Όταν μια μέλισσα επιστρέφει στην κυψέλη έχοντας εντοπίσει μια καλή πηγή τροφής, μπορεί να αρχίσει να κινείται με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Πρόκειται για τον λεγόμενο «χορό των μελισσών», μια μορφή επικοινωνίας που βοηθά την αποικία να εντοπίσει λουλούδια και άλλες πηγές νέκταρος και γύρης.
Η μέλισσα κινείται πάνω στην επιφάνεια της κηρήθρας και, ανάλογα με την απόσταση της τροφής, αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο χορεύει. Όταν η πηγή βρίσκεται σχετικά κοντά, χρησιμοποιεί έναν απλούστερο κυκλικό χορό.
Ο χορός δείχνει και την κατεύθυνση
Για πιο μακρινές πηγές τροφής, η μέλισσα εκτελεί τον περίφημο «χορό της κοιλιάς» (waggle dance). Κινείται σε σχήμα που θυμίζει τον αριθμό οκτώ, κουνώντας παράλληλα την κοιλιά της.
Η κατεύθυνση της κίνησης μεταφέρει πληροφορίες για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουν οι άλλες μέλισσες σε σχέση με τη θέση του ήλιου. Η διάρκεια του χορού, παράλληλα, δίνει στοιχεία για την απόσταση της πηγής τροφής.
Οι υπόλοιπες μέλισσες παρατηρούν τον χορό και μπορούν στη συνέχεια να πετάξουν προς την περιοχή που τους «υπέδειξε» η ανιχνεύτρια μέλισσα.
Έτσι, ο χορός δεν αποτελεί απλώς μια τυχαία συμπεριφορά, αλλά έναν εντυπωσιακό τρόπο μετάδοσης πληροφοριών μέσα στην κυψέλη, που επιτρέπει σε ολόκληρη την αποικία να αξιοποιεί αποτελεσματικά τις διαθέσιμες πηγές τροφής.