Εσύ το ήξερες; – Γιατί οι καθρέφτες του αυτοκινήτου έχουν αυτό το περίεργο σχήμα;

Οι καθρέφτες του αυτοκινήτου έχουν ένα χαρακτηριστικό σχήμα που μπορεί να μοιάζει απλώς με σχεδιαστική επιλογή.

Στην πραγματικότητα, κάθε καμπύλη και κάθε γωνία τους εξυπηρετεί συγκεκριμένο σκοπό, από τη μείωση των τυφλών σημείων μέχρι τη βελτίωση της αεροδυναμικής του οχήματος.

Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που οι περισσότεροι εξωτερικοί καθρέφτες είναι μεγαλύτεροι προς τη μία πλευρά και πιο στενοί προς την άλλη.

Το σχήμα τους έχει σχέση με τα τυφλά σημεία

Ο βασικός λόγος για τον οποίο οι καθρέφτες δεν είναι απλοί ορθογώνιοι καθρέφτες είναι το οπτικό πεδίο που πρέπει να προσφέρουν στον οδηγό.

Ένας επίπεδος καθρέφτης δίνει πιο φυσική εικόνα για το μέγεθος και την απόσταση ενός αντικειμένου, όμως το πεδίο που μπορεί να καλύψει είναι περιορισμένο.

Αυτό δημιουργεί τις γνωστές «νεκρές γωνίες» ή τυφλά σημεία, όπου ένα άλλο αυτοκίνητο μπορεί να βρίσκεται δίπλα στο όχημα χωρίς να φαίνεται εύκολα.

Γιατί είναι καμπυλωτοί;

Σε πολλά αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται κυρτοί ή ασφαιρικοί καθρέφτες.

Η καμπυλότητά τους επιτρέπει στον καθρέφτη να «χωρέσει» σε μικρή επιφάνεια ένα πολύ μεγαλύτερο τμήμα του δρόμου. Έτσι ο οδηγός μπορεί να βλέπει περισσότερο χώρο στα πλάγια και πίσω από το αυτοκίνητο, περιορίζοντας την περιοχή που δεν είναι ορατή.

Υπάρχει όμως ένα σημαντικό μειονέκτημα.

Τα αντικείμενα που εμφανίζονται σε έναν κυρτό καθρέφτη φαίνονται μικρότερα και μπορεί να δίνουν την εντύπωση ότι βρίσκονται πιο μακριά από την πραγματική τους θέση.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σε ορισμένους καθρέφτες υπάρχει η γνωστή προειδοποίηση ότι τα αντικείμενα είναι πιο κοντά απ’ όσο φαίνονται.

Γιατί ο δεξιός καθρέφτης είναι συχνά διαφορετικός;

Η θέση του οδηγού παίζει επίσης σημαντικό ρόλο.

Ο δεξιός καθρέφτης βρίσκεται πιο μακριά από τον οδηγό σε ένα αυτοκίνητο με αριστερή θέση οδήγησης. Επομένως, ένας απλός επίπεδος καθρέφτης θα προσέφερε μικρότερο οπτικό πεδίο.

Για αυτό χρησιμοποιείται συχνά πιο έντονη καμπυλότητα ή ασφαιρική επιφάνεια, ώστε να αυξηθεί η περιοχή που μπορεί να παρατηρήσει ο οδηγός.

Στα σύγχρονα αυτοκίνητα, μάλιστα, μπορεί να υπάρχει διαφορετική καμπυλότητα μέσα στην ίδια επιφάνεια του καθρέφτη, ώστε να συνδυάζεται η καλύτερη αντίληψη της απόστασης με μεγαλύτερο οπτικό πεδίο.

Δεν είναι μόνο θέμα ορατότητας

Το περίεργο σχήμα του εξωτερικού καθρέφτη έχει να κάνει και με τον αέρα.

Οι καθρέφτες προεξέχουν από το αμάξωμα και επομένως δημιουργούν αντίσταση όταν το αυτοκίνητο κινείται. Ο τρόπος με τον οποίο ο αέρας περνά γύρω από το περίβλημα του καθρέφτη επηρεάζει τόσο την αεροδυναμική αντίσταση όσο και τον θόρυβο μέσα στην καμπίνα.

Για αυτό οι κατασκευαστές σχεδιάζουν το περίβλημα έτσι ώστε ο αέρας να απομακρύνεται όσο το δυνατόν πιο ομαλά.

Ακόμη και μικρές αλλαγές στο σχήμα μπορούν να επηρεάσουν τις αναταράξεις και τον θόρυβο που δημιουργούνται γύρω από τον καθρέφτη.

Γιατί μοιάζουν με «σταγόνα»;

Το σχήμα που βλέπουμε σήμερα σε πολλά αυτοκίνητα είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού.

Ο καθρέφτης πρέπει να είναι αρκετά μεγάλος ώστε να προσφέρει καλή ορατότητα, αλλά όχι τόσο ογκώδης ώστε να αυξάνει σημαντικά την αεροδυναμική αντίσταση.

Παράλληλα, πρέπει να βρίσκεται σε θέση που επιτρέπει στον οδηγό να τον ρυθμίσει εύκολα, χωρίς να εμποδίζει την πλευρική ορατότητα.

Έτσι προκύπτουν τα χαρακτηριστικά σχήματα που θυμίζουν σταγόνα, τρίγωνο ή επίμηκες οβάλ.

Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος

Το περίβλημα πρέπει να προστατεύει το γυαλί και τα ηλεκτρικά ή μηχανικά εξαρτήματα που βρίσκονται στο εσωτερικό του.

Στα σύγχρονα αυτοκίνητα, ο καθρέφτης μπορεί να διαθέτει ηλεκτρική ρύθμιση, θέρμανση, φλας, αισθητήρες ή ακόμη και κάμερες. Επομένως, το εξωτερικό σχήμα πρέπει να προσφέρει αρκετό χώρο για όλα αυτά, χωρίς να γίνεται υπερβολικά μεγάλο.

Ένα μικρό εξάρτημα με πολύ περισσότερη τεχνολογία απ’ όσο φαίνεται

Ο καθρέφτης του αυτοκινήτου μπορεί να μοιάζει με ένα απλό κομμάτι γυαλιού πάνω στην πόρτα, όμως ο σχεδιασμός του είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών απαιτήσεων.

Πρέπει να προσφέρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο οπτικό πεδίο, να περιορίζει τα τυφλά σημεία, να επιτρέπει στον οδηγό να εκτιμά σωστά την κίνηση των άλλων οχημάτων και ταυτόχρονα να δημιουργεί όσο γίνεται λιγότερο αεροδυναμικό θόρυβο και αντίσταση.

Γι’ αυτό και το «περίεργο» σχήμα του δεν είναι θέμα εμφάνισης. Είναι ένας συνδυασμός ασφάλειας, ορατότητας και αεροδυναμικής.