Μαξίμου σε νευρική κρίση: Από την «αχαριστία» Σαμαρά στην «προσέγγιση» Μητσοτάκη με Καραμανλή

Το «αφήγημα» ότι ο Σαμαράς, με την δημιουργία κόμματος, θα πληγώσει την Νέα Δημοκρατία (που το έκανε πρωθυπουργό) λανσαρίστηκε από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη (συνέντευξη σε ΑΝΤ-1). Συνοδευόμενο από το… ηθικό πρόταγμα της «αχαριστίας».

Το να ισχυρίζεται ο Μητσοτάκης ότι ο Σαμαράς είναι «αχάριστος» (και απέναντί του) ακούγεται, σε όσους γνωρίζουν «από μέσα» τα πράγματα, εξοργιστικό.

Ακόμη θυμάμαι τα έκτακτα μίνι-υπουργικά συμβούλια (το 2014) για να παρουσιάσει ο (τότε υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης) Κυριάκος Μητσοτάκης την… μεταρρυθμιστική «επανάσταση» στο Δημόσιο.

Δηλαδή τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που  υποστήριζε με θέρμη γιατί γνώριζε ότι έριχναν νερό στον μύλο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ούτε ξεχνιέται η… ιστορική (κατ’ ιδίαν) ατάκα του σε κομματικό στέλεχος σε προεκλογική συγκέντρωση (Ιανουάριος 2015) στο Περιστέρι (καφετέρια στο Μπουρνάζι).

«Ποιες εκλογές ρε μ…, αυτές τις χάνουμε, εμάς το κόμμα μας ενδιαφέρει να πάρουμε! Το κόμμα!»

Η ιστορική αλήθεια είναι απλή.

Ο Σαμαράς, όχι μόνον έκανε τον Μητσοτάκη υπουργό (το 2013) αλλά τον στήριζε ακόμη και σε αμφιλεγόμενες αποφάσεις του για να διαφυλάξει το υπουργικό του προφίλ.

Ο δε Μητσοτάκης, ως υπουργός, υπονόμευσε τον Σαμαρά γιατί ήξερε ότι ο δρόμος για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας περνούσε μέσα από την ήττα Σαμαρά.

Άρα για ποια αχαριστία μιλάει τώρα;

Αλλά τα  γενικά αφηγήματα του παρελθόντος (πληγές στην παράταξη κλπ) δεν πιάνουν από την στιγμή που ο Σαμαράς «κατεβάζει» ατζέντα με αναφορά όχι μόνον στα εθνικά, αλλά και στα κοινωνικά θέματα (ακρίβεια, καρτέλ ενέργειας , στέγη κλπ).

Τι μπορεί να αντιτάξει εδώ ο Μητσοτάκης;

Την… οικιστική ανάπτυξη του Ελληνικού;

Όταν, λοιπόν, η «αχαριστία» Σαμαρά αποδεικνύεται (πολιτικά και εκλογικά) αλυσιτελής ανακαλύπτεται (ΣΚΑΙ) η προσέγγιση Καραμανλή με… Μητσοτάκη.

Επειδή ο Καραμανλής (στην εκδήλωση για το βιβλίο του Μιχάλη Σάλα) δεν κάθισε… ακριβώς δίπλα στον  Σαμαρά!

Μετά το TikTok ή το Ράλι Ακρόπολις (με Μητσοτάκη στο τιμόνι διαγωνιζόμενου αυτοκίνητου) και η ταξιθεσία γίνεται στοιχείο πολιτικής επικοινωνίας.

Είναι ακριβώς αυτή η «πολιτική σχολή» που έχει γίνει αποκρουστική όχι μόνον στην βάση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας.

Όταν δεν μπορείς να πας διακοπές σε εξοργίζει το..  ράλι Μητσοτάκη στην αθηναϊκή Ριβιέρα (όπου τα στοιχεία αναφέρουν συντριπτική υπεροχή των εύπορων αλλοδαπών έναντι των ελλήνων).

Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αντιλαμβάνονται ότι το κόμμα Σαμαρά  δεν είναι … «γινάτι» όπως βαυκαλίζονται να πιστεύουν (μεταξύ τους), αλλά πολιτική αναγκαιότητα.

Και αν (ακόμα) δεν υπάρχει, θα έπρεπε να εφευρεθεί.