Εξωσωματική γονιμοποίηση: Νέα μελέτη εντοπίζει μικρές διαφορές στο DNA των παιδιών

Μικρές διαφοροποιήσεις στο DNA παιδιών που έχουν γεννηθεί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης εντόπισε νέα μελέτη ερευνητών από την Κίνα, η οποία επικεντρώθηκε στα λεγόμενα «κινητά στοιχεία» του γονιδιώματος.

Οι επιστήμονες, ωστόσο, επισημαίνουν ότι τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν πως η μέθοδος υποβοηθούμενης αναπαραγωγής προκαλεί επιβλαβείς γενετικές αλλαγές ή προβλήματα υγείας.

Για τις ανάγκες της έρευνας, αναλύθηκαν δείγματα αίματος από 75 παιδιά. Από αυτά, τα 33 είχαν συλληφθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση, ενώ τα υπόλοιπα 42 είχαν γεννηθεί έπειτα από φυσική σύλληψη, χωρίς θεραπεία γονιμότητας.

Η μελέτη εστίασε στο LINE-1, μια αλληλουχία DNA που έχει την ικανότητα να δημιουργεί αντίγραφα του εαυτού της και να τα ενσωματώνει σε διαφορετικά σημεία του γονιδιώματος.

Τι έδειξαν τα αποτελέσματα

Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα παιδιά που είχαν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής παρουσίαζαν ελαφρώς μεγαλύτερη ποσότητα DNA LINE-1. Παράλληλα, οι ερευνητές εντόπισαν 11 θέσεις στο γονιδίωμα όπου οι εισαγωγές της συγκεκριμένης αλληλουχίας διέφεραν μεταξύ των δύο ομάδων, καθώς και 14 θέσεις με διαφορές στις διαγραφές της.

Ορισμένες από αυτές τις περιοχές βρίσκονταν κοντά σε γονίδια που έχουν συνδεθεί σε προηγούμενες μελέτες με μεταβολικές, καρδιαγγειακές και νευρολογικές παθήσεις, καθώς και με ορισμένες μορφές καρκίνου. Ωστόσο, η γειτνίαση με τέτοια γονίδια δεν σημαίνει από μόνη της ότι προκαλούνται ασθένειες.

Ενδιαφέρον παρουσίασε και η σύγκριση τριών οικογενειών, στις οποίες εξετάστηκαν παιδιά που είχαν συλληφθεί με διαφορετικό τρόπο. Και στις τρεις περιπτώσεις, τα παιδιά που είχαν γεννηθεί μέσω εξωσωματικής εμφάνιζαν μεγαλύτερη ποσότητα DNA LINE-1 σε σχέση με τα αδέλφια τους που είχαν συλληφθεί χωρίς θεραπεία γονιμότητας.

Η διαφορά φάνηκε να είναι εντονότερη στα κορίτσια. Το μικρό μέγεθος, όμως, του δείγματος δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα για το αν το φύλο επηρεάζει πραγματικά το αποτέλεσμα.

Οι επιστήμονες δεν εντόπισαν σαφή διαφοροποίηση μεταξύ της συμβατικής εξωσωματικής γονιμοποίησης και της ενδοκυτταροπλασματικής έγχυσης σπερματοζωαρίου (ICSI), μιας τεχνικής κατά την οποία ένα σπερματοζωάριο εισάγεται απευθείας στο ωάριο.

Γιατί χρειάζεται περαιτέρω έρευνα

Η μελέτη έχει σημαντικούς περιορισμούς. Οι ερευνητές δεν εξέτασαν εάν οι διαφορές στο LINE-1 επηρέαζαν τη λειτουργία των γειτονικών γονιδίων, ούτε παρακολούθησαν τα παιδιά σε βάθος χρόνου για να διαπιστώσουν αν παρουσίασαν προβλήματα υγείας.

Επιπλέον, δεν είχαν στη διάθεσή τους γενετικό υλικό και από τους δύο γονείς. Έτσι, δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν αν οι διαφορές που εντοπίστηκαν προέκυψαν κατά τη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ή αν υπήρχαν ήδη και μεταβιβάστηκαν κληρονομικά.

Δεν αποκλείεται, επίσης, να παίζουν ρόλο άλλοι παράγοντες, όπως η ίδια η υπογονιμότητα ή οι συνθήκες της εγκυμοσύνης.