Βιτριόλι – Ψυχίατρος Ιωάννας: «Ο εγκέφαλός της έχει καταγράψει το τραύμα σαν μια βλάβη που δεν φεύγει»

Ο ψυχίατρος Κοντοάγγελος Κωνσταντίνος, περιέγραψε στην κατάθεσή του στη δίκη για την επίθεση με το βιτριόλι, την εφιαλτική πραγματικότητα που ζει καθημερινά η Ιωάννα Παλιοσπύρου, μετά το συμβάν, τη διάθεση της να αυτοκτονήσει αλλά και το σοκ που υπέστη όταν συνάντησε «άνθρωπο χωρίς πρόσωπο».

«Έχω συναντήσει ανθρώπους χωρίς χέρι, χωρίς πόδι, χωρίς σάλπιγγα, αλλά ποτέ άνθρωπο χωρίς πρόσωπο» ανέφερε Κοντοάγγελος Κωνσταντίνος, ο ψυχίατρος που παρακολουθεί την Ιωάννα Παλιοσπύρου, εξηγώντας ταυτόχρονα πως ο βασικός αγώνας είναι να εξαφανιστεί η σκέψη της αυτοκτονίας.

«Συγκλονίστηκα από την εικόνα, είδα ένα άνθρωπο που δεν έχει καμία ελπίδα, κανένα όνειρο, παρά μόνο τον προσωπικό της θάνατο.

Την υποχρέωναν επί 3 τέταρτα να γυρίζει τα βλέφαρα, ένιωθε πόνο και διάθεση να αυτοκτονήσει. Καθήκον μου είναι να κρατήσω την Ιωάννα στη ζωή. Γίνεται προσπάθεια να ανακοπεί αυτή η κατάσταση. Έκλαιγε δεν κοιμόταν, είχε χάσει 15 κιλά, καθόταν κουλουριασμένη χωρίς να μιλά, χρειάστηκε να προσπαθήσω να της δώσω ελπίδα. Παίρνει αντικαταθλιπτικά, αγχολυτικά» εξήγησε ο μάρτυρας.

Μάλιστα, υπογράμμισε ότι «η αίσθηση της αυτοκτονίας ήταν επειδή δε θα γίνει ποτέ καλά, κλεισμένη στο σκοτάδι έχει μόνο πάρα τη μάνα και τις φίλες της. Μέσα από αυτή τη βάρβαρη πράξη αντιμετωπίζουμε μια σοβαρή μετά τραυματική διαταραχή. Όσοι παθαίνουν βαριά τραύματα από βιασμό, κακοποίηση τροχαίο κλπ βιώνουν ξανά και ξανά το τραύμα και τη στιγμή του θανάτου. Ο εγκέφαλος της έχει καταγράψει το τραύμα σαν μια βλάβη που δεν φεύγει. Τα ρούχα της μυρίζουν ακόμα μετά από τόσο καιρό βιτριόλι. Δεν μπορώ να προσδιορίσω ποτέ τι έφταιξε» είπε.

Με την φαρμακευτική αγωγή κατάφερε να αντέξει τα χειρουργεία η Ιωάννα Παλιοσπύρου, η οποία όπως περιέγραψε ο ψυχίατρος νιώθε φόβο. «Κυρίως διαχειρίζομαι το φόβο της Ιωάννας για μετά την αποφυλάκιση της κατηγορούμενης. Συνεχώς με ρωτά αν κινδυνεύει και δεν μπορώ να της απαντήσω.

Είναι ένας άνθρωπος με ψυχικά αποθέματα και δυνάμεις, δεν μπορούν όλοι να το διαχειριστούν αυτό».

Αναφερόμενος στην καθημερινότητα της Ιωάννας και το πως αντιμετωπίζει την κατάστασή της, ο μάρτυρας περιέγραψε:

«Στο σπίτι της είναι ένας τεράστιος καθρέφτης που είναι καλυμμένος γιατί δεν θέλει να κοιτάει τον εαυτό της. Πρέπει να της δώσω μια ελπίδα ότι θα μπορέσει να ανταπεξέλθει ότι δεν θα τη χάσω και πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Έχει μια βαριά καταθλιπτική διαταραχή με αγχώδεις εκδηλώσεις και έντονο στρες. Οι μνήμες δεν αφήνουν το συναίσθημα της Ιωάννας να αναπτυχθεί. Υπάρχει βελτίωση, έχει βοηθήσει η φαρμακευτική αγωγή, το περιβάλλον και η υποστήριξη του κόσμου».