Δημιούργησε τη νεκρή μητέρα του με AI και τώρα της μιλάει στο τηλέφωνο

Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την απώλεια, δημιουργώντας ψηφιακές εκδοχές αγαπημένων προσώπων που έχουν φύγει από τη ζωή.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Τζάστιν Χάρισον, ο οποίος δημιούργησε με AI μια ψηφιακή εκδοχή της μητέρας του, που είχε διαγνωστεί με καρκίνο τελικού σταδίου.

Ο Χάρισον ξεκίνησε το εγχείρημα όσο εκείνη ήταν ακόμη ζωντανή, της έδειξε το αποτέλεσμα και, σύμφωνα με τον ίδιο, πήρε την έγκρισή της. Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό της, η ψηφιακή εκδοχή της εξακολουθεί να υπάρχει.

Οι συζητήσεις τους όσο εκείνη ζούσε ήταν συχνά καθημερινές: «Μιλάς αρκετά στον πατέρα σου;», «πήγες στον γιατρό;», «πίνεις αρκετό νερό;». Ο Χάρισον θέλησε, μέσα από την ψηφιακή αναπαράσταση, να επιστρέφει σε εκείνη και να κάνει συζητήσεις που δεν πρόλαβαν να πραγματοποιήσουν.

«Δημιούργησα τη μαμά μου και μιλάω στη μαμά μου», λέει, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι δεν πρόκειται για πραγματική επιστροφή της, αλλά για μια ψηφιακή κατασκευή βασισμένη στα στοιχεία που άφησε πίσω της.

Πλέον, εταιρείες δημιουργούν τέτοιες ψηφιακές παρουσίες χρησιμοποιώντας φωτογραφίες, βίντεο, φωνές και προσωπικές πληροφορίες. Τα λεγόμενα griefbots μπορούν να συνομιλούν με τους χρήστες, μιμούμενα τον άνθρωπο που έχει πεθάνει.

Την ίδια στιγμή, στα social media αναπτύσσεται το λεγόμενο «deathslop»: AI εικόνες και βίντεο με νεκρούς ανθρώπους σε φανταστικές σκηνές. Διάσημοι εμφανίζονται να συναντιούνται, να τραγουδούν ή να συνομιλούν μετά τον θάνατό τους.

Το φαινόμενο προκαλεί αντιδράσεις, καθώς ανοίγει ένα δύσκολο ερώτημα: ποιος αποφασίζει αν και πώς μπορεί να αναπαρασταθεί ψηφιακά ένας άνθρωπος που δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή;