
Η κυβέρνηση παρουσιάζει νούμερα ανάπτυξης και μείωσης ανεργίας. Οι πολίτες όμως μετράνε το καλάθι του σούπερ μάρκετ.
Από το 2019 μέχρι σήμερα οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί σωρευτικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.
Το βρεφικό γάλα, το κρέας, τα φρούτα και τα βασικά αγαθά κοστίζουν σημαντικά ακριβότερα στην Ελλάδα.
Τα επιδόματα και οι έκτακτες ενισχύσεις λειτουργούν ως ασπιρίνη. Δεν αντιμετωπίζουν ούτε την αισχροκέρδεια ούτε τις στρεβλώσεις της αγοράς.
Η κυβέρνηση προτιμά να μιλάει για «ευρωπαϊκό πρόβλημα» και να αποφεύγει ουσιαστικές παρεμβάσεις στον ανταγωνισμό και στη φορολογία.
Όταν τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα βλέπουν το πραγματικό τους εισόδημα να συρρικνώνεται χρόνο με τον χρόνο, ενώ ταυτόχρονα ακούνε για «ισχυρή οικονομία», τότε η απόσταση ανάμεσα στην προπαγάνδα και την καθημερινότητα γίνεται χαώδης.
Η ακρίβεια δεν είναι στατιστικό δεδομένο. Είναι πολιτική επιλογή και πολιτική αποτυχία.
