Ν.Καλογερόπουλος: Η ιστορία πίσω από τον «Μάιμο» – Ο ρόλος που δημιούργησε με την επιμονή του

Ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας πίσω του σημαντικές ερμηνείες στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ανάμεσα στους ρόλους που ξεχώρισαν ήταν εκείνος του Μήτσου Πέππα στη θρυλική σειρά «Στο Κάμπινγκ», όπου υποδύθηκε έναν νεαρό από το ορεινό Αραχναίο της Αργολίδας, ο οποίος κατέβηκε για να αναλάβει τη φροντίδα των αλόγων που νοίκιασε ο πατέρας του στον ιδιοκτήτη του κάμπινγκ.

Ωστόσο, ένας ακόμη χαρακτήρας της σειράς έμελλε να μείνει αξέχαστος. Ο «Μάιμος» δεν υπήρχε στο αρχικό σενάριο και δημιουργήθηκε έπειτα από πρόταση και επιμονή του ίδιου του Καλογερόπουλου.

Ο ηθοποιός είχε εξηγήσει σε συνεντεύξεις του πώς προέκυψε η ιδέα, αλλά και πώς προετοιμάστηκε για έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους της καριέρας του.

«Στο σήριαλ ”Στο κάμπινγκ” ο ρόλος τού Μάιμου δεν υπήρχε στο αρχικό σενάριο. Εκείνη την εποχή ένας Σουηδός σκηνοθέτης ζήτησε να δει δουλειά μου. Ήθελα να βρω υλικό και άρχισα να μαζεύω σκηνές. Δέκα χρόνια πριν, είχα κάνει έναν άλλο, παρόμοιο ρόλο, τον ”Μπε”, στο σήριαλ ”Μεθυσμένη Πολιτεία”.

Πήγα στην ΕΡΤ να ζητήσω τις κασέτες, μου είπαν ότι είχανε σβήσει τη σειρά, το οποίο δεν ίσχυε, αλλά εγώ το ‘φαγα γιατί το είχανε κάνει σε άλλα σήριαλ. Είχα στεναχωρηθεί πάρα πολύ.

Τότε κάναμε προεργασία για το Κάμπινγκ. Ο φίλος Αντρέας Θωμόπουλος, ο σκηνοθέτης του σήριαλ, μου είπε:

”Νίκο συγκεντρώσου. Τώρα ξεκινάμε άλλη δουλειά.”

Το βιολί μου εγώ: ”Μα να σβήσουνε τη Μεθυσμένη Πολιτεία;” Και μου λέει: ”Αν είναι να ηρεμήσεις, κάνε έναν ίδιο ρόλο εδώ!..”

Κάνω μία παύση είκοσι δευτερολέπτων, που οι σκέψεις πέφτουνε βροχή, και τον ρωτάω: ”Και τον Μήτσο ποιος θα τον κάνει;” Γιατί αυτός ήταν ο δικός μου ο ρόλος.

Κάνει τότε παύση ο Αντρέας, το επεξεργάζεται και μου λέει: ”Αντέχουν τα κότσια σου να κάνεις δύο ρόλους; Και για μένα είναι πρόκληση και για σένα. Το πάμε;”

Δώσαμε τα χέρια αμέσως. Και για μένα ήτανε μαγκιά που έπαιζα δύο ρόλους, και για τον Αντρέα που με σκηνοθετούσε.

Παίρνω το αμάξι, κατεβαίνω στο χωριό (στη Μεσσηνία), να σκεφτώ πώς θα το κάνω, πάω στο ποτάμι που πήγαινα πιτσιρικάς και αρχίζω να σκέφτομαι. Αρχίζω να σκαλίζω όσες εμπειρίες έχω από ανθρώπους με ειδικές ανάγκες που είχα δει μέχρι τότε.

Έχω ένα ντοσιέ κι ένα μολύβι δίπλα μου και κάθε φορά που βρίσκω μια ιδέα τη γράφω. Αυτοί οι ρόλοι είναι επικίνδυνοι. Ένα λίγο παρακάτω, ένα λίγο παραπάνω, ή έχεις ξεφτιλιστεί εσύ, ή έχεις ξεφτιλίσει αυτόν που κάνεις.

Για μένα είναι πρόκληση αυτό. Κάνω πρόβες στο σπίτι και χτυπάει το κουδούνι ο ηθοποιός Αντρέας Βαρούχας, που έκανε τον μάγειρα στο Κάμπινγκ, έφυγε κι αυτός. Είχε γύρισμα σ’ ένα θέατρο και ήρθε να δανειστεί κάτι βιβλία για μια σκηνή. Με πετυχαίνει στο πώς είχα ντυθεί Μάιμος. Του ανοίγω, ”Πώς είσαι έτσι;” με ρωτάει,

”Κάνω πρόβα και θέλω να κατέβω στο δρόμο, να δω αν θα με αναγνωρίσουνε. Πάμε στο γύρισμα” του λέω, ανεβαίνω στο μηχανάκι του και μ’ αφήνει παραδίπλα από το θέατρο. Περνάω από το φουαγιέ, ο σκηνοθέτης λέει ”Τί θέλει αυτός; Διώξτε τον, διώξτε τον!.”. Του κάνω: ”Έλα, δώε ένα πενηνταάκι το Μάιμο”,

”Φύγε αγόρι μου, σε παρακαλώ”, μου λέει και φεύγω. Δεν είπα τίποτα.

Αργότερα, όταν βγήκε ο ρόλος στην τηλεόραση, ο Αντρέας τούς είπε ότι εκείνη τη μέρα ήμουν εγώ ντυμένος έτσι. Για τα γυρίσματα ήμασταν τρεις μήνες στο κάμπινγκ. Γουστάραμε όλοι, δεν είχαμε πάει μόνο για το μεροκάματο. Θυμάμαι μια σκηνή, που είμαι στο μνήμα και κλαίω τη μάνα μου.

Το κάναμε τρεις φορές, κάθε φορά μονοπλάνο, και μετά μ’ έπαιρναν τηλέφωνο από το μοντάζ, να πάω να διαλέξω. Δεν ξέρανε ποιο να διαλέξουνε, γιατί ήταν όλα τα μονοπλάνα ωραία. Η έγνοια μας ήτανε μία: Πώς θα βγει το καλύτερο αποτέλεσμα.

Όλοι μιλάνε ακόμη για το ”Κάμπινγκ”. Είναι μια δουλειά που θα μείνει.

“Εγώ θα τα τινάξω και ο Μάιμος

ακόμη θα τραγουδάει…”»

Η ιστορία του «Μάιμου» αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο ο Καλογερόπουλος προσέγγιζε τους ρόλους του: με επιμονή, προετοιμασία και μεγάλη προσωπική εμπλοκή.

Η ερμηνεία του στη σειρά παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις χαρακτηριστικές στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης, ενώ ο ίδιος ο «Μάιμος» αποτελεί έναν από τους χαρακτήρες που συνδέθηκαν με τη διαχρονικότητα του «Στο Κάμπινγκ».