
Νέος διαγωνισμός 94 εκατ. ευρώ της ΕΥΔΑΠ για το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων Ραφήνας–Πικερμίου και Σπάτων–Αρτέμιδας προκηρύσσεται την 1η Σεπτεμβρίου, μετά την αποτυχία της εργολαβίας του 2023.
Η Ανατολική Αττική έχει βόθρους από τη δεκαετία του ’90 και καταδίκες του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2007. Το έργο είναι επείγον. Η πρώτη απόπειρα κράτησε δυόμισι χρόνια και κατέληξε στον κάλαθο.
Το 2023 η ΕΥΔΑΠ είχε δημοπρατήσει την εργολαβία Α458 με προϋπολογισμό 110 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ. Πέντε σχήματα μπήκαν στον διαγωνισμό: ΜΕΤΚΑ–Μεσόγειος, Γκολιόπουλος–ΕΡΓΟΤΕΜ, ΤΕΡΝΑ–Thalis–Ηλιοχώρα, Aktor–Άβαξ–Ηλέκτωρ και Intrakat–Envitec.
Όλοι προσέφυγαν στην Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών, αποκλεισμένοι και προκριθέντες. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2025 το διοικητικό συμβούλιο απέρριψε το σύνολο των προσφορών. Μαραθώνιος χωρίς ανάδοχο.
Οι βόθροι έμειναν στη θέση τους.Τον Μάιο του 2026 ο Χάρης Σαχίνης αποφάσισε να μην ξανατρέξει μόνη της η εταιρεία τον διαγωνισμό. Στις 7 Μαΐου κατατέθηκε αίτημα στο Υπερταμείο, στις 15 εγκρίθηκε, στις 21 υπογράφηκε σύμβαση με τη Μονάδα Στρατηγικών Συμβάσεων. Διαβούλευση στις 10 Ιουνίου, προκήρυξη την 1η Σεπτεμβρίου. Για ελληνικό δημόσιο έργο είναι ταχύτητα ρεκόρ. Η διαβούλευση άφησε αποτύπωμα: από 91,65 εκατ. βασικό προϋπολογισμό και 97,3 εκατ. εκτιμώμενη αξία, τα τελικά μεγέθη ανέβηκαν κατά 2,4 εκατ. και στα δύο. Με το δικαίωμα προαίρεσης η αξία ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ.
Σε σχέση με τα περίπου 88,7 εκατ. χωρίς ΦΠΑ του 2023, η αύξηση είναι 6%, μικρότερη από τον πληθωρισμό κόστους της τριετίας.
Η σύμβαση μοιάζει με ΣΔΙΤ χωρίς να φέρει την ταμπέλα. Προβλέπει 24 μήνες μελέτη και κατασκευή του ΚΕΛ και του υποθαλάσσιου αγωγού στο Ακρωτήριο Βελάνι, έξι μήνες δοκιμαστική λειτουργία, 30 μήνες για το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης και 84 μήνες λειτουργία–συντήρηση από τον ανάδοχο, συν έτος προαίρεσης. Σύνολο 114 μήνες.
Ο εργολάβος δεν χτίζει και φεύγει. Χτίζει και μένει μέχρι το 2036.Το παρασκήνιο του προηγούμενου γύρου εξηγεί γιατί άλλαξε χέρια η διαδικασία.
Όταν πέντε κοινοπραξίες καταλήγουν όλες στην ΑΕΠΠ, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τεχνικό. Είναι θεσμικό.
Η Ανατολική Αττική πληρώνει ακόμη το τίμημα μιας καθυστέρησης που μετράει σχεδόν είκοσι χρόνια από την πρώτη ευρωπαϊκή καταδίκη.
Ο νέος διαγωνισμός θα κριθεί από το αν αυτή τη φορά οι φάκελοι μείνουν όρθιοι και το εργοτάξιο ανοίξει πριν οι καταδίκες γίνουν ξανά λογαριασμός.
