
Πέρα από την εικόνα που δείχνουν οι μετρήσεις (ΝΔ πρώτη με ήπια υποχώρηση, Τσίπρας σταθερά δεύτερος γύρω στο 15%, ΠΑΣΟΚ και Ελπίδα για τη Δημοκρατία να μάχονται για την τρίτη θέση), υπάρχει μια σημαντική παράμετρος που τα κομματικά επιτελεία οφείλουν να μελετήσουν πολύ προσεκτικά.
Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού δεν δείχνει σημάδια «γρήγορου ξεφουσκώματος» όπως ήθελαν.
Αντίθετα, διατηρεί σταθερή δυναμική και διαθέτει μεγαλύτερη δυνητική ψήφο από αυτή που καταγράφει αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις.
Γιατί η Καρυστιανού είναι υπολογίσιμη δύναμη
Κερδίζει δυσαρεστημένους πολίτες και από τη ΝΔ και από τον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς.
Διατήρησε τις δυνάμεις της ακόμα και μετά την εκδήλωση της Θεσσαλονίκης, γεγονός που δείχνει ότι μεγάλο μέρος του κοινού δεν είδε «γκάφα» ή λάθος βήμα.
Απευθύνεται σε ένα ρεύμα αντισυστημισμού, θυμού και δυσαρέσκειας που υπάρχει εδώ και χρόνια και δεν φαίνεται να εξαντλείται εύκολα.
Με άλλα λόγια, το 12% που καταγράφει δεν είναι συγκυριακό. Είναι η βάση ενός ρεύματος που μπορεί να διευρυνθεί, ανάλογα με τις εξελίξεις και τα λάθη των άλλων δυνάμεων.
