Όσα πρέπει να ξέρετε για την ακμή στην πλάτη: Από τι προκαλείται και ποιοι είναι οι κύριοι παράγοντες κινδύνου

Η ακμή στην πλάτη αναπτύσσεται όταν οι θύλακες των τριχών φράσσονται με σμήγμα, νεκρά κύτταρα και βακτήρια.

Ωστόσο, η πλάτη έχει υψηλή συγκέντρωση σμηγματογόνων αδένων, καθιστώντας την ιδιαίτερα επιρρεπή σε εξανθήματα.

Από τι προκαλείται η ακμή στην πλάτη;

Η ακμή στην πλάτη αναπτύσσεται μέσω της ίδιας βιολογικής διαδικασίας με την ακμή σε άλλα σημεία του σώματος.

Συνήθως περιλαμβάνει τέσσερις βασικούς παράγοντες:

• Υπερβολική παραγωγή σμήγματος
• Φραγμένοι πόροι
• Υπερανάπτυξη βακτηρίων (Cutibacterium acnes)
• Φλεγμονή

Η πλάτη έχει μεγάλους σμηγματογόνους αδένες, ιδιαίτερα στους ώμους και την άνω σπονδυλική στήλη. Όταν το σμήγμα αναμειγνύεται με νεκρά κύτταρα του δέρματος, οι πόροι μπορούν να φράξουν, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται και πυροδοτούν φλεγμονή.

Αυτή η διαδικασία οδηγεί σε διαφορετικούς τύπους ακμή, όπως μαύρα στίγματα, λευκά στίγματα, βλατίδες, φλύκταινες και, μερικές φορές, βαθύτερες κύστεις.

Γιατί η ακμή στην πλάτη είναι συχνά πιο σοβαρή από την ακμή στο πρόσωπο;

Αρκετοί παράγοντες καθιστούν την ακμή στην πλάτη πιο δύσκολο να ελεγχθεί:

• Αυξημένος ιδρώτας και τριβή: Τα στενά ρούχα, τα σακίδια πλάτης, τα αθλητικά σουτιέν και ο αθλητικός εξοπλισμός μπορούν να παγιδεύσουν τον ιδρώτα και να δημιουργήσουν τριβή στο δέρμα. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει τη φλεγμονή και να φράξει τους πόρους, ένα φαινόμενο γνωστό ως μηχανική ακμή.
• Καθυστερημένος καθαρισμός μετά την εφίδρωση: Η παρατεταμένη χρήση ιδρωμένων ρούχων επιτρέπει στο σμήγμα και τα βακτήρια να παραμένουν στο δέρμα, αυξάνοντας τον κίνδυνο εξάρσεων.
• Πιο παχύ δέρμα και μεγαλύτεροι πόροι: Το δέρμα στην πλάτη είναι παχύτερο από το δέρμα του προσώπου και οι πόροι μπορεί να είναι μεγαλύτεροι, γεγονός που μπορεί να συμβάλει σε βαθύτερες φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

Ποιοι είναι οι κύριοι παράγοντες κινδύνου

Η ακμή στην πλάτη επηρεάζεται τόσο από εσωτερικούς όσο και από εξωτερικούς παράγοντες. Συνήθεις παράγοντες που συμβάλλουν:

• Ορμονικές διακυμάνσεις (εφηβεία, έμμηνος κύκλος, εγκυμοσύνη)
• Οικογενειακό ιστορικό ακμής
• Ρούχα που τρίβονται στο δέρμα
• Βαριά, λιπαρά προϊόντα περιποίησης δέρματος ή μαλλιών
• Υπερβολική εφίδρωση
• Ορισμένα φάρμακα (όπως κορτικοστεροειδή ή ορισμένες ορμονικές θεραπείες)

Οι ορμόνες παίζουν κεντρικό ρόλο. Τα ανδρογόνα διεγείρουν τους σμηγματογόνους αδένες, αυξάνοντας την παραγωγή σμήγματος. Αυτό εξηγεί γιατί η ακμή στην πλάτη είναι συχνή κατά την εφηβεία, αλλά μπορεί να επιμένει και στην ενήλικη ζωή.

Επηρεάζει η διατροφή την ακμή στην πλάτη;

Ο ρόλος της διατροφής στην ακμή παραμένει περίπλοκος, αλλά οι νέες έρευνες δείχνουν ορισμένες συσχετίσεις:

Τα τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, τα οποία αυξάνουν γρήγορα το σάκχαρο στο αίμα, μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα ινσουλίνης. Η αυξημένη ινσουλίνη μπορεί να διεγείρει τη δραστηριότητα των ανδρογόνων και την παραγωγή σμήγματος

Οι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες και ζαχαρούχα τρόφιμα μπορεί να επιδεινώσουν την ακμή σε ορισμένα άτομα

Η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων έχει επίσης συνδεθεί με την ακμή σε ορισμένες μελέτες, αν και τα στοιχεία δεν είναι οριστικά.

