Πόσο καιρό θα συνέχιζε να λειτουργεί το ίντερνετ αν εξαφανίζονταν ξαφνικά οι άνθρωποι;

Αν η ανθρωπότητα εξαφανιζόταν ξαφνικά, το ίντερνετ δεν θα έσβηνε την ίδια στιγμή. Για λίγη ώρα θα συνέχιζες να βλέπεις ιστοσελίδες να λειτουργούν, διακομιστές να ανταλλάσσουν δεδομένα και αυτόματα συστήματα να κάνουν ακριβώς ό,τι έκαναν και πριν.

Το πρόβλημα είναι ότι πίσω από αυτή την εικόνα αυτονομίας βρίσκεται μια τεράστια ανθρώπινη υποδομή που χρειάζεται συνεχώς ηλεκτρικό ρεύμα, ψύξη, επισκευές και επίβλεψη.

Το παγκόσμιο ίντερνετ πιθανότατα θα άρχιζε να διαλύεται μέσα σε ώρες και ημέρες, χωρίς όμως να υπάρχει μία συγκεκριμένη στιγμή κατά την οποία θα «έσβηνε» ολόκληρο.

Τα data centers θα ήταν από τα πρώτα κρίσιμα σημεία
Οι μεγάλες εγκαταστάσεις όπου βρίσκονται οι διακομιστές διαθέτουν εφεδρικές μπαταρίες και γεννήτριες. Αν κοβόταν το ηλεκτρικό δίκτυο, οι μπαταρίες θα αναλάμβαναν για μικρό χρονικό διάστημα και στη συνέχεια θα ενεργοποιούνταν γεννήτριες που λειτουργούν με καύσιμα.

Ανάλογα με την εγκατάσταση, αυτό θα μπορούσε να κρατήσει από αρκετές ώρες έως κάποιες ημέρες. Χωρίς ανθρώπους όμως κανείς δεν θα ανεφοδίαζε τις δεξαμενές, δεν θα επιδιόρθωνε μια βλάβη και δεν θα αντιμετώπιζε προβλήματα στα συστήματα ψύξης. Ένας σύγχρονος server μπορεί να λειτουργεί μόνο όσο παραμένει μέσα στα σωστά όρια θερμοκρασίας και τροφοδοσίας.

Τα κινητά τηλέφωνα θα έχαναν σύντομα το σήμα
Οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας διαθέτουν συνήθως εφεδρική τροφοδοσία για διακοπές ρεύματος, αλλά αυτή δεν προορίζεται να λειτουργεί επ’ αόριστον. Σε πολλές περιοχές, μέσα σε ώρες οι κεραίες θα άρχιζαν να τίθενται εκτός λειτουργίας, ενώ σε εγκαταστάσεις με γεννήτριες το δίκτυο θα μπορούσε να αντέξει περισσότερο.

Ακόμη κι αν το κινητό σου είχε φορτισμένη μπαταρία, αυτό δεν θα αρκούσε. Χρειάζονται ενεργές κεραίες, κέντρα μεταγωγής, δίκτυα οπτικών ινών και ενεργός εξοπλισμός σε πολλά διαφορετικά σημεία για να φτάσει ένα μήνυμα στον προορισμό του.

Τα υποθαλάσσια καλώδια θα παρέμεναν στον βυθό
Περισσότερο από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς διαδικτυακής κίνησης μεταφέρεται μέσω τεράστιου δικτύου υποθαλάσσιων καλωδίων. Τα ίδια τα καλώδια μπορούν να παραμείνουν στον πυθμένα του ωκεανού για πολλά χρόνια, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα συνέχιζαν να μεταφέρουν δεδομένα.

Οι ενισχυτές που υπάρχουν κατά μήκος τους χρειάζονται ηλεκτρική τροφοδοσία από σταθμούς στην ξηρά. Όταν οι σταθμοί αυτοί σταματούσαν να λειτουργούν, η φυσική σύνδεση θα παρέμενε αλλά το διεθνές δίκτυο θα έπαυε ουσιαστικά να λειτουργεί.

Θα υπήρχαν μικρά «νησιά» ίντερνετ
Δεν θα κατέρρεαν όλα τα συστήματα ταυτόχρονα. Κάποιες εγκαταστάσεις με ανεξάρτητη παραγωγή ενέργειας θα μπορούσαν να παραμείνουν ενεργές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, δημιουργώντας απομονωμένα δίκτυα που εξακολουθούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες τοπικά.

Κάποιοι δορυφόροι θα συνέχιζαν επίσης να βρίσκονται σε τροχιά και να εκτελούν αυτοματοποιημένες λειτουργίες. Χωρίς όμως επίγειους σταθμούς, συντήρηση και ανθρώπους να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες τους, η χρησιμότητά τους θα μειωνόταν γρήγορα.

Μέσα σε λίγες ημέρες, το ίντερνετ όπως το γνωρίζουμε ως ενιαίο παγκόσμιο δίκτυο θα είχε πιθανότατα κατακερματιστεί σοβαρά. Μερικές εγκαταστάσεις θα άντεχαν περισσότερο, όμως χωρίς ηλεκτρισμό και συντήρηση, το τελευταίο ψηφιακό απομεινάρι της ανθρωπότητας θα έσβηνε τελικά πολύ νωρίτερα από τα ίδια μας τα κτίρια.