Καίτη Ντιριντάουα: Η ηθοποιός που γλίτωσε από δολοφονική επίθεση πάνω στη σκηνή

Η αυλαία είχε ανοίξει και η παράσταση είχε αρχίσει κανονικά. Μέσα σε λίγη ώρα όμως, το θέατρο θα μετατρεπόταν σε πεδίο βίας, με πυροβολισμούς, τραυματίες και μια ομάδα ανθρώπων να προσπαθεί να φτάσει μέχρι το καμαρίνι μιας από τις πιο γνωστές ηθοποιούς της εποχής.

Στόχος ήταν η Καίτη Ντιριντάουα, ηθοποιός, χορεύτρια και τραγουδίστρια που είχε συνδέσει το όνομά της όχι μόνο με το μουσικό θέατρο αλλά και με την Αντίσταση.

Ήταν 20 Ιουνίου 1945, λίγους μήνες μετά τα Δεκεμβριανά και τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Η Ελλάδα βρισκόταν σε μια εξαιρετικά τεταμένη περίοδο και η πολιτική βία είχε περάσει και μέσα στις θεατρικές αίθουσες. Η Ντιριντάουα εμφανιζόταν στο θέατρο «Ερμής» όταν ομάδα μελών της Οργάνωσης Χ εισέβαλε στον χώρο. Η επίθεση στο συγκεκριμένο θέατρο και ο τραυματισμός του ηθοποιού Σταύρου Ιατρίδη καταγράφονται και σε ακαδημαϊκές μελέτες για το ελληνικό θέατρο της περιόδου. pergamos_website

Από την Καίτη Οικονόμου στη Ντιριντάουα

Το πραγματικό της όνομα ήταν Αικατερίνη Οικονόμου.

Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον χορό και πέρασε από βαριετέ και περιοδεύοντες θιάσους, πριν βρεθεί στη «Μάντρα» του Αττίκ.

Εκείνη την περίοδο απέκτησε και το παράξενο καλλιτεχνικό επώνυμο με το οποίο έγινε γνωστή. Το «Ντιριντάουα» προερχόταν από την πόλη Ντίρε Ντάουα της Αιθιοπίας και της το έδωσαν ως παρατσούκλι κατά τη διάρκεια περιοδείας.

Όταν ήρθε η Κατοχή, η πορεία της άλλαξε δραματικά.

Η Ντιριντάουα δραστηριοποιήθηκε στο ΕΑΜ Θεάτρου και η πολιτική της δράση την έφερε αντιμέτωπη με τις κατοχικές αρχές. Καταγραφές του προγράμματος «Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα» αναφέρουν ότι φυλακίστηκε από τις ιταλικές αρχές για προπαγάνδα υπέρ των Βρετανών και αργότερα βρέθηκε στο στόχαστρο για τη συμμετοχή της στην Αντίσταση. Μνήμες από την Κατοχή

Η κατηγορία που την ακολουθούσε

Κατά την Κατοχή είχε δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό της μια βαριά κατηγορία.

Μετά από υπόθεση στην οποία είχαν εμπλακεί Βρετανοί αξιωματικοί, κυκλοφόρησαν ισχυρισμοί ότι η Ντιριντάουα είχε προδώσει ανθρώπους στους Ιταλούς.

Η ίδια το αρνήθηκε δημόσια.

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια παράστασης διέκοψε την εμφάνισή της για να δηλώσει ότι ήταν Ελληνίδα και ότι όσα λέγονταν εναντίον της ήταν ψέματα.

Η στάση της αυτή δεν την προστάτευσε. Αντίθετα, συνελήφθη από τις κατοχικές αρχές και βρέθηκε στη φυλακή.

Μετά την Απελευθέρωση, η πολιτική σύγκρουση δεν εξαφανίστηκε. Η Ντιριντάουα παρέμενε έντονα ταυτισμένη με τον χώρο της Αριστεράς και το όνομά της προκαλούσε ισχυρές αντιδράσεις.

