Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να κλείσει την πολιτική σεζόν με θετικά νέα και «μεταγραφές» που θα εξισορροπήσουν τις αρνητικές δημοσκοπήσεις, οι οποίες το κρατούν σταθερά στην τρίτη θέση. Εκτός απροόπτου, μέσα στις επόμενες ημέρες ακούγεται ότι θα ανακοινωθεί η ένταξη του ναυάρχου Ευάγγελου Αποστολάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας έχει προ πολλού συμφωνήσει με τον Νίκο Ανδρουλάκη και η ανακοίνωση της ένταξής του στο Κίνημα θεωρείται θέμα χρόνου. Η προσθήκη ενός προσώπου με αναγνωρισιμότητα, στρατιωτική και πολιτική εμπειρία, αλλά και δεσμούς με τον χώρο της κεντροαριστεράς, αποτελεί κίνηση υψηλού συμβολισμού για το ΠΑΣΟΚ. Στόχος είναι να ενισχυθεί το προφίλ του κόμματος σε θέματα άμυνας, ασφάλειας και εθνικών θεμάτων, ενώ παράλληλα να σταλεί μήνυμα διεύρυνσης προς το κέντρο. Αντίθετα, η περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη δεν θεωρείται ακόμη ώριμη. Παρότι το όνομά της έχει ακουστεί έντονα το τελευταίο διάστημα, οι συζητήσεις δεν έχουν προχωρήσει στο σημείο να οδηγήσουν σε άμεση ανακοίνωση. Η κίνηση Αποστολάκη έρχεται σε μια στιγμή που το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ανακόψει την πτωτική πορεία που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Με την τρίτη θέση να απειλείται και την πίεση από τα αριστερά και τα δεξιά να αυξάνεται, η ηγεσία του Κινήματος επιδιώκει να στείλει μήνυμα συσπείρωσης και διεύρυνσης.  

Στον εναπομείναντα ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι δεν αντέχουν πλέον το «σκληρό ροκ» και το απρόβλεπτο πολιτικό παιχνίδι. και γι’ αυτό στην κρίσιμη απόφαση για την ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, οι βουλευτές δεν έδωσαν τον κεντρικό ρόλο στον Παύλο Πολάκη, αλλά επέλεξαν την Ρένα Δούρου – μια πιο «συμβατή», μετριοπαθή και αναγνωρίσιμη επιλογή. Πολλοί μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν ότι με τον Πολάκη το κόμμα θα είχε περισσότερες πιθανότητες να κινητοποιήσει κόσμο και να ξεπεράσει το όριο του 3%. Αντίθετα, η επιλογή Δούρου δίνει μια πιο «ασφαλή» και θεσμική εικόνα, που όμως ίσως στερεί δυναμική σε μια κρίσιμη προεκλογική περίοδο .Το στοίχημα του συναισθηματισμού και του θυμού Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κυνηγάει το… όνειρο να μπει στη Βουλή βασιζόμενος σε δύο ισχυρά αλλά ρευστά στοιχεία: τον συναισθηματισμό και τον θυμό. Ο συναισθηματισμός αφορά στους ιστορικούς και ψυχικούς δεσμούς που διατηρεί ακόμα ένα σημαντικό τμήμα του κόσμου με το brand «ΣΥΡΙΖΑ» και ό,τι αυτό συμβολίζει. Ο θυμός στρέφεται κυρίως προς τον Αλέξη Τσίπρα και τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε το κόμμα με το οποίο πορεύτηκε επί δεκαετίες. Δεν πρέπει να υποτιμά κανείς αυτά τα δύο στοιχεία. Σε περιόδους κρίσης και ρευστότητας, ο συναισθηματικός δεσμός και η οργή μπορούν να κινητοποιήσουν ψηφοφόρους. Το ερώτημα είναι αν επαρκούν για να ξεπεραστεί το κατώφλι του 3% και να εξασφαλιστεί η κοινοβουλευτική παρουσία. Η ισχυρή θέση του Νίκου Παππά Στο νέο σχήμα που διαμορφώνεται, η πιο ισχυρή θέση δόθηκε στον Νίκο Παππά, ο οποίος ανέλαβε Γραμματέας του κόμματος. Πρόκειται για μια κίνηση που δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να διατηρήσει συνοχή και οργανωτική συνέχεια πέρα από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Σε αντίθεση με την προεδρία της ΚΟ, που με την εκλογή της Ρένας Δούρου θα παύσει να υφίσταται σε περίπτωση διάλυσης της Βουλής, το κόμμα συνεχίζει να λειτουργεί.  

