μέρη στον κόσμο που μοιάζουν βγαλμένα από ταινία, με εντυπωσιακά τοπία, μοναδικά οικοσυστήματα και ιστορία αιώνων.
Ωστόσο, παρά την ομορφιά τους, η μόνιμη κατοίκηση εκεί απαγορεύεται αυστηρά ή περιορίζεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
Από νησιά που προστατεύονται για επιστημονικούς λόγους μέχρι περιοχές όπου η ανθρώπινη παρουσία θεωρείται απειλή, οι κανόνες που ισχύουν σε αυτά τα σημεία του πλανήτη είναι ιδιαίτερα αυστηροί.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το Σουρτσέι, ένα ηφαιστειογενές νησί που δημιουργήθηκε από υποθαλάσσια έκρηξη τη δεκαετία του 1960.
Από τη στιγμή που εμφανίστηκε στον χάρτη, οι ισλανδικές Aρχές αποφάσισαν να το προστατεύσουν ως ένα φυσικό «εργαστήριο». 
Η ανθρώπινη παρουσία περιορίζεται μόνο σε επιστήμονες που μελετούν πώς αναπτύσσεται ένα νέο οικοσύστημα από το μηδέν.
Δεν υπάρχουν σπίτια, ξενοδοχεία ή μόνιμοι κάτοικοι, ενώ ακόμη και οι επισκέψεις είναι αυστηρά ελεγχόμενες ώστε να μην εισαχθούν ξένα είδη φυτών ή μικροοργανισμοί.
Γνωστό και ως «Battleship Island» λόγω της χαρακτηριστικής του μορφής, το Χασίμα υπήρξε κάποτε ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα σημεία του κόσμου.
Το μικρό νησί κοντά στο Ναγκασάκι φιλοξενούσε χιλιάδες εργαζόμενους στα ανθρακωρυχεία του, όμως εγκαταλείφθηκε πλήρως όταν η βιομηχανία άνθρακα άρχισε να παρακμάζει.
Σήμερα η μόνιμη κατοίκηση απαγορεύεται λόγω της επικινδυνότητας των εγκαταλελειμμένων κτιρίων. Μόνο οργανωμένες τουριστικές επισκέψεις επιτρέπονται σε συγκεκριμένα σημεία.
Ίσως το πιο γνωστό παράδειγμα νησιού όπου απαγορεύεται κάθε μόνιμη εγκατάσταση είναι το Βόρειο Σέντινελ στην Ινδία.
Το νησί κατοικείται από τη φυλή των Σεντινελέζων, έναν από τους πιο απομονωμένους λαούς του κόσμου, οι οποίοι έχουν ελάχιστη επαφή με τον σύγχρονο πολιτισμό.
Η ινδική κυβέρνηση έχει απαγορεύσει αυστηρά την προσέγγιση στο νησί, τόσο για την προστασία της φυλής όσο και για την αποφυγή πιθανών ασθενειών που θα μπορούσαν να έχουν καταστροφικές συνέπειες για τον πληθυσμό της.
Στις ακτές της Βραζιλίας βρίσκεται ένα από τα πιο επικίνδυνα νησιά του κόσμου.
Η Ilha da Queimada Grande, γνωστή ως «Νησί των Φιδιών», φιλοξενεί έναν μεγάλο πληθυσμό από εξαιρετικά δηλητηριώδη φίδια. 
Η πρόσβαση στο νησί απαγορεύεται στο κοινό και επιτρέπεται μόνο σε ερευνητές με ειδική άδεια.
Η απουσία μόνιμων κατοίκων δεν οφείλεται σε πολιτικούς ή περιβαλλοντικούς περιορισμούς, αλλά στον εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή.
Οι λόγοι πίσω από αυτές τις απαγορεύσεις είναι διαφορετικοί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, στόχος είναι η προστασία σπάνιων ειδών και οικοσυστημάτων.
Σε άλλες, η διατήρηση πολιτισμών που κινδυνεύουν από την εξωτερική παρέμβαση ή η αποφυγή ατυχημάτων.
Παρότι η ιδέα ενός ιδιωτικού παραδείσου σε ένα απομονωμένο νησί μοιάζει ελκυστική, σε αρκετά σημεία του πλανήτη η απουσία ανθρώπινης παρουσίας αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για τη διατήρηση της μοναδικότητάς τους.