Η πρόσφατη διμερής συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, από την οποία το Ισραήλ έμεινε επιδεικτικά εκτός, προκάλεσε ένα μωσαϊκό αντιδράσεων στην Αθήνα. Από τη μία πλευρά, η ελληνική πρωτεύουσα υποδέχθηκε με εμφανή ανακούφιση το τέλος ενός πολέμου που απείλησε να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία από την άλλη, όμως, η εξέλιξη αυτή γεννά έντονο προβληματισμό για τη θέση της χώρας μας στη διεθνή σκακιέρα. Η λήξη της κρίσης αποτελεί αναμφίβολα θετική εξέλιξη. Εάν αυτό το γεωπολιτικό αδιέξοδο συνεχιζόταν, οι επιπτώσεις για την ελληνική οικονομία –ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας και του εμπορίου– θα ήταν ανυπολόγιστες. Το γεγονός ότι αποφεύχθηκε μια γενικευμένη ανάφλεξη επιτρέπει στην Αθήνα να ανασάνει, καθώς περιορίζονται οι άμεσοι οικονομικοί κίνδυνοι που θα πλήγωναν τη χώρα, αν και η ακρίβεια στην ενέργεια θα παραμείνει καθώς έχουν καταστραφεί οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στον Κόλπο. Η υπόθεση αυτή, ωστόσο, αναδεικνύει τη σκοτεινή πλευρά της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες που φρόντισαν να κρατήσουν ασφαλείς αποστάσεις, εμφανίστηκε υπερβολικά προσδεδεμένη στις επιλογές της Ουάσιγκτον. Ταυτόχρονα, η χώρα μας διατηρεί εξαιρετικά στενές, σχεδόν μονομερείς σχέσεις με το Ισραήλ, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση Νετανιάχου βρίσκεται σε πλήρη απομόνωση από τη συγκεκριμένη συμφωνία. Το μεγάλο διπλωματικό ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: Τι ακριβώς κάνουν οι «πιστοί σύμμαχοι», όπως η Ελλάδα, όταν οι δύο παραδοσιακοί τους φίλοι (ΗΠΑ και Ισραήλ) τα σπάνε μεταξύ τους; Η τυφλή ευθυγράμμιση στερεί από την Ελλάδα τη διπλωματική ευελιξία που απαιτούν οι καιροί.

Η αποκάλυψη του μεγάλου κυκλώματος διαφθοράς στις πολεοδομίες της Αττικής έχει αφήσει άφωνη την κοινή γνώμη, αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι έχει προκαλέσει σοκ ακόμη και στους πλέον έμπειρους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. και τους δικαστικούς λειτουργούς. Άνθρωποι που έχουν δει τα πάντα στην καριέρα τους γύρω από το οικονομικό έγκλημα, ομολογούν πως η αλαζονεία και το θράσος των εμπλεκομένων ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Σύμφωνα με πληροφορίες από το ερευνητικό προσκήνιο, η κατάσταση στις εμπλεκόμενες υπηρεσίες θύμιζε περισσότερο ανοιχτό παζάρι παρά δημόσια διοίκηση. Φάκελοι γεμάτοι με μετρητά κυκλοφορούσαν χωρίς καμία προφύλαξη, πάνω σε γραφεία και σε κοινή θέα, λες και επρόκειτο για απλή γραφειοκρατική αλληλογραφία. Το μεγάλο πανηγύρι, ωστόσο, αναμένεται μόλις δοθούν στη δημοσιότητα τα πλήρη απομαγνητοφωνημένα κείμενα από τις νόμιμες συνακροάσεις των αρχών. Οι διάλογοι ανάμεσα σε