Μέχρι πρόσφατα το κλίμα στην ΕΛΑΣ ήταν σχετικά χαλαρό και αισιόδοξο. Τα στελέχη πρώτης, δεύτερης και τρίτης γραμμής είχαν βρει ρόλους, η οργανωτική μηχανή δούλευε και ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας φαινόταν να ελέγχει πλήρως την κατάσταση. Τώρα όμως το τοπίο αλλάζει. Οι μαζικές ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών που εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ με προορισμό την ΕΛΑΣ έχουν δημιουργήσει έντονη ανησυχία σε πολλά στελέχη του κόμματος Τσίπρα. Οι «νέοι» και λιγότερο έμπειροι φοβούνται ότι η επιστροφή «παλιών» και έμπειρων στελεχών με μηχανισμούς και βάση θα ανατρέψει τις ισορροπίες που είχαν διαμορφωθεί. Η ανησυχία είναι εμφανής τόσο στο κεντρικό σύστημα διοίκησης της ΕΛΑΣ όσο και στις εκλογικές περιφέρειες, ιδιαίτερα στην Αττική. Στελέχη που μέχρι τώρα είχαν αποκτήσει σημαντικούς ρόλους βλέπουν ότι έρχονται άνθρωποι με εμπειρία, δομή και γνωριμίες, και φοβούνται ότι θα αναδιαταχθούν οι θέσεις, θα χαθούν προτεραιότητες και θα περιοριστούν οι δικές τους προοπτικές. Το εύρος των αλλαγών θα εξαρτηθεί φυσικά από το πόσους και ποιους θα ενσωματώσει τελικά ο Αλέξης Τσίπρας. Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ, έμπειρος πολιτικός, αναμένεται να ζυγίσει προσεκτικά κάθε κίνηση: αν η εισροή πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ θα λειτουργήσει ενισχυτικά για το κόμμα ή αν θα δημιουργήσει εσωτερικές τριβές και απογοητεύσεις. Από τη μία πλευρά, η προσέλκυση έμπειρων στελεχών μπορεί να δώσει βάθος, οργανωτική ικανότητα και πολιτική ωριμότητα στο νέο εγχείρημα. Από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος να απογοητευθούν τα στελέχη που στήριξαν τον Τσίπρα από την πρώτη στιγμή και να δημιουργηθούν νέες γραμμές και τάσεις μέσα στο κόμμα.  

