Γιατί οι μελανιές αλλάζουν χρώμα μέχρι να εξαφανιστούν;

Ένα χτύπημα στο πόδι ή στο χέρι μπορεί να αφήσει πίσω του μια μελανιά που τις επόμενες ημέρες μοιάζει να αλλάζει συνεχώς χρώμα. Στην αρχή είναι κόκκινη ή μωβ, αργότερα μπορεί να γίνει μπλε, πρασινωπή και τελικά κιτρινωπή μέχρι να εξαφανιστεί.

Οι αλλαγές αυτές δεν είναι τυχαίες. Αποτελούν το ορατό αποτέλεσμα μιας διαδικασίας «καθαρισμού» που πραγματοποιεί ο οργανισμός κάτω από το δέρμα.

Τι είναι πραγματικά μια μελανιά;

Όταν χτυπάμε, μικρά αιμοφόρα αγγεία κάτω από το δέρμα μπορεί να σπάσουν χωρίς να ανοίξει το ίδιο το δέρμα.

Μικρή ποσότητα αίματος διαφεύγει στους γύρω ιστούς και εγκλωβίζεται εκεί. Αυτό είναι που δημιουργεί τη χαρακτηριστική σκούρα περιοχή που ονομάζουμε μελανιά.

Γιατί στην αρχή είναι κόκκινη ή μωβ;

Το αίμα που έχει διαρρεύσει περιέχει αιμοσφαιρίνη, την πρωτεΐνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων που μεταφέρει οξυγόνο.

Αρχικά η περιοχή μπορεί να φαίνεται κοκκινωπή και στη συνέχεια να αποκτήσει μπλε ή μωβ απόχρωση. Η εμφάνισή της επηρεάζεται επίσης από το βάθος του τραυματισμού, τον φωτισμό και τον τόνο του δέρματος.

Από πού εμφανίζεται το πράσινο;

Καθώς περνούν οι ημέρες, ο οργανισμός αρχίζει να διασπά την αιμοσφαιρίνη και να απομακρύνει σταδιακά το αίμα που έχει συγκεντρωθεί στους ιστούς.

Κατά τη διαδικασία σχηματίζονται προϊόντα διάσπασης, μεταξύ των οποίων η μπιλιβερδίνη, μια χρωστική με πρασινωπή απόχρωση.

Γι’ αυτό μια μελανιά μπορεί κάποια στιγμή να φαίνεται πράσινη.

Και γιατί μετά γίνεται κίτρινη;

Η μπιλιβερδίνη μετατρέπεται στη συνέχεια σε χολερυθρίνη, η οποία έχει κιτρινωπή απόχρωση.

Όσο το σώμα συνεχίζει να απομακρύνει τα υπολείμματα του αίματος, τα χρώματα γίνονται σταδιακά πιο αχνά μέχρι το δέρμα να επιστρέψει στη φυσιολογική του εμφάνιση.

Μπορούμε να καταλάβουμε πόσο παλιά είναι από το χρώμα;

Μόνο κατά προσέγγιση. Δεν υπάρχει ένα απόλυτο «χρωματικό ημερολόγιο» που να ισχύει για όλους.

Η ηλικία, το σημείο του σώματος, το μέγεθος του τραυματισμού και άλλοι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τόσο την εμφάνιση όσο και τον χρόνο επούλωσης.

Μια συνηθισμένη μελανιά, λοιπόν, λειτουργεί σχεδόν σαν ένα μικρό παράθυρο στις διαδικασίες του οργανισμού. Τα διαφορετικά της χρώματα είναι τα ορατά ίχνη του τρόπου με τον οποίο το σώμα διασπά και απομακρύνει το αίμα που βρέθηκε εκεί όπου δεν θα έπρεπε να βρίσκεται.