Αυτά είναι τα κυριότερα επαναστατικά κινήματα που «πνίγηκαν στο αίμα» πριν την εξέγερση του Έθνους το 1821

Πριν από την επίσημη έναρξη της ελληνικής Επανάστασης στις 25 Μαρτίου του 1821, προηγήθηκαν αρκετά επαναστατικά κινήματα που καταπνίγηκαν βίαια, αλλά συνέβαλαν καθοριστικά στην αφύπνιση του εθνικού φρονήματος.

Παρακάτω δίνονται τα γνωστότερα και επιδραστικότερα για την εποχή τους:

• Τα Ορλωφικά (1770)

Τα Ορλωφικά ήταν η εξέγερση που υποκινήθηκε από τη Ρωσία κατά την περίοδο του ρωσοτουρκικού πολέμου.

Παρά την αρχική ελπίδα για απελευθέρωση, η αποχώρηση των Ρώσων άφησε τους Έλληνες εκτεθειμένους σε σκληρά αντίποινα από τους Οθωμανούς.

• Το κίνημα του Λάμπρου Κατσώνη (1788–1792)

Με ναυτική δράση στο Αιγαίο, ο Λάμπρος Κατσώνης επιχείρησε να πλήξει την οθωμανική κυριαρχία.

Αν και σημείωσε επιτυχίες, τελικά ηττήθηκε και το εγχείρημα κατέρρευσε.

• Η επαναστατική δράση του Ρήγα Φεραίου (τέλη 18ου αιώνα)

Ο Ρήγας Φεραίος οραματίστηκε μια πανβαλκανική εξέγερση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Αρκετοί ήταν εκείνοι τόσο μεταξύ των ελληνόφωνων πληθυσμών, όσο και σε άλλα βαλκανικά έθνη που επηρεάστηκαν και επιθυμούσαν να πραγματώσουν με ένοπλο τρόπο το όραμά του.

Συνελήφθη ωστόσο από τις αυστριακές Αρχές και εκτελέστηκε το 1798, πριν προλάβει να υλοποιήσει το σχέδιό του.

• Η εξέγερση του Διονυσίου του Φιλοσόφου (1611)

Ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος οργάνωσε εξέγερση στην Ήπειρο, προσπαθώντας να κινητοποιήσει τον τοπικό πληθυσμό.

Η προσπάθεια απέτυχε και η καταστολή ήταν εξαιρετικά σκληρή, με τον ίδιο να θανατώνεται με βασανιστικό τρόπο.

Παρότι όλα αυτά τα κινήματα κατέληξαν σε αποτυχία, διατήρησαν ζωντανό το πνεύμα της αντίστασης, ενίσχυσαν την εθνική συνείδηση και λειτούργησαν ως πολύτιμη παρακαταθήκη για την επιτυχία του Αγώνα του 1821.