Δύο παράγοντες φέρνουν στην επιφάνεια το ενδεχόμενο ανασχηματισμού στην κυβέρνηση το προσεχές διάστημα: Η υποτιθέμενη επιμονή του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη (έτσι «διαρρέει» το περιβάλον του) ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027 και οι τελευταίες εξελίξεις στη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χρόνος για διορθωτικές κινήσεις Ο πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα διαμηνύσει ότι δεν σκοπεύει να προσφύγει πρόωρα στις κάλπες, δίνοντας έμφαση στην ολοκλήρωση της τετραετίας. Αυτός ο χρονικός ορίζοντας (περίπου οκτώ-εννέα μήνες) δημιουργεί ένα παράθυρο ευκαιρίας για διορθωτικές κινήσεις στο κυβερνητικό σχήμα. Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί πολλαπλές προκλήσεις (οικονομία, εξωτερική πολιτική, καθημερινότητα), η ανάγκη για «φρεσκάρισμα» και ενίσχυση του κυβερνητικού έργου γίνεται πιο επιτακτική. Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και η αποκατάσταση στελεχών Το δεύτερο στοιχείο που ενισχύει το σενάριο ανασχηματισμού είναι η πρόοδος της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μετά την απαλλαγή επτά στελεχών – μεταξύ των οποίων και υπουργών που είχαν παραιτηθεί ή απομακρυνθεί μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση – το Μαξίμου θεωρεί ότι δικαιώνεται η κυβερνητική γραμμή και ότι ορισμένα στελέχη αδικήθηκαν πολιτικά. Στελέχη όπως ο Κώστας Τσιάρας και ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος φαίνεται να μπαίνουν εκ νέου στο κάδρο. Το επιχείρημα είναι απλό: αν η κυβέρνηση καλεί την αντιπολίτευση να ζητήσει συγγνώμη για τις πρόωρες και γενικευμένες κατηγορίες, τότε οφείλει και η ίδια να αποκαταστήσει πολιτικά όσους κρίθηκαν αθώοι από τη Δικαιοσύνη. Φυσικά αν οι εκλογές γίνουν το φθινόπωρο (που είναι κα το πιθανότερο) όλα αυτά θα πάνε περίπατο...  

Με αφορμή το τραγικό περιστατικό κατά το οποίο ένα λυκόσκυλο επιτέθηκε και τραυμάτισε σοβαρά έναν ηλικιωμένο σκοτώνοντας και το μικρό του σκυλάκι, πρέπει να τονίσουμε ότι πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα στην νομοθεσία. Αυτή η ανωμαλία να βγαίνουν όλοι βόλτα με τον σκύλο τους και να πάνε μαζί για ψώνια στο σουπερμάρκετ, στον φούρνο ή στο...  τυροπιτάδικο πρέπει να σταματήσει, για την ακρίβεια πρέπει να απαγορευτεί. Δεν είναι η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τόσο «χοντρό». Καταρχάς το λυκόσκυλο δεν ευθύνεται για τίποτα, είναι ένα ζωάκι. Η ευθύνη είναι της ιδιοκτήτριας και κανενός άλλου. Αλλά πρόκειται για μια πρακτική που επαναλαμβάνεται διαρκώς. Δεν μπορεί κάποιος να δένει τον σκύλο του έξω από το κατάστημα, σαν να πρόκειται για ενήλικο άνθρωπο. Εδώ σε ενηλίκους λέμε «από εδώ .είναι η πόρτα για να βγεις» και αυτός «θα βγει από το παράθυρο». Πως λοιπόν εμπιστεύονται χιλιάδες ιδιοκτήτες ότι με ένα απλό δέσιμο όταν βγουν από το κατάστημα θα βρουν τον σκύλο τους εκεί που τον αφήσαν αλλά και χωρίς να έχει κάνει κάτι για το οποίο θα μετανιώσουν όλοι. Αυτό δεν αφορά μόνο τα μεγάλα σκυλιά αλλά και τα μικρόσωμα σκυλιά που επίσης πολλοί επιλέγουν να αφήσουν έξω μόνα τους και μετά απορούν ποιος τους τα έκλεψε. Επειδή λοιπόν  ανθρώπινος εγωισμός δεν επιτρέπει