αρμόδιους, αναρμόδιους και μεσάζοντες για τις διευθετήσεις προστίμων και αδειών κινούνται στα όρια του κλαυσίγελου. Η απόλυτη αίσθηση του ανέγγιχτου και η αλαζονική συμπεριφορά των μελών του δικτύου αποτυπώνονται ανάγλυφα στις τηλεφωνικές συνομιλίες, όπου οι ταρίφες για τα στραβά μάτια διαπραγματεύονταν με απίστευτη φυσικότητα. Η υπόθεση, όμως, φαίνεται πως παίρνει μια νέα, άκρως επικίνδυνη τροπή που απειλεί να προκαλέσει επιχειρηματικό και πολιτικό σεισμό. Οι έρευνες των διωκτικών αρχών σκόνταψαν πάνω στα ίχνη μιας μεγάλης ξένης εταιρείας, η οποία δραστηριοποιείται στην Ελλάδα εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια, έχοντας έντονη παρουσία και επενδύσεις κυρίως στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Τα μέχρι τώρα ευρήματα δείχνουν σοβαρή εμπλοκή της συγκεκριμένης εταιρείας με το κύκλωμα, προκειμένου να ξεπεραστούν πολεοδομικά εμπόδια σε μεγάλα έργα ή ακίνητά της. Στα δημοσιογραφικά και δικαστικά γραφεία ψιθυρίζεται ήδη χαρακτηριστικά: Αν επιβεβαιωθεί οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές. Η υπόθεση έχει ήδη οδηγήσει σε προφυλακίσεις κομβικών προσώπων και έχει προκαλέσει μπαράζ παραιτήσεων γενικών γραμματέων σε υπουργεία, καθώς οι αποκαλύψεις αγγίζουν πλέον τα ανώτερα κλιμάκια της δημόσιας διοίκησης. Με την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες να ξεσκονίζει περιουσιακά στοιχεία, τραπεζικούς λογαριασμούς και αγορές real estate, είναι βέβαιο ότι βρισκόμαστε μόνο στην κορυφή του παγόβουνου.

Ο πρωθυπουργός Κ.Μητσοτάκης λέει ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 αλλά οι βουλευτές του δείχνουν να μην το ξέρουν και να προχωρούν σε προεκλογικές εκστρατείες σα να γίνονται... αύριο. Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε φάση έντονης κινητικότητας και άτυπης προεκλογικής ετοιμότητας, με τον κομματικό μηχανισμό και τους βουλευτές να ξεκινούν σαρωτικές περιοδείες σε όλη την επικράτεια. Αν και επισήμως η κυβέρνηση αποσυνδέει τις δράσεις αυτές από σενάρια πρόωρων καλπών, η προετοιμασία των στελεχών εστιάζει στην άμεση επαφή με τους πολίτες και την προβολή του κυβερνητικού έργου.  Εξορμήσεις στην Περιφέρεια: Οι βουλευτές και τα κλιμάκια του κόμματος πραγματοποιούν στοχευμένες επισκέψεις σε πόλεις και χωριά της επαρχίας. Κυβερνητικά «Εργαλεία»: Τα στελέχη έχουν στα χέρια τους ειδικό έντυπο φυλλάδιο με κωδικοποιημένο το υλοποιημένο έργο και το πρόγραμμα της επόμενης τετραετίας. Ψηφιακή Καμπάνια: Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην οργανωμένη παρουσία και αξιοποίηση των Social Media από τους βουλευτές για άμεση επικοινωνία με τη νεολαία. Ανανέωση Ψηφοδελτίων: Παράλληλα με τη δράση των νυν βουλευτών, το κόμμα «κλειδώνει» νέα πρόσωπα για να εκπέμψει μήνυμα ανανέωσης. 

Ο όμιλος Motor Oil, υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Βαρδινογιάννη, υλοποιεί έναν στρατηγικό μετασχηματισμό που αλλάζει ριζικά τον παραδοσιακό ρόλο των πρατηρίων υγρών καυσίμων. Το νέο μοντέλο βασίζεται στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου οικοσυστήματος μικρής λιανικής, όπου τα καύσιμα και η ενέργεια αποτελούν απλώς την αφορμή για την επίσκεψη του καταναλωτή. Η βασική φιλοσοφία του πλάνου στηρίζεται στην αξιοποίηση του χρόνου παραμονής του πελάτη. Είτε πρόκειται για τον ανεφοδιασμό του οχήματος είτε για τη φόρτιση ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου, ο καταναλωτής έχει πλέον τη δυνατότητα να καλύψει καθημερινές ανάγκες, από την αγορά τροφίμων μέχρι την απόλαυση ενός ποιοτικού καφέ. Οι βασικοί πυλώνες της νέας στρατηγικής Η ανάπτυξη του ομίλου στη μικρή λιανική κινείται πάνω σε συγκεκριμένους άξονες, οι οποίοι συνδυάζουν εξαγορές και επανατοποθέτηση υπαρχόντων σημάτων: Ηλεκτροκίνηση και ενέργεια: Το δίκτυο Incharge λειτουργεί ως μαγνήτης για τους κατόχους ηλεκτρικών οχημάτων, προσφέροντας τον απαραίτητο χρόνο για άλλες αγορές κατά τη διάρκεια της φόρτισης. Η στροφή στον καφέ: Τα γνωστά I Love Cafe μετατρέπονται σταδιακά σε Tarresso, αξιοποιώντας την εξαγορά της σχετικής δραστηριότητας στον καφέ και αναβαθμίζοντας την ποιότητα του προϊόντος. Μίνι μάρκετ και Smart Shops: Η εξαγορά της αλυσίδας Twenty Four Shopen αποτελεί τη βάση για τη δημιουργία των Smart Shops, τα οποία εντάσσονται σταδιακά στα πρατήρια του ομίλου. Επέκταση εκτός πρατηρίων και αυτόνομα καταστήματα Το πλάνο της Motor Oil δεν περιορίζεται εντός των ορίων των σταθμών καυσίμων. Ο όμιλος δοκιμάζει τις δυνάμεις του και σε αυτόνομα σημεία μικρών σούπερ μάρκετ, όπως το κατάστημα στη Νέα Σμύρνη, το οποίο λειτουργεί με διευρυμένο ωράριο για την εξυπηρέτηση της γειτονιάς. Παράλληλα, στο ίδιο κάδρο της καθημερινής λιανικής εντάσσεται και η συμφωνία για τα εταιρικά καταστήματα Carrefour μέσω του ομίλου AVE. Η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει ότι η Motor Oil επιδιώκει να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά του convenience retail, μετατρέποντας τα σημεία της σε σύγχρονους σταθμούς καθημερινής εξυπηρέτησης.  

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος βρίσκεται σε μια ιδιαίτερη και απαιτητική πολιτική καμπή. Μετά από μια μακρά και επιτυχημένη σταδιοδρομία σε κορυφαία αξιώματα —από τη δημαρχία της Αθήνας και κρίσιμα υπουργεία μέχρι τη θέση του Ευρωπαίου Επιτρόπου— το κεφάλαιο της Ηλείας έκλεισε οριστικά. Η συγκεκριμένη περιφέρεια ήταν πάντα έξω από τα νερά του και το διαρκές δρομολόγιο Αθήνα – Πύργος δεν τον ενθουσίαζε για το κλείσιμο της πολιτικής του πορείας. Ωστόσο, η επόμενη μέρα κρύβει σημαντικά διλήμματα, καθώς η επιστροφή στην παραδοσιακή μάχη του σταυρού δεν φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητά του. Η απροθυμία για την Α' Αθηνών Παρά τα διάφορα δημοσιεύματα που τον παρουσιάζουν να έχει «κλειδώσει» ως υποψήφιος στην Α' Αθηνών, οι πληροφορίες δείχνουν ότι ο ίδιος δεν έχει ιδιαίτερη όρεξη να μπει στη διαδικασία μιας εξαντλητικής προεκλογικής εκστρατείας για να «οργώσει» την πρωτεύουσα. Έχοντας υπηρετήσει την πολιτική από το ανώτατο επίπεδο, η