
Η φετινή αντιπυρική περίοδος εξελίχθηκε σε νέα εθνική τραγωδία. Πάνω από 300.000 στρέμματα κάηκαν, τουλάχιστον 11 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, σπίτια καταστράφηκαν και ολόκληρες περιοχές ερημώθηκαν.
• Δύο πυροσβέστες (ένας εποχικός και ένας πενταετούς υποχρέωσης) που εγκλωβίστηκαν μέσα στο πυροσβεστικό τους όχημα στις φλόγες κατά τη διάρκεια κατάσβεσης στο μεγάλο μέτωπο στην Κρύα Βρύση του Νότιου Ρεθύμνου στην Κρήτη (29 Ιουλίου 2026)/
• Ένας πυροσβέστης που εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων κατάσβεσης στο πύρινο μέτωπο στο Γύθειο Λακωνίας και κατέληξε λίγη ώρα αργότερα (29 Ιουλίου 2026).
• Δυο ελικόπτερα τύπου Bell, επιχειρούμενα να κάνουν ρίψη νερού σε εστίες κοντά στον οικισμό της Ψάθας, συγκρούστηκαν με αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο δύο ατόμων, του πληρώματος του ενός (2 Αυγούστου 2026)
• Δύο άνθρωποι (πατέρας και γιός) κατά την διάρκεια πυρκαγιάς στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης (30 Ιουνίου 2026) εντοπίστηκαν νεκροί.
Μερικές μέρες αργότερα πέθανε και μια γυναίκα που υπέστη ανακοπή κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς.
• Ένας άνθρωπος το μεσημέρι της (11ης Αυγούστου 2026) στο Πικέρμι Αττικής μετά από ξέσπασμα πυρκαγιάς σε δασική έκταση εντοπίστηκε απανθρακωμένος εντός του αυτοκινήτου του και σύμφωνα με την Πυροσβεστική υπηρεσία η πυρκαγιά ξεκίνησε από το όχημα του άτυχου άντρα.
• Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων βρέθηκαν νεκροί κοντά στο σημείο έναρξης της δασικής πυρκαγιάς που ξέσπασε κατά τις μεσημβρινές ώρες της (16η Αυγούστου 2026) στο νησί της Σαλαμίνας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επικαλείται για μία ακόμη φορά την κλιματική αλλαγή, λες και αυτή εμφανίστηκε ξαφνικά το 2019.
Επτά χρόνια διακυβέρνησης, εκατοντάδες εκατομμύρια σε μέσα, προσλήψεις και τεχνολογία, και το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: η χώρα κυνηγάει τις φωτιές αντί να τις προλαβαίνει.
Καθαρισμοί οικοπέδων καθυστερούν, δασική βιομάζα συσσωρεύεται, εναέρια μέσα συγκρούονται με τραγικές συνέπειες και οι πολίτες μένουν να βλέπουν τις περιουσίες τους να γίνονται στάχτη.
Οι αποζημιώσεις ανακοινώνονται με καθυστέρηση και οι υποσχέσεις για γρήγορη αποκατάσταση ακούγονται πλέον κούφιες. Το επιτελικό κράτος αποδεικνύεται ανίκανο να συντονίσει στοιχειώδεις ενέργειες πρόληψης.
Αντί για πραγματική μεταρρύθμιση, η κυβέρνηση προτιμά την επικοινωνιακή διαχείριση της καταστροφής. Οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα με καμένη γη και χαμένες ζωές, ενώ η πολιτική ηγεσία συνεχίζει να μιλάει για επιτυχίες που δεν υπάρχουν στην πράξη.
Και κάτι ακόμα: Η περίοδος των πυρκαγιών δεν έχει τελειώσει…