στους κατόχους ανθρωπίνων εγκεφάλων να το καταλάβουν αυτό και να αφήνουν τον σκυλάκο τους σπίτι, πρέπει να υπάρξει αυστηρή νομοθέτηση που να απαγορεύει την συμπεριφορά του ζώου συντροφιάς σε ψώνια και αγορές. Για να μην θρηνήσουμε ποτέ ξανά, ούτε ανθρώπινα θύματα ούτε σκυλάκια που χάθηκαν από ανοησία και πιστέψτε μας γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο μεγάλος είναι ο πόνος. Μόνο κάτι δήθεν ανθρωπιστές, με τις γνωστές «χαζοφρασεολογίες» «μα καλά για ένα ζώο κάνετε έτσι και για τους ανθρώπους τίποτα;» δεν μπορούν να το καταλάβουν και ούτε έχουμε την απαίτηση. Επειδή λοιπόν μας νοιάζει και για τους ανθρώπους και για τα ζώα και για τους ιδιοκτήτες τους που δεν χρησιμοποιούν το μυαλό τους και μετά θα κλαίνε, πρέπει το κράτος, να απαγορεύσει τις χαζές πρακτικές. Αν τα δύο ζωάκια ήταν σπίτι τους τίποτα κακό δεν θα είχε συμβεί. Καλοί είναι οι νόμοι για την προστασία των ζώων, αλλά δεν αρκούν. Τα ζώα δεν είναι άνθρωποι και δεν έχουν ανθρώπινο τρόπο σκέψης και δράσης. Το καταλάβαμε;  

Παρότι την τελευταία εβδομάδα δεν καταγράφηκε καμία νέα ελληνική παραγγελία νεότευκτου πλοίου, οι Έλληνες εφοπλιστές συνεχίζουν με αμείωτη ένταση την αναδιάρθρωση των στόλων τους, εστιάζοντας σε στρατηγικές πωλήσεις μεταχειρισμένων πλοίων. Σύμφωνα με στοιχεία της αγοράς, ελληνικά συμφέροντα βρέθηκαν πίσω από τρεις σημαντικές συναλλαγές τις τελευταίες ημέρες, αποδεικνύοντας ότι ο ελληνικός εφοπλισμός παραμένει δυναμικός και προσαρμοστικός στις συνθήκες της παγκόσμιας ναυτιλίας. • Το Capesize φορτηγό πλοίο HEROIC (182.060 dwt, κατασκευής 2010 στα ναυπηγεία Odense Staalskibsvaerft της Δανίας) άλλαξε χέρια έναντι 32,8 εκατομμυρίων δολαρίων. • Το Kamsarmax πλοίο PENDULUM (82.619 dwt, κατασκευής 2006 στα ναυπηγεία Tsuneishi της Ιαπωνίας), εξοπλισμένο με scrubber, πωλήθηκε αντί 14,5 εκατομμυρίων δολαρίων. • Στα δεξαμενόπλοια, το MR προϊόντων πετρελαίου MINERVA RITA (50.922 dwt) πουλήθηκε αντί 16 εκατομμυρίων δολαρίων. Το πλοίο διαθέτει epoxy phenolic coating, Ice Class 1A και δυνατότητα μεταφοράς καθαρών πετρελαϊκών προϊόντων (CPP). Στρατηγική ρευστοποίησης και επανεπένδυσηςΟι πωλήσεις αυτές δεν είναι τυχαίες. Οι Έλληνες πλοιοκτήτες φαίνεται να ρευστοποιούν ώριμα και υψηλής αξίας περιουσιακά στοιχεία, δημιουργώντας σημαντικά κεφάλαια για την επόμενη φάση επενδύσεων. Η στρατηγική αυτή επιτρέπει την ανανέωση του στόλου, την είσοδο σε πιο σύγχρονα και αποδοτικά πλοία και την προετοιμασία για τις μελλοντικές προκλήσεις της παγκόσμιας ναυτιλίας (πράσινη μετάβαση, νέες τεχνολογίες, αλλαγές σε εμπορικές ροές).Η ελληνική ναυτιλία, παραδοσιακά η μεγαλύτερη στον κόσμο σε όρους σημαίας, συνεχίζει να αποδεικνύει την ικανότητά της να προσαρμόζεται και να εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες της αγοράς. Η έντονη δραστηριότητα στο τμήμα των μεταχειρισμένων πλοίων δείχνει ότι οι Έλληνες εφοπλιστές δεν έχουν «σηκώσει πόδι από το γκάζι», αλλά αντίθετα κινούνται με στρατηγική σκέψη και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η αγορά αναμένει με ενδιαφέρον τις επόμενες κινήσεις του ελληνικού εφοπλισμού, που παραμένει πρωταγωνιστής στις παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές.