Ο «Χρυσός Θόλος» κάνει απαραίτητη την Γροιλανδία στις ΗΠΑ

Ο «Χρυσός Θόλος» δεν είναι απλώς ένα νέο πρόγραμμα αντιπυραυλικής άμυνας αλλά ένα νέο πολεμικό δόγμα και η Γροιλανδία δείχνει να είναι στο κέντρο του εγχειρήματος. 

Από την περιορισμένη προστασία έναντι μεμονωμένων απειλών, σε μια αρχιτεκτονική σχεδόν καθολικής κάλυψης της αμερικανικής επικράτειας. Από την επίγεια άμυνα, στη διαστημική αναχαίτιση.

Η ιδέα πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του 1980, στο Strategic Defense Initiative του Ρόναλντ Ρίγκαν -το περίφημο «Star Wars»-που επιχείρησε να σπάσει το δόγμα της αμοιβαίας πυρηνικής αποτροπής.

Τότε, η τεχνολογία δεν άντεξε τις φιλοδοξίες… Σήμερα, η ύπαρξη μαζικών δορυφορικών αστερισμών, φθηνότερων εκτοξεύσεων και προηγμένων αισθητήρων δίνει στο ίδιο όραμα νέα πολιτική ζωή και νέα διάσταση αλλά και ποσοστά επιτυχίας.

Ο Τραμπ επαναφέρει αυτή τη λογική με διαφορετική ρητορική. Δεν μιλά για φιλοσοφική υπέρβαση της αποτροπής. Μιλά για «ασπίδα», που θα κάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες άτρωτες. Το όνομα «Χρυσός Θόλος» δεν είναι τυχαίο. Παραπέμπει σε απόλυτη κάλυψη, σε θόλο που κλείνει τον ουρανό, αλλά και στην δική του προσωπική λατρεία για το χρώμα -αλλά και το χρήμα.

Τι είναι στην πράξη ο «Χρυσός Θόλος»

Στον πυρήνα του, το σχέδιο περιλαμβάνει τρία διασυνδεδεμένα επίπεδα.

Πρώτον, ένα εκτεταμένο δίκτυο δορυφόρων έγκαιρης προειδοποίησης και παρακολούθησης, ικανό να εντοπίζει εκτοξεύσεις βαλλιστικών και υπερηχητικών όπλων σε πραγματικό χρόνο. Όχι απλώς για προειδοποίηση, αλλά για καθοδήγηση αναχαίτισης με ακρίβεια πυρός.

Δεύτερον, πολλαπλά στρώματα αναχαίτισης -επίγεια, θαλάσσια και, για πρώτη φορά σε τέτοια κλίμακα, διαστημικά. Η συζήτηση για αναχαιτιστές σε τροχιά δεν είναι θεωρητική. Είναι ο πυρήνας του σχεδίου. Όπλα στο Διάστημα, ικανά να πλήττουν πυραύλους στα πρώτα λεπτά της πτήσης τους, πριν απελευθερωθούν πολλαπλές κεφαλές ή παραπλανητικά αντίμετρα.

Τρίτον, πλήρης διασύνδεση με υπάρχοντα συστήματα διοίκησης και ελέγχου. Ο «Χρυσός Θόλος» δεν αντικαθιστά το σημερινό πλέγμα. Το απορροφά και το υπερκαλύπτει, μετατρέποντας την αντιπυραυλική άμυνα σε συνεχή, αδιάλειπτη διαδικασία.

Γιατί η Γροιλανδία είναι αναντικατάστατη

Σε αυτό το σχέδιο, η Γροιλανδία δεν είναι απλώς ένας ακόμη κρίκος. Είναι ο κόμβος.

Οι περισσότερες βαλλιστικές τροχιές από τη Ρωσία προς τη Βόρεια Αμερική διέρχονται από τον αρκτικό χώρο. Η Γροιλανδία προσφέρει το ιδανικό σημείο για ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, διαστημική επιτήρηση και διασύνδεση δορυφορικών δεδομένων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες το γνωρίζουν από τον Ψυχρό Πόλεμο, όταν εγκατέστησαν εκεί κρίσιμες υποδομές.

Στον «Χρυσό Θόλο», η Γροιλανδία λειτουργεί ως το βόρειο μάτι και το βόρειο αυτί του συστήματος. Χωρίς αυτήν, η αρχιτεκτονική παρουσιάζει τυφλό σημείο.

Με αυτήν, αποκτά συνεχή κάλυψη στον πιο ευαίσθητο άξονα απειλής. Εδώ εξηγείται και η ωμότητα της ρητορικής Τραμπ. Η απαίτηση για εκχώρηση ή πλήρη έλεγχο δεν αφορά τη Δανία ως κράτος. Αφορά την ανάγκη των ΗΠΑ να μην εξαρτώνται από τρίτους σε μια περιοχή που θεωρούν πλέον ζωτικό στρατηγικό βάθος.

Ο Τραμπ έχει μιλήσει για κόστος της τάξης των 175 δισ. δολαρίων. Οι ανεξάρτητες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον λογαριασμό πολύ ψηλότερα, ειδικά αν το πρόγραμμα επεκταθεί σε πλήρη διαστημική αναχαίτιση. Το ζήτημα δεν είναι μόνο δημοσιονομικό. Είναι στρατηγικό.

Κάθε υπόσχεση καθολικής άμυνας παράγει αντίδραση. Περισσότερους πυραύλους, πιο σύνθετα αντίμετρα, υπερηχητικά οχήματα, αντιδορυφορικά όπλα. Ο «Χρυσός Θόλος» δεν ακυρώνει την κούρσα εξοπλισμών. Την ανεβάζει σε νέο επίπεδο, μεταφέροντάς την στο Διάστημα.