Νέα θεραπεία για την παχυσαρκία: Συνδυασμός τιρζεπατίδης & ελοραλιντίδης έφερε απώλεια βάρους 23,3%

Νέα δεδομένα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας φέρνει στο προσκήνιο έναν πειραματικό συνδυασμό δύο διαφορετικών ορμονικών μηχανισμών, ο οποίος σε μελέτη Φάσης 2b οδήγησε σε μέση απώλεια 23,3% του σωματικού βάρους σε διάστημα 48 εβδομάδων.

Η υπό μελέτη θεραπεία, που ονομάζεται EloraTZP, συνδυάζει την ελοραλιντίδη (eloralintide), έναν εκλεκτικό αγωνιστή των υποδοχέων αμυλίνης, με την τιρζεπατίδη, η οποία δρα στους υποδοχείς GIP και GLP-1.

Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD) στο Μιλάνο.

Στη μελέτη συμμετείχαν 367 ενήλικες με υπέρβαρο ή παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2. Στην υψηλότερη δόση του συνδυασμού, οι συμμετέχοντες έχασαν κατά μέσο όρο 23,3% του αρχικού σωματικού τους βάρους μέσα σε 48 εβδομάδες.

Για σύγκριση, όσοι έλαβαν μόνο τιρζεπατίδη 15 mg παρουσίασαν μέση απώλεια βάρους 14,8%.

Η ίδια θεραπευτική προσέγγιση έδειξε σημαντική επίδραση και στον γλυκαιμικό έλεγχο. Στην υψηλότερη δόση του συνδυασμού, η HbA1c μειώθηκε κατά μέσο όρο κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες, έναντι 2,4 μονάδων με τιρζεπατίδη 15 mg.

Πώς λειτουργεί ο συνδυασμός

Η ελοραλιντίδη στοχεύει το σύστημα της αμυλίνης, μιας ορμόνης που παράγεται φυσιολογικά από το πάγκρεας και συμμετέχει στη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής και του αισθήματος κορεσμού.

Η τιρζεπατίδη, από την άλλη, δρα ταυτόχρονα στους υποδοχείς GIP και GLP-1, επηρεάζοντας την όρεξη, το σάκχαρο και τον μεταβολισμό.

Η λογική πίσω από τον συνδυασμό είναι να ενεργοποιούνται διαφορετικές ορμονικές οδοί που εμπλέκονται στη ρύθμιση του σωματικού βάρους, με στόχο μεγαλύτερη απώλεια κιλών σε σχέση με τη χρήση ενός μόνο φαρμάκου.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν σημαίνουν ότι η συγκεκριμένη θεραπεία είναι ήδη διαθέσιμη για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Η EloraTZP παραμένει υπό έρευνα και η εταιρεία έχει ανακοινώσει ότι προχωρά σε μελέτες Φάσης 3.

Οι παρενέργειες που καταγράφηκαν

Η αυξημένη αποτελεσματικότητα συνοδεύτηκε και από περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες, κυρίως από το γαστρεντερικό σύστημα.

Ναυτία και άλλα γαστρεντερικά συμπτώματα εμφανίστηκαν συχνότερα στις ομάδες που έλαβαν τον συνδυασμό, κυρίως κατά την περίοδο αύξησης των δόσεων.

Τα περισσότερα περιστατικά χαρακτηρίστηκαν ήπια ή μέτρια, ωστόσο τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών έφτασαν έως και το 27% σε ορισμένες ομάδες του συνδυασμού.

Τα νέα ευρήματα ενισχύουν έτσι την ερευνητική κατεύθυνση προς θεραπείες που συνδυάζουν διαφορετικούς ορμονικούς μηχανισμούς για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Η επόμενη φάση των κλινικών δοκιμών θα δείξει αν η σημαντική απώλεια βάρους που καταγράφηκε στη Φάση 2b μπορεί να επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών και με διαφορετικά σχήματα δοσολογίας.