Γενικώς, η διατροφή δεν είναι η μοναδική αιτία της ακμής στην πλάτη, αλλά μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε ευάλωτα άτομα.

Ποιες είναι οι θεραπείες για την ακμή στην πλάτη;

Η θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα. Οι ήπιες περιπτώσεις συχνά ανταποκρίνονται σε μη συνταγογραφούμενες θεραπείες, ενώ οι μέτριες έως σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να απαιτούν συνταγογραφούμενη θεραπεία.

1. Τοπικές θεραπείες

Οι συνήθεις επιλογές πρώτης γραμμής περιλαμβάνουν:

• Υπεροξείδιο του βενζοϋλίου: Βοηθά στην μείωση των βακτηρίων και της φλεγμονής
• Σαλικυλικό οξύ: Προάγει την απολέπιση και τον καθαρισμό των πόρων
• Τοπικά ρετινοειδή: Ομαλοποιούν την ανανέωση των κυττάρων του δέρματος και αποτρέπουν τους φραγμένους πόρους
• Αζελαϊκό οξύ

Οι δερματολόγοι συνιστούν να ξεκινήσετε με χαμηλότερες συγκεντρώσεις για την ελαχιστοποίηση του ερεθισμού, ειδικά σε μεγάλες περιοχές του δέρματος όπως η πλάτη.

2. Φάρμακα για χορήγηση από το στόμα

Για επίμονη ή σοβαρή ακμή στην πλάτη, ένας δερματολόγος μπορεί να συνταγογραφήσει:

• Αντιβιοτικά χάπια (βραχυπρόθεσμη χρήση)
• Ορμονική θεραπεία (για γυναίκες)
• Ισοτρετινοΐνη σε σοβαρές, ουλώδεις περιπτώσεις

Οι στοματικές θεραπείες στοχεύουν συστηματικά στη φλεγμονή και την παραγωγή λιπαρότητας. Αυτές συνήθως προορίζονται για περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην τοπική θεραπεία.

3. Σωστές συνήθειες περιποίησης του δέρματος

Οι καθημερινές συνήθειες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τα αποτελέσματα. Χρήσιμες πρακτικές:

• Ντους αμέσως μετά από εφίδρωση
• Χρήση ενός απαλού, μη φαγεσωρογόνου καθαριστικού
• Αποφυγή σφιχτών ρούχων από υφάσματα που δεν “αναπνέουν”
• Γρήγορη αλλαγή ιδρωμένων ρούχων
• Αποφυγή σκληρού τριψίματος στο δέρμα

Το υπερβολικό πλύσιμο και η έντονη απολέπιση μπορεί να επιδεινώσει τη φλεγμονή.

Μπορεί η ακμή στην πλάτη να προκαλέσει μόνιμα σημάδια;

Ναι. Η φλεγμονώδης και κυστική ακμή στην πλάτη μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες ουλές, εάν δεν αντιμετωπιστεί.

Επειδή η ακμή στην πλάτη μπορεί να περάσει απαρατήρητη ή χωρίς θεραπεία για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, ο κίνδυνος δημιουργίας ουλών μπορεί να είναι υψηλότερος απ’ ό,τι με την ακμή στο πρόσωπο.

Η έγκαιρη παρέμβαση μειώνει αυτόν τον κίνδυνο.

Πότε πρέπει να πάτε σε δερματολόγο

Συνιστάται ιατρική αξιολόγηση εάν:

• Η ακμή είναι επώδυνη ή κυστική
• Εμφανίζονται ουλές
• Οι μη συνταγογραφούμενες θεραπείες αποτυγχάνουν μετά από αρκετές εβδομάδες
• Η ακμή επηρεάζει σημαντικά την αυτοεκτίμηση ή την ποιότητα ζωής

Συχνές Ερωτήσεις

Πόσος χρόνος απαιτείται για να υποχωρήσει η ακμή στην πλάτη;

Η βελτίωση συχνά διαρκεί 1-2 μήνες με συνεπή θεραπεία. Οι σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν αρκετούς μήνες.

Προκαλεί το αντηλιακό ακμή στην πλάτη;

Μερικά βαριά ή λιπαρά αντηλιακά μπορούν να φράξουν τους πόρους. Η επιλογή μη φαγεσωρογόνων, ελαφριών συνθέσεων βοηθά στην μείωση του κινδύνου.

Μπορεί το στρες να επιδεινώσει την ακμή στην πλάτη;

Ναι. Το χρόνιο στρες αυξάνει τα επίπεδα κορτιζόλης, η οποία μπορεί να διεγείρει την παραγωγή λιπαρότητας και να επιδεινώσει τα σπυράκια.