Στείλατε κατά λάθος χρήματα σε φίλο σας και τα πήρατε πίσω; – Ας προσέχατε – Η εφορία θα σας «λιανίσει»

Μια τραπεζική μεταφορά 51.801 ευρώ ανάμεσα σε δύο φίλους, που επιστράφηκε την ίδια μέρα, μετατράπηκε σε φορολογική υπόθεση με βαριές συνέπειες και αποδεικνύεται περίτρανα για ακόμα μία φορά πως η εφορία περιμένει στην «γωνία» τους πολίτες οι οποίοι έχουν την εντύπωση πως η εφορία ασχολείται με… μεγαλοαπατεώνες.

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), με την απόφαση 1544/2026, έκρινε ότι η συναλλαγή εξακολουθεί να θεωρείται δωρεά και υπόκειται σε φόρο, παρά την άμεση επιστροφή των χρημάτων.

Οι δύο φίλοι είπαν ότι η μεταφορά έγινε από πλάνη και ότι στην πραγματικότητα επιδίωκαν διαφορετική τραπεζική πράξη.

Ζήτησαν από τη φορολογική διοίκηση να θεωρηθεί ότι η συναλλαγή ουδέποτε παρήγαγε έννομα αποτελέσματα.

Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό (τζάμπα είναι άλλωστε δεν θα πληρώσει κανείς εκεί μέσα για την απόφαση αυτή που παραποιεί τους νόμους της πραγματικότητας).

Σύμφωνα με την απόφαση, η δικαιοπραξία που γίνεται λόγω πλάνης δεν είναι αυτομάτως άκυρη. Είναι ακυρώσιμη και απαιτείται δικαστική απόφαση για να ακυρωθεί.

Δηλαδή θα πρέπει να πάνε σε δικαστήριο και να αποδείξουν μετά από… 5 χρόνια ότι δεν είναι ελέφαντες και μετά από άλλα πέντε χρόνια ίσως πάρουν τα λεφτά τους πίσω από το κράτος!

Μέχρι τότε, παράγει κανονικά τα έννομα αποτελέσματά της – και μαζί τους τις φορολογικές υποχρεώσεις.

Η στγμή που γεννιέται ο φόρος

Η ΔΕΔ ξεκαθαρίζει ότι η φορολογική υποχρέωση γεννιέται τη στιγμή που τα χρήματα μπαίνουν στον λογαριασμό του αποδέκτη.

Η μεταγενέστερη επιστροφή, ακόμη και αυθημερόν, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η δωρεά θεωρείται πως πραγματοποιήθηκε.

Ούτε η κοινή συμφωνία των δύο πλευρών να ανακαλέσουν τη συναλλαγή διαγράφει τον φόρο που επιβλήθηκε στην αρχική μεταφορά.

Η επιστροφή δεν φορολογείται ως νέα δωρεά, αλλά ο αρχικός φόρος παραμένει.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή επρόκειτο για φίλους (Γ΄ κατηγορία συγγένειας), ο φόρος ανέρχεται στο 40%.

Για σύγκριση:

• Α΄ κατηγορία (σύζυγοι, γονείς, παιδιά, εγγόνια): 10%, με αφορολόγητο έως 800.000 ευρώ υπό προϋποθέσεις.
• Β΄ κατηγορία (αδέλφια, ανίψια κ.λπ.): 20%.
• Γ΄ κατηγορία (φίλοι και λοιποί): 40%.

Η φορολογούμενη ζήτησε να ακυρωθεί ο φόρος λόγω πρόδηλης έλλειψης υποχρέωσης.

Η ΔΕΔ απέρριψε και αυτό το αίτημα, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί δεν αποδείχθηκαν με επαρκή στοιχεία.

Ένα σύστημα που τιμωρεί ακόμη και τα λάθη

Η απόφαση λειτουργεί ως οδηγός για το μέλλον: η αυθημερόν επιστροφή χρημάτων δεν αρκεί για να εξαφανίσει τον φόρο δωρεάς.

Η επίκληση πλάνης γίνεται δεκτή μόνο αν προηγηθεί δικαστική ακύρωση της συναλλαγής.

Με άλλα λόγια, ακόμη και ένα προφανές λάθος μπορεί να κοστίσει χιλιάδες ευρώ σε φόρο, εκτός αν ο πολίτης προσφύγει στα δικαστήρια και περιμένει τελεσίδικη απόφαση.Το αποτέλεσμα είναι ένα φορολογικό πλαίσιο που μοιάζει σχεδιασμένο περισσότερο για να εισπράττει παρά για να διακρίνει.

Η κυβέρνηση και η φορολογική διοίκηση επιμένουν σε μια λογική αυστηρής τυπικότητας, όπου η ουσία της συναλλαγής υποχωρεί μπροστά στη στιγμή της μεταφοράς. Ακόμη και όταν τα χρήματα επιστρέφουν την ίδια μέρα, το κράτος κρατά τον φόρο.Για τους πολίτες, το μήνυμα είναι σαφές: μια στιγμιαία τραπεζική ενέργεια, ακόμη και από λάθος, μπορεί να μετατραπεί σε δαπανηρή φορολογική περιπέτεια.

Και όσο αυτή η λογική παραμένει κυρίαρχη, τόσο πιο έντονα θα τίθεται το ερώτημα αν το σύστημα υπηρετεί τη δικαιοσύνη ή απλώς την είσπραξη.

Και μάλιστα από ποιους την απαιτεί. Γιατί τα μεγάλα «ψάρια» δεν έχουν ποτέ τέτοια προβλήματα.

Εδώ βέβαια τίθεται και ένα άλλο ζήτημα: Οι πολίτες έχουν την ψευδαίσθηση ότι τα χρήματα στον λογαριασμό τους είναι δικά τους.

Μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούν. Όταν υπάρχει πλήθος γνωστών και αγνώστων κανόνων για το πού και πώς και τι θα κάνει ακριβώς κάποιος με τα λεφτά του, τότε μάλλον δεν είναι ακριβώς όπως νόμιζε τα πράγματα.