«Κλονίστηκε η πίστη μου στην ελληνική Δικαιοσύνη», δήλωσε η μητέρα του

Ξέσπασε η μητέρα του Αδαμάντιου Μαντή, του 21χρονου πολίστα που έχασε τη ζωή του σε τροχαίο τον Νοέμβριο του 2019, για την αναβολή – την Τρίτη 28 Ιουνίου – της δίκης για τον θάνατο του γιου της, λόγω παρέλευσης του ωραρίου των δικαστηρίων.

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις: Ακολούθησε το pronews.gr στο Instagram για να «δεις» τον πραγματικό κόσμο!

Η Κατερίνα Τζιάλλα δήλωσε τα εξής: «Λυπάμαι και οργίζομαι σαν μητέρα και σαν πολίτης που ενώ πίστευα στην ελληνική Δικαιοσύνη, στις 28 Ιουνίου αυτή η πίστη μου κλονίστηκε. Μετά από αναμονή 32 μηνών από τη δολοφονία του γιου μου από έναν εγκληματία οδηγό, έφτασε επιτέλους η ημέρα που αυτός ο δολοφόνος θα είχε να αντιμετωπίσει τον νόμο, να δικαστεί για τον θάνατο που προκάλεσε. Πήγα εκεί ως όφειλα από τις 9 η ώρα το πρωί με αριθμό πινακίου 16, αλλά δυστυχώς στις 3 η ώρα έκλεισαν.
Μετά δηλαδή από τρία χρόνια θα δικαστεί ο δολοφόνος του γιου μου, ο οποίος κυκλοφορεί ελεύθερος, ζει τη ζωή του, ενώ αφαίρεσε τη ζωή ενός νέου ανθρώπου και βύθισε την οικογένειά του στο πένθος, τον πόνο και την απελπισία. Και εγώ ρωτώ, γιατί τώρα δεν είδα την επέμβαση κανενός που για 2η φορά αναβάλλεται η δίκη ενός δολοφόνου;
Γιατί οι δικαστές που έχουν στα χέρια τους τις δικογραφίες δεν καθορίζουν τη σειρά που θα δικαστεί η κάθε υπόθεση ανάλογα με τη βαρύτητα της;
Γιατί αλήθεια είναι ότι κάθε ένας θεωρεί την υπόθεσή του σημαντική όπως είπε και η πρόεδρος του δικαστηρίου, όπως κι εσείς είστε εκεί για να κρίνεται ποια είναι πιο σημαντική και ποια λιγότερο σημαντική;
Γιατί ορίζουν να δικαστούν τόσες υποθέσεις ενώ γνωρίζουν ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος;
Γιατί όταν ανεβαίνουν στην έδρα δεν ρωτούν πρώτα ποιες υποθέσεις θα αναβληθούν ώστε μετά με ηρεμία να δικάσουν εκείνες που όλοι οι ενδιαφερόμενοι είναι παρόντες. Κυρία πρόεδρε, είναι τόσο σημαντική η υπόθεση της κλωτσιάς σε έναν σκυλάκι, της κλοπής 50 ευρώ ή της υπεξαίρεσης των κοινοχρήστων μίας πολυκατοικίας από μία ανθρωποκτονία και για πάνω από 45 λεπτά ρωτάτε και ξανά ρωτάτε τα ίδια πράγματα; (Ή μήπως ήταν ένας τρόπος για να αποφύγετε να δικάσετε μία τόσο σοβαρή υπόθεση όπως η ανθρωποκτονία;)
Γιατί αφήνετε τους δολοφόνους ελεύθερους;
Γιατί δεν αξιολογείτε ως οφείλετε την βαρύτητα της κάθεση υπόθεσης που από πριν γνωρίζετε ότι θα δικάσετε;
Γιατί τόση αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή;
Ας βρεθεί ένας δικαστής που θα αξιολογήσει σωστά και θα καταλάβει πως πάνω από όλα είναι η ζωή που αφαιρέθηκε άδικα από δολοφόνους κάθε είδους που κυκλοφορούν ελεύθεροι»