Διακόσια χρόνια μετά την μεγάλη στιγμή της εξέγερσης του έθνους εναντίον του Οθωμανού δυνάστη και ενώ είχαμε μια περιπετειώδη ιστορική πορεία όπου δεν έλειψαν ποτέ οι ξένες επεμβάσεις, η εμβληματική παρουσία της προέδρου της Δημοκρατίας ( ανώτατου άρχοντα της πολιτείας) στην αρχαία αγορά στο πλευρό του Αμερικανού πρέσβη, συνιστά αναμφισβήτητα μια συμπεριφορά βαθύτατα προσβλητική και ενδεικτική των αντιλήψεων της πολιτικής τάξης.
Θα μπορούσε κάλλιστα να αποδοθεί και ως φιάσκο, η πολιτική εμβολιασμού σε επίπεδο Κοινοτικού χειρισμού, αλλά η ελληνική ιστορία και δραματουργία, έχει πλούτο παραδειγμάτων και σχημάτων. Η ιλαροτραγωδία ενδεχομένως να είναι αντιπροσωπευτικότερη.
Μέχρι σήμερα η πάγια πολιτική της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν η άρνηση της ύπαρξης του ψευδοκράτους σαν ανεξάρτητη κρατική οντότητα, πολιτική που είχε επιτυχία καθώς καμία χώρα δεν το είχε αναγνωρίσει παρά τις προσπάθειες τη Άγκυρας.
Η κυβέρνηση με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο προσπαθεί να πείσει τους πολίτες για την αναγκαιότητα του εμβολίου αλλά και τους υποχρεώνει εκβιαστικά με την απειλή του υγειονομικού πιστοποιητικού γι' αυτούς που δεν θα εμβολιασθούν. Μάλιστα ο πρωθυπουργός επαίρεται ότι αυτός πρώτος κίνησε τα νήματα στην Ευρώπη για την έγκριση και αποδοχή της εφαρμογής του.
- Αλήθεια, υπάρχει κανείς Έλληνας που να θέλει να δώσουμε χωρικά ύδατα και ΑΟΖ στους Τούρκους; ρώτησε ο αναπληρωτής φιλόλογος του σχολείου μας την ηλεκτρονική τάξη του στο δεκάλεπτο ενός διαλείμματος, με το πέρας της Ιστορίας, όπου - κατά παράκληση των τελειοφοίτων της Τρίτης - δέχτηκε να απαντήσει σε θέματα της... ελληνοτουρκικής επικαιρότητας.
Θα ενθυμείστε ότι στο 13ο Συνέδριο της ΝΔ που διεξήχθη από 29 Νοεμβρίου – 1 Δεκεμβρίου 2019, διαφάνηκε έντονα πως δημιουργείται μεγάλο ρήγμα στο κόμμα μεταξύ της Μητσοτακικής πτέρυγας με τις αντίστοιχες του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά!
Το βράδυ της 30 προς την 31 Ιανουαρίου του 1996 παίχτηκε ένα μεγάλο δράμα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ένας εθνικός θρίαμβος που προέρχονταν από την σύγχυση και αδυναμία των Τούρκων, όπως θα δούμε παρακάτω, θάφτηκε κάτω από την ελληνική προδοσία. Και η προδοσία αυτή γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν γνωρίσει κανείς το τι διαδραματίζονταν εκείνο το βραδύ στην Άγκυρα και το πώς μια μεγάλη αγωνία είχε κυριεύσει τους Τούρκους που έβλεπαν την επερχόμενη καταστροφή τους.
Mε τις διερευνητικές η κυβέρνηση τορπίλισε τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας.
Δεν ήταν ένας μικρός προϊδεασμός της ανιούσας κλιμάκωσης που θα ακολουθούσε η πολιτική του καριέρα. Γιατί και τα τουρκικά Μέσα ακόμα έδειξαν αιφνιδιασμένα απ' την εκτίναξη του άγνωστου τότε (καλοκαίρι του '18) στο ευρύ κοινό της Τουρκίας Σεντάτ Ονάλ, του ''κρυφού'', άσσου στη φαρέτρα του Ταγίπ Ερντογάν.
Είναι πασιφανές ότι η χώρα μας διέρχεται μια απίστευτη πολιτική, κοινωνική, οικονομική, πνευματική και ηθική κρίση.
Το τι ακριβώς έγινε στην μεγάλη κρίση των Ιμίων το 1996 που είχε φέρει τις δυο χώρες ένα βήμα πριν από ένα ολοκληρωτικό πόλεμο, η ιστορία μάλλον θα αργήσει να το γράψει.
