Δυσβάσταχτο το ψηφιακό κόστος που επιβαρύνει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Οι συνεχείς νέες ψηφιακές υποχρεώσεις έχουν μετατραπεί σε μια μόνιμη και σημαντική επιβάρυνση για την ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση.

Το ψηφιακό δελτίο αποστολής, η ηλεκτρονική τιμολόγηση, οι διασυνδέσεις με την ΑΑΔΕ και η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας προσθέτουν κάθε μήνα ένα επιπλέον «ενοίκιο» στα λειτουργικά έξοδα των επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με εκπροσώπους του εμπορικού κόσμου, το κόστος συμμόρφωσης με τις νέες ψηφιακές απαιτήσεις αυξάνεται διαρκώς.

Πρόκειται για δαπάνες που αφορούν λογισμικό, εκπαίδευση προσωπικού, συντήρηση συστημάτων και χρόνο διοίκησης, τις οποίες επωμίζονται σχεδόν αποκλειστικά οι ίδιες οι επιχειρήσεις.

Οι έμποροι και οι επιχειρηματίες ξεκαθαρίζουν ότι δεν είναι αντίθετοι ούτε στις μεταρρυθμίσεις ούτε στην ψηφιοποίηση των διαδικασιών.

Αντίθετα, αναγνωρίζουν ότι η μετάβαση στο ψηφιακό περιβάλλον είναι αναγκαία για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της φοροδιαφυγής.

Το πρόβλημα που επισημαίνουν είναι ότι η εφαρμογή κάθε νέας υποχρέωσης γίνεται χωρίς επαρκή μεταβατική περίοδο και χωρίς ουσιαστική στήριξη του κράτους, με αποτέλεσμα το βάρος να πέφτει ολοκληρωτικά στις πλάτες των μικρομεσαίων.

Το ζήτημα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα αν λάβουμε υπόψη την πρόσφατη Έκθεση Ντράγκι για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Σε αυτήν τονίζεται ρητά η ανάγκη περιορισμού του διοικητικού και κανονιστικού βάρους ως βασική προϋπόθεση για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανάπτυξης στην Ευρώπη.

Στην Ελλάδα, όπου η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, το συνεχώς αυξανόμενο ψηφιακό κόστος λειτουργεί αντίθετα προς αυτή την κατεύθυνση.

Αντί να απελευθερώνει χρόνο και πόρους, δημιουργεί νέες, μόνιμες δαπάνες που περιορίζουν την ανταγωνιστικότητα και την ευελιξία των επιχειρήσεων.

Η ψηφιοποίηση είναι μονόδρομος, αλλά πρέπει να γίνεται με τρόπο που να μην μετατρέπεται σε νέο «φόρο» για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.