επιστροφή στο κυνήγι του σταυρού στην Αθήνα δεν συνάδει με τον τρόπο που ο ίδιος επιθυμεί να ολοκληρώσει τη διαδρομή του. Το Επικρατείας ως ιδανικό καταφύγιο Η πραγματική επιθυμία του Δημήτρη Αβραμόπουλου επικεντρώνεται σε μια τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Μια τέτοια επιλογή θα του προσέφερε σημαντικά πλεονεκτήματα: Παρουσία σε όλη την επικράτεια: Θα του επέτρεπε να περιοδεύσει σε ολόκληρη τη χώρα, προσδίδοντας πανελλαδικό χαρακτήρα στην παρουσία του. Θεσμικό βάρος: Θα του έδινε τη δυνατότητα να αποχαιρετήσει την ενεργό πολιτική σκηνή με το ανάλογο κύρος που ταιριάζει στο βιογραφικό του. Αποφυγή της τοπικής φθοράς: Θα τον απάλλασσε από τις τοπικές ισορροπίες και τις εσωκομματικές κόντρες μιας συγκεκριμένης περιφέρειας. Ο σκόπελος των μετρημένων θέσεων Το μεγάλο πρόβλημα με αυτόν τον σχεδιασμό είναι ότι το ψηφοδέλτιο Επικρατείας αποτελεί διαχρονικά το πιο πολυδιεκδικούμενο πεδίο σε κάθε κόμμα. Οι ενδιαφερόμενοι είναι πολλοί, οι ισορροπίες που πρέπει να κρατήσει ο πρωθυπουργός λεπτές και οι εκλόγιμες θέσεις εξαιρετικά περιορισμένες —συχνά μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Το αν θα βρεθεί τελικά ο απαραίτητος πολιτικός χώρος για μια προσωπικότητα με το ειδικό βάρος του Δημήτρη Αβραμόπουλου στο Επικρατείας, μένει να αποδειχθεί στις τελικές αποφάσεις της ηγεσίας.

Η συζήτηση για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης είναι μόνιμα ανοιχτή στην Ελλάδα, όμως τα όσα εκτυλίσσονται στην Κύπρο γύρω από το όνομα του Νίκου Αναστασιάδη ξεπερνούν κάθε θεσμική φαντασία. Η υπόθεση του πρώην προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες, φέρνει στο φως ένα βαθύτατα προβληματικό σύστημα εξουσίας, όπου οι θεσμικοί ρόλοι μπερδεύονται επικίνδυνα με τις προσωπικές και πολιτικές φιλίες. Ένας εισαγγελέας με παρελθόν στο υπουργικό Το κεντρικό πρόβλημα στην υπόθεση δεν αφορά μόνο τη σοβαρότητα των επτά κατηγοριών που βαραίνουν τον πρώην πρόεδρο. Εντοπίζεται κυρίως στο πρόσωπο που κρατά τα κλειδιά της δικαστικής του τύχης. Ο στενός δεσμός: Ο γενικός εισαγγελέας, ο οποίος καλείται να αποφασίσει για την πορεία της δίωξης, είναι άμεσα διορισμένος από τον ίδιο τον Νίκο Αναστασιάδη. Η υπουργική θητεία: Πριν αναλάβει τα εισαγγελικά του καθήκοντα, υπηρέτησε ως υπουργός στην κυβέρνηση του κατηγορούμενου πρώην προέδρου. Το θεσμικό βραχυκύκλωμα: Ένας πρώην υφιστάμενος καλείται σήμερα να κρίνει ανεξάρτητα και αμερόληπτα τον πρώην πολιτικό του προϊστάμενο. Όταν οι θεσμοί θυμίζουν οικογενειακή επιχείρηση Οι φήμες για στενές φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο ανδρών απλώς επιτείνουν την καχυποψία των πολιτών. Ακόμα όμως και αν κάποιος μείνει αυστηρά στα γεγονότα, η εικόνα παραμένει θεσμικά αποκρουστική. Το γεγονός ότι ένας πρώην υπουργός ελέγχει τη δικαστική μοίρα του ανθρώπου που τον έχρισε υπουργό και μετέπειτα εισαγγελέα, ακυρώνει στην πράξη την έννοια της διάκρισης των εξουσιών. Αυτές οι κυπριακές «ομορφιές» αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα της δικαιοσύνης στη μεγαλόνησο δεν είναι απλώς διαδικαστικό, αλλά δομικό. Όταν οι ελεγκτές και οι ελεγχόμενοι ανταλλάσσουν καρέκλες εξουσίας, η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς γκρεμίζεται με πάταγο.