Μαίρη Χρονοπούλου: Τρία χρόνια χωρίς τη γυναίκα που έγινε σύμβολο του ελληνικού κινηματογράφου

Τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα 6 Οκτωβρίου από τον θάνατο της Μαίρης Χρονοπούλου, μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Η ηθοποιός έφυγε από τη ζωή στις 6 Οκτωβρίου 2023, σε ηλικία 90 ετών, αφήνοντας πίσω της μια διαδρομή γεμάτη επιτυχίες, μεγάλους ρόλους, τραγούδια, έρωτες αλλά και δύσκολες στιγμές.

Για πολλές γενιές Ελλήνων, η Μαίρη Χρονοπούλου δεν ήταν απλώς μια πρωταγωνίστρια. Ήταν η γυναίκα με το χαρακτηριστικό βλέμμα, τη βαθιά φωνή και την επιβλητική παρουσία που μπορούσε μέσα σε λίγα λεπτά να μετατρέψει μια κινηματογραφική σκηνή σε εικόνα που έμενε στη μνήμη.

Οι εμφανίσεις της στα ελληνικά μιούζικαλ, οι ερμηνείες της σε δραματικούς ρόλους και η συνεργασία της με κορυφαίους δημιουργούς διαμόρφωσαν μια καριέρα που ξεπέρασε τα όρια της εποχής της.

Από το θέατρο και τον κινηματογράφο στη μεγάλη επιτυχία

Η Χρονοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933 και έκανε τα πρώτα της βήματα στον κινηματογράφο το 1954, όταν εμφανίστηκε ως κομπάρσος στην ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» του Ντίνου Δημόπουλου.

Ακολούθησε ένας μικρός ρόλος στο «Τελευταίο Ψέμα» του Μιχάλη Κακογιάννη και στη συνέχεια ήρθε η δεκαετία του ’60, όταν η καριέρα της απογειώθηκε.

Η ηθοποιός συνεργάστηκε με σημαντικούς πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Κούρκουλος, ο Φαίδων Γεωργίτσης, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο Γιώργος Φούντας και ο Αλέκος Αλεξανδράκης.

Στα «Κόκκινα Φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη απέδειξε ότι μπορούσε να υπηρετήσει με την ίδια δύναμη έναν απαιτητικό δραματικό ρόλο. Η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1964.

Ακολούθησαν σημαντικές ταινίες όπως τα «Πολύ Αργά για Δάκρυα», «Οι Αδίστακτοι», «Κοινωνία Ώρα Μηδέν», «Η Λεωφόρος του Μίσους» και «Ορατότης Μηδέν».

Η καριέρα της, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στους εμπορικούς ρόλους. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος την επέλεξε για τους «Κυνηγούς» και το «Ταξίδι στα Κύθηρα», ενώ το 1987 κέρδισε το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τα «Παιδιά της Χελιδόνας» του Κώστα Βρεττάκου.

Το 2021 η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου την τίμησε με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς.

Η Μαίρη Χρονοπούλου των μιούζικαλ

Αν υπάρχει, όμως, ένα κομμάτι της καριέρας της που έχει μείνει ανεξίτηλο στη συλλογική μνήμη, αυτό είναι οι εμφανίσεις της στα ελληνικά μιούζικαλ.

Στη «Μια Κυρία στα Μπουζούκια» η Χρονοπούλου τραγούδησε το «Του αγοριού απέναντι πείτε του πως το θέλω» και χάρισε στο κοινό μία από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου.

Στην ίδια ταινία πρωταγωνίστησε και στη γνωστή σκηνή του τσιφτετελιού με το τραγούδι «Είμαι γυναίκα του γλεντιού», κρατώντας στο ένα χέρι τσιγάρο και στο άλλο μπεγλέρι.

Η συγκεκριμένη σκηνή είχε, μάλιστα, το δικό της παρασκήνιο. Σύμφωνα με όσα είχε αποκαλύψει ο Μάκης Δελαπόρτας, η Χρονοπούλου αρχικά δεν ήθελε να χορέψει, καθώς θεωρούσε ότι ένα τέτοιο στιγμιότυπο δεν ταίριαζε στην εικόνα που είχε χτίσει ως δραματική ηθοποιός.

