Πώς τους «πετσόκοψες» έτσι τους Ουκρανούς βρε Ντόναλντ;
Για όσους μεγάλωσαν ή παρακολουθούσαν τις ειδήσεις στα τέλη του 20ού αιώνα, η όξινη βροχή ήταν το απόλυτο περιβαλλοντικό θρίλερ.
Δάση στη Γερμανία που ξεραίνονταν μαζικά (Waldsterben), λίμνες στη Σκανδιναβία και στον Καναδά που μετατρέπονταν σε νεκρές ζώνες χωρίς ίχνος ψαριού, και μνημεία όπως ο Παρθενώνας που κινδύνευαν να διαβρωθούν ανεπανόρθωτα.
Σήμερα, κυκλοφορεί συχνά το επιχείρημα: «Αν ήταν τόσο επικίνδυνη, πού πήγε; Μήπως ήταν απλώς κινδυνολογία;»
Η επιστημονική κοινότητα όμως επιμένει: Η όξινη βροχή ήταν απόλυτα υπαρκτή, αλλά δεν εξαφανίστηκε τυχαία.
Η όξινη βροχή προκαλούνταν κυρίως από δύο ρύπους:Διοξείδιο του θείου (SO2): Παραγόταν από την καύση άνθρακα και μαζούτ σε εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής και βαριά βιομηχανία.
Οξείδια του αζώτου (NO2): Εκλύονταν από εξατμίσεις οχημάτων και βιομηχανικούς καυστήρες.
Όταν αυτοί οι ρύποι ανέβαιναν στην ατμόσφαιρα, αντιδρούσαν με το νερό και το οξυγόνο, σχηματίζοντας θειικό και νιτρικό οξύ.
Το αποτέλεσμα ήταν βροχοπτώσεις με οξύτητα ανάλογη με εκείνη του ξιδιού, που δηλητηρίαζαν το έδαφος, απογύμνωναν τα δάση και σκότωναν κάθε μορφή ζωής στα γλυκά νερά.
Γιατί δεν ακούμε πια γι’ αυτήν;
Σε αντίθεση με τη γενικευμένη κλιματική αλλαγή, η όξινη βροχή είχε ένα πολύ συγκεκριμένο, μετρήσιμο αίτιο και ξεκάθαρους υπαίτιους. Αυτό επέτρεψε στις κυβερνήσεις να λάβουν άμεσα και αυστηρά ρυθμιστικά μέτρα:
Νομοθεσία-τομή (Clean Air Act & Ευρωπαϊκές Οδηγίες): Στις ΗΠΑ (το 1990) και στην Ευρώπη επιβλήθηκαν αυστηρά πλαφόν εκπομπών θείου, καθώς και συστήματα εμπορίας ρύπων («cap-and-trade»).
Τεχνολογική προσαρμογή (Scrubbers): Οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί υποχρεώθηκαν να εγκαταστήσουν συστήματα αποθείωσης καυσαερίων , τα οποία κατακρατούσαν πάνω από το 90-95% του θείου πριν βγει στην αρμόσφαιρα.
Καταλύτες: Στα οχήματα έγιναν υποχρεωτικοί οι καταλυτικοί μετατροπείς, ενώ αφαιρέθηκε το θείο από το ντίζελ και τη βενζίνη.
Πολλές χώρες έκλεισαν τα παλαιότερα εργοστάσια ή στράφηκαν στο φυσικό αέριο και την πυρηνική ενέργεια.
Μέσα σε δύο δεκαετίες, οι εκπομπές διοξειδίου του θείου στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη μειώθηκαν κατά περισσότερο από 80-90%.
Το μάθημα πίσω από τη «σιωπή»
Η όξινη βροχή αποτελεί ένα από τα ελάχιστα παραδείγματα παγκόσμιας επιτυχίας στην περιβαλλοντική πολιτική -παρόμοιο με την αποκατάσταση της τρύπας του όζοντος μετά την απαγόρευση των χλωροφθορανθράκων (CFCs) με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ.
Δεν εξαφανίστηκε επειδή «ήταν παραμύθι», αλλά επειδή ο πλανήτης αναγνώρισε το κόστος της αδράνειας, επέβαλε σκληρούς βιομηχανικούς κανόνες και υποχρέωσε τη βιομηχανία να προσαρμοστεί.
Οι αναλύσεις δείχνουν πώς η συντονισμένη δράση κρατών και επιστήμης εξουδετέρωσε μία από τις πιο πολυσυζητημένες απειλές των προηγούμενων δεκαετιών.
MOST READ 72h
MOST POPULAR 24h
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Tο pronews.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το pronews.gr ουδεμία νομική ή άλλα ευθύνη φέρει.
Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus. Εάν δεν έχετε ήδη επιβεβαιώσει το email σας, μπορείτε να ζητήσετε να σας αποσταλεί νέο email επιβεβαίωσης από το disqus.com
Όποιος χρήστης της πλατφόρμας του disqus.com ενδιαφέρεται να αναλάβει διαχείριση (moderating) των σχολίων στα άρθρα του pronews.gr σε εθελοντική βάση, μπορεί να στείλει τα στοιχεία του και στοιχεία επικοινωνίας στο [email protected] και θα εξεταστεί άμεσα η υποψηφιότητά του.