Το δέντρο που λίγο έλειψε να φέρει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο (βίντεο)

Στις 18 Αυγούστου 1976, μια ομάδα Αμερικανών και Νοτιοκορεατών στρατιωτών μπήκε στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη ανάμεσα στη Βόρεια και τη Νότια Κορέα για να κλαδέψει μια λεύκα.

Το δέντρο είχε μεγαλώσει τόσο πολύ, ώστε τα κλαδιά του εμπόδιζαν την οπτική επαφή ανάμεσα σε στρατιωτικά φυλάκια. Σε μια από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του Ψυχρού Πολέμου, όμως, ακόμη και μια φαινομενικά απλή εργασία μπορούσε να εξελιχθεί σε σοβαρή κρίση.

Οι Αμερικανοί στρατιώτες συνοδεύονταν από προσωπικό ασφαλείας, όμως σύντομα εμφανίστηκαν Βορειοκορεάτες στρατιώτες και απαίτησαν να σταματήσει το κλάδεμα. Οι Αμερικανοί συνέχισαν την εργασία και η ένταση κλιμακώθηκε μέσα σε λίγα λεπτά.

Οι Βορειοκορεάτες επιτέθηκαν με τσεκούρια, ξύλα και άλλα αντικείμενα. Από τη συμπλοκή σκοτώθηκαν δύο Αμερικανοί αξιωματικοί, ο λοχαγός Arthur Bonifas και ο υπολοχαγός Mark Barrett.

Το περιστατικό δημιούργησε τον φόβο ότι μια νέα σύγκρουση στην κορεατική χερσόνησο θα μπορούσε να ξεφύγει από τον έλεγχο. Η Ουάσινγκτον αποφάσισε να απαντήσει αποφασιστικά, χωρίς όμως να προκαλέσει γενικευμένο πόλεμο.

Έτσι οργανώθηκε η Operation Paul Bunyan. Στόχος ήταν πλέον να κοπεί ολόκληρο το δέντρο, με μια δύναμη αρκετά μεγάλη ώστε να αποτρέψει οποιαδήποτε νέα παρέμβαση.

Στις 21 Αυγούστου, Αμερικανοί και Νοτιοκορεάτες στρατιώτες επέστρεψαν στη νεκρή ζώνη. Μηχανικοί πήραν θέση γύρω από τη λεύκα, ενώ ελικόπτερα πετούσαν πάνω από την περιοχή.

Παράλληλα, μαχητικά αεροσκάφη τέθηκαν σε ετοιμότητα, βομβαρδιστικά B-52 αναπτύχθηκαν στην περιοχή και οι αμερικανικές δυνάμεις στη Νότια Κορέα τέθηκαν σε υψηλή επιφυλακή.

Μέσα σε λίγα λεπτά, τα αλυσοπρίονα έκοψαν τη λεύκα. Οι Βορειοκορεάτες παρακολούθησαν την επιχείρηση χωρίς να επέμβουν και η αποστολή ολοκληρώθηκε χωρίς νέα σύγκρουση.

Το περιστατικό έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές επιδείξεις στρατιωτικής ισχύος του Ψυχρού Πολέμου. Ένα δέντρο είχε προκαλέσει τον θάνατο δύο ανθρώπων και είχε οδηγήσει τις δύο πλευρές σε επικίνδυνη κλιμάκωση.

Η επιχείρηση, ωστόσο, είχε έναν ευρύτερο στόχο: να σταλεί στην Πιονγκγιάνγκ το μήνυμα ότι οι ΗΠΑ μπορούσαν να απαντήσουν δυναμικά, διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο ώστε η κρίση να μην εξελιχθεί σε πόλεμο.