Το εφιαλτικό σενάριο πολεμικής σύγκρουσης Ισραήλ-Τουρκίας στο έδαφος της Κύπρου

Ένα εφιαλτικό σενάριο πολεμικής σύγκρουσης θα μπορούσε να εκτυλιχτεί στην ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας με τελικό θύμα τον Ελληνισμό της Κύπρου.

Συγκεκριμένα μελετάται να πληγούν από το Ισραήλ οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις της βόρειας Κύπρου κατά το πρότυπο της «προληπτικής» αεροπορικής επιδρομής με τουλάχιστον 8 πλήγματα εναντίον της αεροπορικής βάσης Αμπού αλ Ντουχούρ στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας με την ίδια δικαιολογία ότι απειλούνται ισραηλινά συμφέροντα.

Μιλάμε για ένα αεροπορικό πλήγμα με σκοπό να καταστρέψει το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου κοντά στην Κυρήνεια και την τουρκική ναυτική βάση που έχει δημιουργηθεί και «εκπέμπει» πολεμικά πλοία προς Συρία και Κύπρο.

Το πιθανό πλήγμα θα μπορούσε να ενταχθεί στο πλαίσιο του σχεδιασμού Νετανιάχου να κλιμακώσει την διαμάχη με την Τουρκία, εδώ και τώρα, πριν τις εκλογές του Ισραήλ τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Συγκεκριμένα οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 27 Οκτωβρίου. Δεν αποκλείεται να υπάρξει μία ισραηλινή επιθετική ενέργεια ακόμα και στις 7 Οκτωβρίου ανήμερα της επίθεσης της Χαμάς στο ισραηλινό έδαφος το 2023 καθώς το Ισραήλ ταυτίζει εν πολλοίς την Τουρκία με την εξτρεμιστική οργάνωση.

Μία τέτοια κίνηση θα προκαλούσε την σίγουρη τουρκική αντίδραση με στόχο τις ισραηλινές α/α συστοιχίες Barak MX αλλά και το σύνολο των α/α όπλων της Εθνοφρουράς της Κύπρου (Ρωσικά Tor-M1 και Buk M1-2 και τα ιταλοελβετικά Skyguard / Aspide).

Μία ακόμα πιο εφιαλτική εξέλιξη θα μπορούσε να είναι η προέλαση των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων στα νοτιοδυτικά της Κύπρου με αντικειμενικό σκοπό τον αποκλεισμό της Πάφου και την ανάληψη του ελέγχου του αεροδρομίου της όπου εδρεύουν ελληνικά και ενίοτε γαλλικά μαχητικά.

Μία επίθεση του Ισραήλ βέβαια δημιουργεί και άλλα ζητήματα.

Η Τουρκία θα μπορούσε να κάνει επίκληση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ. Το Ισραήλ θεωρεί πως η Άγκυρα δεν έχει την νομική βάση για να το κάνει καθώς τα τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρος βρίσκονται παρανόμως και είναι κατοχικά.

Θεωρούν πως έχουν την ίδια διεθνή νομιμοποίηση όπως και στην Συρία.

Άλλωστε η Ελλάδα δεν πρόκειται να βοήθήσει και σίγουρα ούτε οι ΗΠΑ θα το έκαναν.

Πακιστάν και Σ.Αραβία που υπέγραψαν πρόσφατα αμυντική συμφωνία με την Τουρκία θα βοηθούσαν; Και πώς θα το έκαναν αυτό;

Μία σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ πόσο είναι πιθανό να διαρκέσει; Είναι ένα ακόμα ερώτημα.

Το σίγουρο είναι πως ο Ελληνισμός της Κύπρου θα «πονέσει» και δεν θα μείνει αλώβητος.

Εκτός εάν η Εθνοφρουρά είναι έτοιμη να προελάσει και να αποκαταστήσει κυπριακά εδάφη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή την στιγμή οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις έχουν έναν σκληροπυρηνικό αρχηγό. Είναι ο αντιστράτηγος Ερτάν Ιναλτεκίν.

Πάντως οι Τούρκοι θέλουν πάση θυσία να αποφύγουν μία σύγκρουση τώρα με το Ισραήλ. Θέλουν μία χρονική περίοδο τριών-τεσσάρων ετών για είναι έτοιμοι όπως θεωρούν για να επικρατήσουν καθώς αναμένουν μία σειρά οπλικών συστημάτων που θα τεθούν σε πλήρη παραγωγή και θα είναι επιχειρησιακά μέχρι τις αρχές του 2030.

Ωστόσο, η τουρκική εταιρεία Baykar παρουσίασε τον Μάιο του 2026, στη διεθνή έκθεση SAHA Expo στην Κωνσταντινούπολη, τρία νέα συστήματα loitering munitions (καμικάζι drones) που σχεδιάστηκαν να λειτουργούν ως συντονισμένο, πολυεπίπεδο πακέτο επίθεσης.

Ο πρόεδρος και τεχνολογικός ηγέτης της εταιρείας, Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, περιέγραψε ρητά τη λογική του σχηματισμού:

Στην πρώτη γραμμή χιλιάδες μικρά «Sivrisinek» (Κουνούπι), πίσω τους 500-600 «Mızrak» (Δόρυ) και στο τέλος 300-400 βαριά «K2».

Το Sivrisinek είναι το φθηνότερο και ελαφρύτερο από τα τρία. Εκτοξεύεται από σωλήνα ή καταπέλτη, έχει βεληνεκές περίπου 1.000 χιλιομέτρων, δράση πέραν των 8-9 ωρών και πολεμική κεφαλή γύρω στα 20 κιλά.

Προορίζεται για μαζικές επιθέσεις κορεσμού, αναγνώριση και καταστολή αεράμυνας σε περιβάλλον χωρίς GPS, χάρη σε τεχνητή νοημοσύνη και οπτική πλοήγηση.

Το Mızrak ανήκει στη μεσαία κατηγορία. Διαθέτει βεληνεκές άνω των 1.000 χιλιομέτρων, μεγαλύτερη χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου (περίπου 40 κιλά) και σχεδιάστηκε για βαθιά πλήγματα και στοχευμένες επιθέσεις.

Και αυτό λειτουργεί αυτόνομα με AI, χωρίς εξάρτηση από δορυφορική πλοήγηση.

Το K2 (Kemankeş 2) είναι το μεγαλύτερο και βαρύτερο. Με μέγιστο βάρος απογείωσης περίπου 850 κιλά, μπορεί να μεταφέρει πολεμική κεφαλή έως 200 κιλά, έχει βεληνεκές άνω των 2.000 χιλιομέτρων και λειτουργία πάνω από 13 ώρες.

Μπορεί να απογειώνεται αυτόνομα ακόμη και από μη προετοιμασμένους διαδρόμους και να λειτουργεί σε έντονο περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου.

Σύμφωνα με τον Μπαϊρακτάρ, τα τρία συστήματα δεν είναι μεμονωμένα όπλα αλλά διασυνδεδεμένα στοιχεία ενός «νέου παραδείγματος επίθεσης νέας γενιάς».

Τα σμήνη συντονίζονται μεταξύ τους και με μεγαλύτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Baykar (TB2, TB3, Akıncı), τα οποία δίνουν γενικές εντολές ενώ οι ίδιες οι πλατφόρμες αποφασίζουν αυτόνομα για στόχους και κινήσεις.

Δοκιμές έχουν ήδη δείξει σχηματισμούς δεκάδων drones που πετούν, επικοινωνούν και εκτελούν εικονικές επιθέσεις χωρίς ανθρώπινο έλεγχο σε κάθε μονάδα.

Το δόγμα, εντάσσεται στη γενικότερη τουρκική προσπάθεια να αναπτύξει φθηνά, μαζικά και ανθεκτικά σε ηλεκτρονικό πόλεμο μέσα κορεσμού, ικανά να ανοίγουν δρόμο για βαρύτερα πλήγματα.

Αν υλοποιηθεί σε επιχειρησιακή κλίμακα, θα αποτελέσει μία από τις πιο φιλόδοξες προσπάθειες δημιουργίας αυτόνομων σμηνών kamikaze drones μεγάλης εμβέλειας που έχουν παρουσιαστεί μέχρι σήμερα.

Είναι σαφές ότι οι Ισραηλινοί δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν κάτι σαν αυτό και θα προτιμούσαν μία σύγκρουση ακόμα και… χθες.

Πάντως στην περίπτωση της άμεσης σύγκρουσης οι Τούρκοι επεξεργάζονται ένα σενάριο πληγμάτων κατά ισραηλινών στόχων στο συριακό έδαφος με μαχητικά F-16 που θα παραμένουν σε συριακό εναέριο χώρο στα ανατολικά της χώρας και θα μπορούν να πλήξουν από απόσταση 500 χιλιομέτρων με πυραύλους Tayfun (που κατασκευάζονται από την τουρκική Roketsan ) που θα φέρουν, πολεμική κεφαλή άνω των 150 κιλών.