Βίντεο: Πώς το κεντρί της μέλισσας συνεχίζει να εγχέει δηλητήριο ακόμη και μετά το τσίμπημα

Τον τρόπο με τον οποίο το κεντρί της μέλισσας συνεχίζει να διοχετεύει δηλητήριο στο δέρμα ακόμη και αφού αποκολληθεί από το έντομο κατέγραψαν με μεγάλη λεπτομέρεια επιστήμονες από την Αυστραλία.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν κάμερες υψηλής ταχύτητας για να παρακολουθήσουν τη λειτουργία του μικροσκοπικού οργάνου, διαπιστώνοντας ότι διαθέτει έναν αυτόνομο μηχανισμό που του επιτρέπει να εισχωρεί βαθύτερα στον ιστό και να συνεχίζει την έγχυση δηλητηρίου.

Στο πλαίσιο της μελέτης, η ερευνητική ομάδα κατέγραψε ένα αποκολλημένο κεντρί να διεισδύει σε ειδικό τζελ που προσομοιάζει το ανθρώπινο δέρμα.

Οι εικόνες αποκάλυψαν τις κινήσεις του κεντριού και τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρει το δηλητήριο στην πληγή.

Ο μηχανισμός άντλησης του δηλητηρίου

Παρότι το κεντρί έχει μήκος μόλις περίπου δύο χιλιοστά, λειτουργεί σαν ένα εξαιρετικά σύνθετο σύστημα μικροαντλίας.

Περιλαμβάνει μύες, νεύρα, σάκο δηλητηρίου και έναν θάλαμο άντλησης, ενώ διαθέτει δύο αιχμηρές λεπίδες που κινούνται εναλλάξ, βοηθώντας το να προχωρά βαθύτερα στο δέρμα.

Η ανάλυση έδειξε ότι μικροσκοπικές βαλβίδες στο εσωτερικό του κεντριού διαστέλλονται και συστέλλονται κατά τη διαδικασία άντλησης.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται η απαραίτητη πίεση για τη μεταφορά του δηλητηρίου, ενώ περιορίζεται η επιστροφή του προς τον σάκο από τον οποίο προέρχεται.

Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δρ Φιορέλα Ραμίρες-Εσκίβελ από το Πανεπιστήμιο Macquarie, εξήγησε ότι οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη από το 1910 την ύπαρξη ενός συστήματος άντλησης στο κεντρί, χωρίς όμως να έχουν αποσαφηνίσει πλήρως τον τρόπο λειτουργίας του.

Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό PNAS, προσφέροντας λεπτομερέστερη εικόνα για τη λειτουργία ενός οργάνου που, παρά το ελάχιστο μέγεθός του, διαθέτει έναν ιδιαίτερα αποτελεσματικό μηχανισμό άμυνας.

Γιατί η μέλισσα πεθαίνει μετά το τσίμπημα

Οι εργάτριες μέλισσες χρησιμοποιούν το κεντρί τους κυρίως όταν αισθανθούν ότι απειλούνται οι ίδιες ή η κυψέλη τους. Σε αντίθεση με τις σφήκες, οι οποίες μπορούν συνήθως να τσιμπήσουν επανειλημμένα, οι μέλισσες συχνά πεθαίνουν μετά το τσίμπημα ενός ανθρώπου.

Αυτό συμβαίνει επειδή το αγκαθωτό κεντρί τους σφηνώνεται στο δέρμα. Όταν η μέλισσα προσπαθεί να απομακρυνθεί, το κεντρί αποσπάται από το σώμα της, προκαλώντας σοβαρό τραυματισμό στο έντομο.

Το δηλητήριο της μέλισσας περιέχει διάφορες χημικές ουσίες, μεταξύ των οποίων η μελιτίνη, η οποία συμβάλλει στον πόνο και στη φλεγμονή που προκαλεί το τσίμπημα.

Η δυνατότητα του κεντριού να συνεχίζει την έγχυση δηλητηρίου μετά την αποκόλλησή του εξηγεί γιατί οι ειδικοί συνιστούν την όσο το δυνατόν ταχύτερη αφαίρεσή του από το δέρμα. Σε περίπτωση δυσκολίας στην αναπνοή, πρηξίματος στο πρόσωπο ή στον λαιμό ή άλλων ενδείξεων σοβαρής αλλεργικής αντίδρασης, απαιτείται άμεση ιατρική βοήθεια.