Ελευσίνα: Από «απλό» λιμάνι σε γεωπολιτικό και ενεργειακό κόμβο της Ανατολικής Μεσογείου

Οι Αμερικανοί συνειδητοποίησαν δύο πράγματα: Ότι οι Κινέζοι δεν πρόκειται και δεν γίνεται να φύγουν από τον Πειραιά και άρα ότι το μεγάλο λιμάνι δεν μπορεί να γίνει δικό τους.

Συνεπώς στρέφονται προς το λιμάνι της Ελευσίνας.

Μάλιστα το βλέπουν όχι απομονωμένα, αλλά ως κεντρικό κομμάτι ενός μεγαλύτερου οικοσυστήματος που θα συνδέει:

λιμενικές υπηρεσίες,
ενέργεια,
ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία,
logistics,
σιδηροδρομικές μεταφορές.

Δεν είναι τυχαίο πως τώρα ξεκίνησαν οι διαδικασίες κατασκευής των Θριάσιο Ι και ΙΙ, όπως και του τριπλού κόμβου του Σκαραμαγκά μαζί με την ολοκλήρωση της Δυτικής Περιφερειακής Αιγάλεω ενώ μετά από δεκαετίες ξαφνικά έγινε απαραίτητο έργο ο δρόμο Ελευσίνα-Υλίκη.

Τόσα χρόνια που «πήζουμε» στον Κηφισό και έχουμε χάσει την μισή ζωή μας δεν ασχολούνταν κανείς.

Η Ελευσίνα αν και δεν είναι Πειραιάς έχει κάποια πλεονεκτήματα:

Εγγύτητα στην Αθήνα
Άμεση πρόσβαση σε βασικούς οδικούς άξονες
Δυνατότητα σύνδεσης με το σιδηροδρομικό δίκτυο
Εγγύτητα με το Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών

Αυτά τα χαρακτηριστικά, όπως λένε στην αγορά, μετατρέπουν το project από μια κλασική λιμενική παραχώρηση σε πολυλειτουργικό κόμβο μεταφορών και ενέργειας.

Περισσότερο από ένα λιμάνι

Το αφήγημα που χτίζεται ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού και διαμετακομιστικού κόμβου στη νέα εποχή, εν μέσω του ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας και των ανακατατάξεων στους ενεργειακούς διαδρόμους.

Και κάπως έτσι, ένα λιμάνι της Δυτικής Αττικής μετατρέπεται σε γεωπολιτική υπόθεση πρώτης γραμμής. Το ενδιαφέρον για τον διαγωνισμό αναμένεται να κορυφωθεί τις επόμενες εβδομάδες.