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης, όμως, επέμενε. Τελικά η ηθοποιός δέχθηκε να το κάνει και, σύμφωνα με την αφήγηση του Δελαπόρτα, χρειάστηκε να πιει κονιάκ προκειμένου να ξεπεράσει τις αναστολές της.

Ακολούθησαν οι «Θαλασσιές τις Χάντρες» και οι «Γοργόνες και Μάγκες», με τη Χρονοπούλου να αφήνει το δικό της αποτύπωμα και στο τραγούδι.

Μια ζωή γεμάτη ανατροπές

Πίσω από τη λαμπερή εικόνα της πρωταγωνίστριας υπήρχε μια γυναίκα που μιλούσε ανοιχτά για τις δυσκολίες της ζωής της.

Η ίδια είχε περιγράψει τα παιδικά της χρόνια ως ιδιαίτερα αυστηρά. Ο πατέρας της έφυγε από το σπίτι όταν ήταν οκτώ ετών και η σχέση της με τη μητέρα της υπήρξε δύσκολη.

Η οικονομική ανεξαρτησία αποτέλεσε για εκείνη σημαντικό σταθμό.

Στα 28 της έφυγε από το πατρικό σπίτι και απέκτησε τη δική της κατοικία και αυτοκίνητο, γεγονός που η ίδια είχε χαρακτηρίσει ως μια από τις σημαντικότερες στιγμές ελευθερίας στη ζωή της.

Στις προσωπικές της σχέσεις δεν δίστασε να μιλήσει με τον δικό της τρόπο, ενώ είχε συνδεθεί με γνωστά πρόσωπα της εποχής. Μεταξύ άλλων είχε αρραβωνιαστεί με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, ενώ το 1975 παντρεύτηκε τον Δημήτρη Μπότσαρη.

Ιδιαίτερη θέση στη ζωή της είχε ο Νίκος Κούρκουλος, με τον οποίο διατηρούσε μια βαθιά και μακροχρόνια φιλία.

Οι μεγάλες δοκιμασίες

Η τελευταία περίοδος της ζωής της σημαδεύτηκε από σοβαρά προβλήματα υγείας και ατυχήματα.

Το 1999 ένα σοβαρό τροχαίο της προκάλεσε σημαντικά κινητικά προβλήματα. Το 2020 υπέστη σοβαρά εγκαύματα ύστερα από φωτιά στο σπίτι της και χρειάστηκε να υποβληθεί σε πολλές χειρουργικές επεμβάσεις.

Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να εμφανίζεται δημόσια και να μιλά με τον δικό της άμεσο τρόπο για τη ζωή και τις εμπειρίες της.

Τον Σεπτέμβριο του 2023 είχε δηλώσει σε συνέντευξή της ότι αισθανόταν πως είχε ζήσει μια «χορτασμένη» ζωή.

Λίγες ημέρες αργότερα, την 1η Οκτωβρίου, εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις της στο σπίτι της στην Παιανία. Μεταφέρθηκε στον «Ευαγγελισμό», όπου νοσηλεύτηκε διασωληνωμένη.

Στις 6 Οκτωβρίου 2023 άφησε την τελευταία της πνοή.

Η Μαίρη Χρονοπούλου έφυγε έχοντας αφήσει πίσω της μια πορεία έξι και πλέον δεκαετιών. Από τις δραματικές ταινίες και τα μιούζικαλ μέχρι τις μεγάλες θεατρικές και κινηματογραφικές συνεργασίες, παρέμεινε μια ξεχωριστή μορφή του ελληνικού θεάματος.

Και τρία χρόνια μετά τον θάνατό της, η φωνή της, οι ταινίες της και κυρίως εκείνες οι χαρακτηριστικές σκηνές της στη μεγάλη οθόνη εξακολουθούν να θυμίζουν μια εποχή του ελληνικού κινηματογράφου που δεν υπάρχει πια.