Πίεση στον Ε.Μακρόν: Γιατί παράγοντες της γαλλικής ναυτιλίας θέλουν συνεργασία με Ιράν και Ρωσία

Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ φέρνει την κυβέρνηση του Εμανουέλ Μακρόν αντιμέτωπη με ένα δύσκολο δίλημμα.

Από τη μία πλευρά η Γαλλία επιδιώκει να διατηρήσει τη σκληρή γραμμή της Ευρώπης απέναντι στη Ρωσία και να πιέσει το Ιράν, από την άλλη η ναυτιλιακή αγορά βλέπει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με όλες τις πλευρές που μπορούν να επηρεάσουν την εμπορική ναυσιπλοΐα.

Η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ έχει ήδη προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στη διεθνή ναυτιλία, με τις διελεύσεις εμπορικών πλοίων να έχουν περιοριστεί δραστικά.

Οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις ζητούν πρωτίστως ασφάλεια, προβλεψιμότητα και σαφείς κανόνες, ανεξάρτητα από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Πρόσφατες συζητήσεις μεταξύ δυτικών κυβερνήσεων και εκπροσώπων της ναυτιλιακής βιομηχανίας επικεντρώθηκαν ακριβώς στην επανέναρξη της ασφαλούς διέλευσης.

Για τη Γαλλία, το ζήτημα είναι ακόμη πιο σύνθετο.

Ο Μακρόν έχει ταχθεί υπέρ της ενίσχυσης των κυρώσεων στη Ρωσία και έχει ζητήσει αυστηρότερα μέτρα κατά του λεγόμενου «σκιώδους στόλου» που μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο.

Βέβαια, η επιχειρηματική πραγματικότητα είναι διαφορετική από τη διπλωματική.

Οι ναυτιλιακές εταιρείες ενδιαφέρονται για τη διατήρηση των εμπορικών διαδρομών και την αποφυγή νέων περιορισμών που αυξάνουν το κόστος μεταφοράς, ασφάλισης και καυσίμων.

Αυτό δημιουργεί πίεση για πρακτικούς διαύλους επικοινωνίας ακόμη και με χώρες με τις οποίες η Ευρώπη βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση, όπως το Ιράν και η Ρωσία.

Το ερώτημα για τον Μακρόν είναι επομένως αν μπορεί να διατηρήσει την πολιτική πίεση προς Μόσχα και Τεχεράνη, χωρίς να επιβαρύνει περαιτέρω τις γαλλικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις και το ευρωπαϊκό εμπόριο.

Η ναυτιλία δεν ζητά κατ’ ανάγκη πολιτική προσέγγιση με Ρωσία και Ιράν, ζητά ωστόσο να μπορεί να κινείται.