Τέλος τα μετρητά στα χωριά: Με απόφαση Κ.Πιερρακάκη τα καφενεία μετατρέπονται σε…ΑΤΜ! (έγγραφο)

Η σταδιακή αλλά σταθερή ερήμωση της ελληνικής περιφέρειας δεν αποτελεί πλέον σενάριο του μέλλοντος, αλλά μια αδυσώπητη πραγματικότητα.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη pronews.gr (@pronews.gr)

Στα περισσότερα ορεινά και ακριτικά χωριά, τα παραδοσιακά καφενεία —τα οποία συχνά εκτελούν και χρέη παντοπωλείου— παραμένουν τα τελευταία προπύργια ζωής, λειτουργώντας με πενιχρούς τζίρους και συντηρώντας την τοπική κοινωνία.

Κι όμως, απέναντι στην απουσία βασικών υποδομών και την απόσυρση των τραπεζικών ιδρυμάτων, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών φαίνεται να ανακαλύπτει σε αυτά τα μικρά μαγαζιά τη «λύση» για τη διατήρηση της ρευστότητας στην ύπαιθρο, μεταθέτοντας την ευθύνη της τραπεζικής εξυπηρέτησης στους ίδιους τους καταστηματάρχες.

Η στάση αυτή αποτυπώθηκε με σαφήνεια στην απάντηση που διαβίβασε το υπουργείο, μέσω γραπτού κειμένου της Γενικής Γραμματέως Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, κας Αλαμπάση, προς τον βουλευτή Ιωαννίνων του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Τσίμαρη.

Δείτε το σχετικό έγγραφο εδώ.

Αφορμή για την κοινοβουλευτική παρέμβαση στάθηκε η απόφαση της Τράπεζας Πειραιώς να αφαιρέσει το μοναδικό ΑΤΜ στο ακριτικό Δελβινάκι του Δήμου Πωγωνίου.

Ενώ το υπουργείο χαρακτήρισε τις αποφάσεις για τα ΑΤΜ ως καθαρά «επιχειρηματική πολιτική» των ιδρυμάτων βάσει οικονομικών παραμέτρων, η εναλλακτική που πρότεινε προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.

Συγκεκριμένα, η επίσημη τοποθέτηση ανέφερε: «Για το λόγο αυτό θα προβλέπεται η δυνατότητα παροχής υπηρεσιών ανάληψης μετρητών από εμπόρους λιανικής μέσω φυσικών καταστημάτων, ακόμη και χωρίς να προηγείται αγορά αγαθών ή υπηρεσιών από τον πελάτη.

Η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών θα πραγματοποιείται σε προαιρετική βάση από τους εμπόρους λιανικής και αποσκοπεί στη βελτίωση της διαθεσιμότητας μετρητών, ιδίως σε περιοχές με περιορισμένη πρόσβαση σε ΑΤΜ ή τραπεζικά καταστήματα.

Στο πλαίσιο αυτό, νομικά πρόσωπα θα παρέχουν υπηρεσίες διάθεσης μετρητών μέσω καταστημάτων λιανικής, ανεξάρτητα από την πραγματοποίηση αγοράς».

Η πρόταση αυτή για παροχή υπηρεσιών τύπου cashback από τους τοπικούς εμπόρους αντιμετωπίζεται από την τοπική αυτοδιοίκηση και τους εκπροσώπους της περιοχής ως εξωπραγματική.

Σε χωριά όπου τα καταστήματα διαθέτουν ελάχιστη ταμειακή ρευστότητα, η απαίτηση να λειτουργούν ως άτυπα υποκαταστήματα τραπεζών θεωρείται ανεφάρμοστη, ενώ παράλληλα διευκολύνει τη στρατηγική των τραπεζών να συρρικνώνουν το φυσικό τους δίκτυο χωρίς κόστος.

Την ίδια στιγμή, οι κάτοικοι της υπαίθρου —στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι και αγρότες— υποχρεώνονται να διανύουν δεκάδες χιλιόμετρα για μια απλή τραπεζική συναλλαγή.

Το αδιέξοδο αυτό καλούνται τελικά να καλύψουν οι ίδιοι οι δήμοι, επιβαρύνοντας τους τοπικούς προϋπολογισμούς.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Δήμου Πωγωνίου, ο οποίος προκειμένου να αποτρέψει την ταλαιπωρία των δημοτών του μετά την απομάκρυνση του ΑΤΜ στο Δελβινάκι, αναγκάστηκε να παρέμβει δραστικά.

Σε κατεπείγουσα συνεδρίαση στο Καλπάκι, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα τη δωρεάν παραχώρηση κοινόχρηστου χώρου στην κεντρική πλατεία του χωριού, καθώς και την πλήρη κάλυψη του ηλεκτρικού ρεύματος από το δημοτικό δίκτυο για τη λειτουργία του μηχανήματος, εξουσιοδοτώντας τον Δήμαρχο Κωνσταντίνο Καψάλη για την υπογραφή των σχετικών συμβάσεων.

Έτσι, η επαναλειτουργία του ΑΤΜ κατέστη δυνατή μόνο όταν η τοπική αυτοδιοίκηση ανέλαβε ουσιαστικά τη «χορηγία» των λειτουργικών εξόδων του τραπεζικού ιδρύματος, αποδεικνύοντας ότι το βάρος της συντήρησης των βασικών υποδομών στην περιφέρεια μετατοπίζεται πλέον στους ίδιους τους τοπικούς φορείς και τους πολίτες.