«Να σφάξουμε τη Βουλγάρα»

Όταν επέστρεψε στη σκηνή το καλοκαίρι του 1945, γνώριζε ότι υπήρχε κίνδυνος.

Η ίδια είχε περιγράψει αργότερα ότι την ημέρα της πρεμιέρας δεν της εύχονταν «καλή επιτυχία», αλλά… «καλή ψυχή».

Οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν.

Στο θέατρο «Ερμής» άρχισαν αποδοκιμασίες και επεισόδια, τα οποία γρήγορα εξελίχθηκαν σε ανοιχτή επίθεση. Σύμφωνα με καταγραφές της εποχής, ακούστηκαν πυροβολισμοί και οι επιτιθέμενοι κινήθηκαν προς τη σκηνή φωνάζοντας «Τη Βουλγάρα – να σφάξουμε τη Βουλγάρα».

Ο ηθοποιός Σταύρος Ιατρίδης τραυματίστηκε βαριά, ενώ τραυματίστηκαν ακόμη ο Σπύρος Πατρίκιος και θεατές. Ο βασικός στόχος όμως ήταν η Ντιριντάουα.

Μια μικρή ομάδα αστυνομικών εμπόδισε τους επιτιθέμενους να φτάσουν στο καμαρίνι της και η ηθοποιός κατάφερε να διαφύγει. Ακόμη και μετά την αποχώρησή της από το θέατρο, αναφέρεται ότι το αυτοκίνητο που τη μετέφερε δέχθηκε νέα επίθεση.

Η απόπειρα εκείνης της βραδιάς αποτέλεσε μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις πολιτικής βίας που έπληξαν τον θεατρικό κόσμο στην ταραγμένη μεταπολεμική Ελλάδα. e-Prologos

Οι εξορίες που κατέστρεψαν την υγεία της

Τα δύσκολα χρόνια δεν τελείωσαν εκεί.

Η Ντιριντάουα συνελήφθη αργότερα και εξορίστηκε διαδοχικά στη Μακρόνησο, τη Χίο και το Τρίκερι. Οι συνθήκες διαβίωσης επιβάρυναν σοβαρά την υγεία της και αντιμετώπισε προβλήματα που την κράτησαν για χρόνια μακριά από τη σκηνή. Μνήμες από την Κατοχή

Παρά τα προβλήματα, κατάφερε τελικά να επιστρέψει στο θέατρο στις αρχές της δεκαετίας του 1950.

Το 1953 συνεργάστηκε με τον θίασο του Κούλη Στολίγκα και του Κώστα Χατζηχρήστου. Η συνεργασία με τον μεγάλο κωμικό εξελίχθηκε σε προσωπική σχέση και οι δυο τους παντρεύτηκαν, αποκτώντας μία κόρη, τη Μαριαλένα. Ο γάμος τους λύθηκε το 1975. ert.gr

Η τελευταία της εμφάνιση

Η Ντιριντάουα συνέχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και για ένα διάστημα εργάστηκε και ως συνθιασάρχης.

Η υγεία της όμως δεν είχε αποκατασταθεί πλήρως. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 αποσύρθηκε από τη σκηνή, έχοντας ήδη διαγράψει μια πορεία που ήταν πολύ διαφορετική από εκείνη μιας συνηθισμένης πρωταγωνίστριας της εποχής.

Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1996. Χρόνια νωρίτερα, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της, είχε συνοψίσει τη ζωή της με μία φράση που έδειχνε τι θεωρούσε η ίδια σημαντικότερο από την καριέρα της:

«Αγάπησα τον αγώνα περισσότερο απ’ το θέατρο».

Γιατί η Καίτη Ντιριντάουα δεν έμεινε στην ιστορία μόνο ως ηθοποιός του μουσικού θεάτρου ή ως η γυναίκα που παντρεύτηκε τον Κώστα Χατζηχρήστο.

Έμεινε και ως η ηθοποιός που ένα βράδυ του 1945 ανέβηκε στη σκηνή για να παίξει και χρειάστηκε να παλέψει για να βγει από το θέατρο ζωντανή.