Υγεία
Νεφρό από γενετικά τροποποιημένο χοίρο λειτούργησε 271 ημέρες στον οργανισμό του 66χρονου Τιμ Άντριους, τη μεγαλύτερη διάρκεια που έχει καταγραφεί έως σήμερα σε τέτοιο μόσχευμα, σύμφωνα με Αμερικανούς γιατρούς.
Η επέμβαση έγινε στις 25 Ιανουαρίου 2025 στο Mass General Brigham και το όργανο άρχισε να λειτουργεί αμέσως, όπως δημοσιεύθηκε στο The Lancet.
Για μήνες ο ασθενής γλίτωσε τις συχνές επισκέψεις για αιμοκάθαρση.
«Η ελπίδα είναι το σημαντικότερο πράγμα. Η πιθανότητα να απαλλαγείς από το μηχάνημα της αιμοκάθαρσης και να ζήσεις τη ζωή σου», είπε.
Ο Άντριους έπασχε από τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια λόγω διαβήτη τύπου 2.
Στις ΗΠΑ περίπου 100.000 άνθρωποι περιμένουν νεφρό και γίνονται μόλις 25.000 μεταμοσχεύσεις τον χρόνο.
Στη Βρετανία η λίστα ξεπερνά τους 7.000, σύμφωνα με το BBC. Στον ίδιο είχαν πει ότι μπορεί να χρειάζονταν έως επτά χρόνια για να φτάσει στην κορυφή της λίστας, ενώ ο μέσος χρόνος επιβίωσης στην αιμοκάθαρση είναι περίπου πέντε χρόνια.
«Είχα λίγο χρόνο στη διάθεσή μου… και αυτό γίνεται πολύ απογοητευτικό», ανέφερε. Το χοιρινό μόσχευμα το είδε ως «ελπίδα» και «το φως στην άκρη του τούνελ».
Το όργανο αφαιρέθηκε τον Οκτώβριο του 2025, όταν σταμάτησε να λειτουργεί. Ακολούθησαν 82 ημέρες αιμοκάθαρσης, ώσπου τον Ιανουάριο του 2026 μεταμοσχεύθηκε ανθρώπινο νεφρό από δότη, που έως σήμερα λειτουργεί κανονικά.
Στα πρώτα στάδια υπήρχαν ενδείξεις απόρριψης, που ελέγχθηκαν με αλλαγή αγωγής. Περίπου έξι μήνες μετά εμφανίστηκαν βλάβες στα αγγεία του νεφρού, φλεγμονή και σταδιακή απώλεια λειτουργίας.
Η ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη. Δεν εντοπίστηκαν αντισώματα που να επιτίθενται στο όργανο.
Ο δρ Λεονάρντο Ριέλα, από το Κέντρο Επιστημών Μεταμόσχευσης του Mass General Brigham, μίλησε για «κρίση» λόγω έλλειψης οργάνων.
«Εργαζόμαστε πολύ σκληρά για να φέρουμε ελπίδα και πραγματικά πιστεύουμε ότι η ξενομεταμόσχευση μπορεί να αποτελέσει μια εναλλακτική λύση για ασθενείς που δεν έχουν ζωντανό δότη, επιτρέποντάς μας ενδεχομένως να παρακάμψουμε την αιμοκάθαρση και να τους οδηγήσουμε σε μεταμόσχευση».
Η περίπτωση Άντριους δεν κλείνει το επιστημονικό ερώτημα. Το δείχνει όμως καθαρά: ένα γενετικά τροποποιημένο όργανο χοίρου μπορεί να γίνει γέφυρα ζωής μέχρι να βρεθεί ανθρώπινο μόσχευμα.
Οι δυνατότητες είναι μεγάλες. Οι προκλήσεις της απόρριψης και της μακροχρόνιας λειτουργίας παραμένουν το επόμενο εμπόδιο πριν από την ευρεία κλινική χρήση.