Είναι ευχαριστημένοι με το γεγονός ότι βρίσκονται σε εξέλιξη διαδικασίες και όχι εάν υπάρχει προοπτική για αποτέλεσμα. Για τα ελληνοτουρκικά έχουν ξεκινήσει οι συζητήσεις, στο Κυπριακό αναμένονται οι προσκλήσεις για την «Άτυπη» Πενταμερή Διάσκεψη.
Για πρώτη φορά το γνωστό τουρκικό ειδησεογραφικό κανάλι NTV έκανε μετά από είκοσι χρόνια. στις 29 Ιανουάριου 2016 μια εκτενή παρουσίαση σε ειδική εκπομπή για την κρίση των Ιμίων στην οποία αποκαλύφθηκαν μερικές άγνωστες χαρακτηριστικές λεπτομέρειες.
''Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, για να αλλάξουμε τον ρου των γεγονότων και στο Τραπέζι των διαπραγματεύσεων και στο πεδίο της μάχης. Στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είμαστε μόνο με τα γεωτρύπανά μας, αλλά και με τις φρεγάτες μας και με τα αεροσκάφη μας. Και πριν από 500 χρόνια ήμασταν εκεί και σήμερα είμαστε εκεί...'', έλεγε ο επεκτατιστής Πρόεδρος της Τουρκίας προ ενός έτους μιλώντας στη Σμύρνη για την στρατιωτική παρουσία της χώρας του στη Συρία και τη Λιβύη.
Δεν χρειάστηκε να περάσουν παρά λίγες μόνο ημέρες προκειμένου να επιβεβαιωθεί η αποκάλυψη που κάναμε τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2021 σε σχέση με την απόφαση βόμβα του Δικαστηρίου της ΕΕ (ΔEE) το οποίο με τη νομολογία του στην υπόθεση C-621/15 N. W κλείνει το δρόμο στη νομική ασυλία των πολυεθνικών του κορονοεμβολίου.
Αν και αποδεχθήκαμε συρόμενοι από τις εντολές της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης να καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία για την έναρξη των διερευνητικών συνομιλιών που αρχίζουν μεθαύριο 25.01.2021, καθημερινά σχεδόν γινόμαστε μάρτυρες της συνέχισης της επιθετικής ρητορικής της Άγκυρας που προβάλλει σε κάθε τόνο τις διεκδικήσεις της και την επιμονή της να αποτελέσουν αντικείμενο του διαλόγου, αφού χωρίς αυτές ο διάλογος δεν θα έχει νόημα (Τσαβούσογλου).
Το... μακρινό 1996 ήταν σημαδιακό έτος για την Ελλάδα. Όχι μόνο γιατί για πρώτη φορά απ' τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο απώλεσε έδαφος της Επικράτειάς της (με συνακόλουθα τη θυσία των υπερασπιστών της και την απώλεια του συμβόλου της εθνικής κυριαρχίας της), αλλά και για τον λόγο ότι ήταν η απαρχή της ιδεολογικής μετάλλαξης των κομμάτων εξουσίας της εποχής εκείνης: του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που εγκαινίασαν την αλλαγή πλεύσης ταυτόχρονα με την ανανέωση στις ηγεσίες τους.
Βασική αρχή του Κοινοτικού Δικαίου, που καθιερώθηκε από τη δεκαετία ήδη του 70, είναι πως ο ρυπαίνων πληρώνει. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει έγκλημα χωρίς τιμωρία. Αν ήταν ''οι πατέρες'' της Ευρώπης και οι επίγονοί τους να περιμένουν, από το φιλότιμο του κάθε κατεργάρη, να δούνε πρόοδο και προκοπή, τα όνειρά τους θα είχαν τελειώσει σε κανένα Παρισινό καφέ, ή σε κανένα κατά Βάρναλη, ανήλιαγο καπηλειό.
Η ανάρτηση της ορκωμοσίας του Τζον Μπαιντενστο YouTube έδειξε μια σκληρή πραγματικότητα για την νέα ηγεσία του Λευκού Οίκου.
Το «κοινό έδαφος», που θα αναζητηθεί στη διάρκεια της «Άτυπης» Πενταμερούς, φαίνεται να προετοιμάζεται με έντονες παρασκηνιακές κινήσεις και βολιδοσκοπήσεις.
Έγραφα μεταξύ άλλων στο άρθρο μου της Παρασκευής 22 Ιανουαρίου 2021 στην Ελεύθερη Ώρα με τίτλο: “Το Αιγαίο και τα 12 ν.μ. διχάζουν Μητσοτάκη - Δένδια”:
Σοκαρισμένη και αποσβολωμένη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί τις τελευταίες μέρες τις αποκαλύψεις για το όργιο παρενοχλήσεων σε αθλητικούς χώρους, πανεπιστημιακούς, πολιτικούς, εργασιακούς, μέσα στα οικογενειακά περιβάλλοντα και αλλού.
