Το επικοινωνιακό κόλπο με τα καύσιμα: Γιατί οι μειώσεις της κυβέρνησης θα φτάσουν… μισές στην αντλία

Σε μια προσπάθεια να κατεβάσει τους τόνους της κοινωνικής οργής για την ακρίβεια, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιστρατεύει επικοινωνιακά τεχνάσματα γύρω από τις τιμές των καυσίμων, αφήνοντας όμως στο απυρόβλητο τον πραγματικό υπεύθυνο: τη βαριά φορολογία.

Παρά τις πανηγυρικές εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη για μειώσεις 5 και 10 λεπτών μέσω της χρηματοδότησης από τα δύο ελληνικά διυλιστήρια, παράγοντες της αγοράς ξεκαθαρίζουν ότι το μέτρο έχει σύντομη ημερομηνία λήξης και η πραγματική ελάφρυνση για την τσέπη των καταναλωτών θα είναι ουσιαστικά μηδαμινή.

Μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή η προσωρινή μείωση στις τιμές των καυσίμων, με το οικονομικό επιτελείο και τον Κωστή Χατζηδάκη να εξειδικεύουν τις επόμενες ώρες το μέτρο. Η παρέμβαση προβλέπει ότι η HELLENiQ ENERGY και η Motor Oil θα απορροφήσουν ένα κόστος ύψους 40 εκατομμυρίων ευρώ, ώστε η αμόλυβδη βενζίνη να πωλείται 10 λεπτά χαμηλότερα και το πετρέλαιο κίνησης 5 λεπτά χαμηλότερα μέχρι το τέλος Αυγούστου.

Ωστόσο, πίσω από τις εντυπώσεις, η πραγματικότητα για τα νοικοκυριά είναι πολύ διαφορετική.

Ένα προσωρινό «φρένο» με ημερομηνία λήξης

Σύμφωνα με πηγές της αγοράς πετρελαιοειδών, τα διυλιστήρια θα λειτουργήσουν ως ένα άτυπο πλαφόν στη χονδρική αγορά, απορροφώντας μέρος των αυξήσεων. Το μέτρο αυτό, όμως, δεν μεταβάλλει στο ελάχιστο τον τρόπο διαμόρφωσης των τιμών:

Γεωπολιτική αβεβαιότητα: Με τη διεθνή σκακιέρα να φλέγεται και την προσφορά πετρελαιοειδών να είναι περιορισμένη, αν οι διεθνείς τιμές συνεχίσουν να ανεβαίνουν, οι οδηγοί θα βλέπουν τη βενζίνη να ακριβαίνει, παρά την όποια εσωτερική απορρόφηση.

Σύντομο τέλος: Το μέτρο σταματά απότομα στο τέλος του καλοκαιριού, αφήνοντας τους καταναλωτές εκτεθειμένους σε ένα νέο κύμα ακρίβειας από τον Σεπτέμβριο.

Το κράτος-εισπράκτορας «εξαφανίζει» τις μειώσεις

Η μεγάλη αλήθεια που η κυβέρνηση αποφεύγει να αγγίξει είναι η εξοντωτική φορολογική επιβάρυνση, η οποία παραμένει πλήρως σταθερή. Το κράτος συνεχίζει να κερδίζει εις βάρος των πολιτών, καθώς:

Στην αμόλυβδη βενζίνη, περίπου το 57% της τελικής τιμής αντιστοιχεί αποκλειστικά σε φόρους και τέλη. Αυτό σημαίνει ότι το 10λεπτο της ονομαστικής μείωσης εξουδετερώνεται άμεσα από το βάρος της φορολογίας.

Στο πετρέλαιο κίνησης, οι φόροι αγγίζουν το 46% της τιμής, μετατρέποντας την ελάφρυνση των 5 λεπτών σε ένα απλό φιλοδώρημα.

Η κυβερνητική παρέμβαση δημιουργεί το ίχνος μιας δήθεν κοινωνικής πολιτικής, την ίδια στιγμή που το Μαξίμου αρνείται πεισματικά να μειώσει τους έμμεσους φόρους, οι οποίοι αποτελούν τη βασική ρίζα που κρατά την Ελλάδα στις πιο ακριβές χώρες της Ευρώπης στα καύσιμα.