Πνινάτ Γιανάι: Στη Χαλκίδα για τη Σουκότ η νέα πρέσβης του Ισραήλ (φωτο)

Τη γιορτή της Σουκότ τίμησε η Εβραϊκή Κοινότητα Χαλκίδας, υποδεχόμενη τη νέα πρέσβη του Ισραήλ στην Ελλάδα, Πνινάτ Γιανάι.

Η επίσκεψή της στη συναγωγή της πόλης αποτέλεσε αφορμή για αναφορά στη μακραίωνη ιστορία της Ρωμανιώτικης Κοινότητας, αλλά και στη σύνδεσή της με τον Μορντεχάι Φριζή, τον Έλληνα αξιωματικό που σκοτώθηκε πολεμώντας στο μέτωπο της Αλβανίας το 1940.

Μετά την επίσκεψή της, η Ισραηλινή πρέσβης μοιράστηκε τις εντυπώσεις της, χαρακτηρίζοντας τη Χαλκίδα έναν τόπο όπου η θρησκευτική παράδοση συναντά την ιστορική μνήμη.

«Υπάρχουν μέρη όπου μπαίνεις σε έναν χώρο προσευχής και υπάρχουν μέρη όπου μπαίνεις μέσα σε χιλιάδες χρόνια εβραϊκής ιστορίας», έγραψε χαρακτηριστικά.

Η Πνινάτ Γιανάι ανέφερε ότι είχε την ευκαιρία να προσευχηθεί μαζί με μέλη «της αρχαίας Εβραϊκής Κοινότητας Χαλκίδας», επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μία από τις παλαιότερες Ρωμανιώτικες εβραϊκές κοινότητες στην Ελλάδα.

Η Σουκότ, γνωστή και ως γιορτή της Σκηνοπηγίας, αποτελεί σημαντική εβραϊκή θρησκευτική εορτή. Συνδέεται με την περιπλάνηση των Ισραηλιτών στην έρημο μετά την Έξοδο από την Αίγυπτο, αλλά και με το τέλος της εποχής της συγκομιδής και του τρύγου.

Στο μήνυμά της, η Ισραηλινή πρέσβης στάθηκε ιδιαίτερα στην ιστορική διαδρομή της κοινότητας της Χαλκίδας. Όπως σημείωσε, ήδη από τον 12ο αιώνα ο περιηγητής Βενιαμίν εκ Τουδέλης είχε καταγράψει την παρουσία μιας ζωντανής εβραϊκής κοινότητας στην πόλη.

«Αιώνες αργότερα από αυτήν την κοινότητα προήλθε ο συνταγματάρχης Μορντεχάι Φριζής», ανέφερε.

Ο Μορντεχάι Φριζής γεννήθηκε το 1893 στη Χαλκίδα, σε εβραϊκή οικογένεια. Αν και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, επέλεξε να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία.

Πήρε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους. Σύμφωνα με την αφήγηση της Πνινάτ Γιανάι, η εβραϊκή κοινότητα της Σμύρνης συγκέντρωσε χρήματα για την απελευθέρωσή του. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν θέλησε να αποχωρήσει αφήνοντας πίσω τους στρατιώτες του και παρέμεινε στην αιχμαλωσία μέχρι την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1923.

Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Στις 5 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους σκοτώθηκε στην Αλβανία, ενώ, σύμφωνα με την αφήγηση που παρέθεσε η πρέσβης, παρέμεινε στο πλευρό των ανδρών του κάτω από τα εχθρικά πυρά.

Ιδιαίτερα συγκινητική είναι και η αναφορά στον στρατιωτικό ιερέα που έφτασε κοντά του μετά τον θάνατό του. Γνωρίζοντας ότι ο Φριζής ήταν Εβραίος, φέρεται να ακούμπησε το χέρι του στο κεφάλι του και να τον αποχαιρέτησε λέγοντας «Σαμά Ισραέλ», δηλαδή «Άκου, Ισραήλ».

Η Πνινάτ Γιανάι περιέγραψε με θερμά λόγια την παρουσία της στη συναγωγή της Χαλκίδας, σημειώνοντας ότι βρέθηκε σε έναν χώρο όπου είχαν προσευχηθεί επί γενιές μέλη της εβραϊκής κοινότητας, μεταξύ των οποίων και η οικογένεια του Μορντεχάι Φριζή.

Μετά την προσευχή ακολούθησε το παραδοσιακό κίντους στη Σουκά, με την πρέσβη να κάνει ιδιαίτερη μνεία στη φιλοξενία των μελών της κοινότητας.

Όπως ανέφερε, το γεύμα είχε ετοιμαστεί από τις γυναίκες της κοινότητας και περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, μπαρμπούνια, μπουρέκια με τυρί και σπανάκι και ελληνική σαλάτα. Στο τραπέζι υπήρχαν επίσης αγγούρια από τον κήπο της Εσθήρ Μάισις, συζύγου του προέδρου της κοινότητας, Σολομών Μάισις.

Η πρέσβης αναφέρθηκε ακόμα στους ανθρώπους που γνώρισε κατά την επίσκεψή της, μεταξύ των οποίων μέλη που στηρίζουν τις δραστηριότητες της κοινότητας αλλά και άνθρωποι που καταγράφουν και διατηρούν ζωντανή την ιστορία των Εβραίων της Χαλκίδας.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα, με την εγγονή του προέδρου της κοινότητας να προσφέρει στην πρέσβη ένα μπουκέτο λουλούδια.

«Μία κοινότητα μικρή σε αριθμό αλλά μεγάλη στην ιστορία, τεράστια στην καρδιά και στην αγάπη για το Ισραήλ», έγραψε η Πνινάτ Γιανάι.

Κλείνοντας την ανάρτησή της, υπογράμμισε τη σημασία της διατήρησης των εβραϊκών κοινοτήτων της Διασποράς, χαρακτηρίζοντάς τες «ζωντανές άγκυρες του εβραϊκού λαού και του κράτους του Ισραήλ».

Παράλληλα, απηύθυνε έκκληση προς τη νεότερη γενιά να παραμένει ενεργή στη ζωή των κοινοτήτων και των συναγωγών.

«Γιατί όσο η κοινότητα ζει, η αλυσίδα συνεχίζεται», έγραψε χαρακτηριστικά.