Ένας μεγαλειώδης ουρανός με τον ήλιο καρφιτσωμένο στο πέτο του να αγναντεύει ανήσυχος τα ανατολικά άκρα της απ' το Ορμένιο μέχρι το Καστελόριζο και την Γαύδο ήταν ανέκαθεν το φωτεινό πρόσωπο της Ελλάδας στα ελληνοτουρκικά σύνορα στα μεσοδιαστήματα της γαλήνης και της ισορροπίας της. Στα μεσοδιαστήματα της ειρήνης. Μιας ειρήνης συνεργατικής, έστω συμβιβαστικής, αλλά όχι εκβιαστικής όπως αυτή που έχουμε σήμερα.
Η πρόκληση τεχνητού σεισμού από την τελευταία πυρηνική δόκιμη που έγινε πριν από τρία χρόνια στην βόρειο Κορέα, επανάφερε από πολλά τουρκικά ΜΜΕ το τεράστιο θέμα της σεισμικότητας της ευρύτερης περιοχής της Κωνσταντινούπολης και τις τρομακτικές και διαλυτικές συνέπιες που θα έχει ένα τέτοιο φαινόμενο όχι μόνο στην Πόλη, αλλά και σε όλη την Τουρκία.
Τελικά ούτε πραξικόπημα κατά του Μπάιντεν έγινε, ούτε χιλιάδες αφιονισμένοι ακροδεξιοί επιτέθηκαν κατά των κακόμοιρων δημοκρατικών. Ο Τραμπ, πήρε την Μελάνια του και έφυγε για διακοπές που όμως δεν φαίνονται να είναι διάρκειας, καθώς άφησε σαφέστατα υπονοούμενα για δημιουργία καινούργιου, δικού του, κόμματος.
Η Ελλάδα πριν μερικές δεκαετίες υπήρξε απόλυτα φιλεύσπλαχνη και γενναιόδωρη προς τους Αλβανούς, οι οποίοι ρακένδυτοι έρχονταν στην ευημερούσα τότε Ελλάδα και απολάμβαναν τα αγαθά της εργασίας τους, συντηρώντας και τις φαμίλιες τους, που είχαν αφήσει στην Αλβανία, με την εξαγωγή συναλλάγματος! Έτσι στη χώρα μας δημιουργήθηκαν δεύτερης και τρίτης γενιάς Αλβανοί, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, σπούδασαν στα ελληνικά σχολεία και χαίρονται τον τρόπο ζωής μιας δημοκρατικής και πολιτισμένης χώρας της Ευρώπης!
Δεν συμμετέχω στον ψεύτικο και μισελληνικό εορτασμό που ετοιμάζει η τραγική Επιτροπή «Ελλάδα 2021».
Δεν είμαι μνησίκακος άνθρωπος στην προσωπική μου ζωή. Κάθε άλλο μάλιστα. Σε σημείο που απορώ μ' εμένα την ίδια για την... αδικαιολόγητη μεγαλοψυχία μου. Ωστόσο, θα ήταν ψέματα αν έλεγα πως δεν νιώθω το συναίσθημα μιας αγιάτρευτης πίκρας για πρόσωπα της πολιτικής μας ζωής σε Ελλάδα και Κύπρο τα οποία - με τον ένα ή άλλο τρόπο - άφησαν αρνητικό αποτύπωμα στην μνήμη μου λόγω της στάσης τους στα εθνικά θέματα...
Φεύγει ο Τραμπ αναλαμβάνει από σήμερα ο Μπάιντεν. Τι αλλάζει; Για τους Αμερικανούς πολλά, ελπίζοντας πως θα ξεπερασθούν οι διχαστικές ακραίες εκφράσεις στην κοινωνία. Τι να περιμένουμε, όμως, Ελλάδα και Κύπρος από τη διακυβέρνηση Μπάιντεν;
Οθωμανική κατάντια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πολιτική του Μητσοτάκη να αναζητά διαμεσολαβητές για να συνομιλήσει με τον ψευτοσουλτάνο της γείτονος χώρας, και, εθνική μειοδοσία είναι η αποδοχή της συζήτησης περί «θαλάσσιων ζωνών» που θα επιτρέψει να γίνει πολυθεματική η ατζέντα των διερευνητικών επαφών ή να χρεωθεί η Ελλάδα το διπλωματικό αδιέξοδο.
