
Η κατάσταση στην αξιωματική αντιπολίτευση θυμίζει πλέον σουρεαλιστικό θέατρο σκιών, με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη νεοσύστατη ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα να οδεύουν προς μια πρωτοφανή «συγκατοίκηση» (και σύγκρουση) ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Η πολιτική πραγματικότητα έχει ξεπεράσει κάθε φαντασία, δημιουργώντας ένα σκηνικό όπου τα όρια μεταξύ κομματικής αξιοπρέπειας και πολιτικής επιβίωσης έχουν πλήρως διαγραφεί.
Το «Support» του Φάμελλου και το Παράδοξο της ΔΕΘ
Η εικόνα που περιγράφετε για τη ΔΕΘ δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα. Ο Σωκράτης Φάμελλος, ως επικεφαλής ενός ΣΥΡΙΖΑ που φυλλορροεί, βρίσκεται στην παράδοξη θέση να δηλώνει ότι στηρίζει «συντροφικά» το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα (ΕΛΑΣ) και ότι δεν το βλέπει αντιπαραθετικά.
Στην πράξη, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να αποδέχεται οικειοθελώς τον ρόλο του… «πρώτου ονόματος» που ανοίγει το πρόγραμμα, προετοιμάζοντας το έδαφος για τον «σταρ» Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος εμφανίζεται ως ο φυσικός ηγέτης του χώρου και οιονεί αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Το Εσωτερικό Ξεκαθάρισμα: Φάμελλος εναντίον Παππά
Η δήλωση του Νίκου Παππά ότι «όποιος δέχεται πως ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε, δεν μπορεί να ηγείται», λειτούργησε ως θρυαλλίδα. Η αντίδραση του Σωκράτη Φάμελλου ήταν ακαριαία και σκληρή:
Ο Φάμελλος απομάκρυνε τον Νίκο Παππά από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.
Το Μήνυμα: Η κίνηση αυτή αποτελεί σαφή προειδοποίηση προς όσους αμφισβητούν τη γραμμή της «συνύπαρξης» με την ΕΛΑΣ, την ώρα που το κόμμα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.
Η στάση βουλευτών όπως ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος στην Αχαΐα αποτυπώνει ανάγλυφα την κρίση αξιών. Ο τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε δημόσια:
Ότι η κάθοδός του με την ΕΛΑΣ του Τσίπρα είναι «μονόδρομος».
Ότι αρνείται να παραιτηθεί από τη βουλευτική του έδρα ή έστω να ανεξαρτητοποιηθεί.
Αυτή η επιλογή –να παραμένει κανείς στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ενός κόμματος μόνο και μόνο για να διατηρεί τα προνόμια και τον μισθό, ενώ έχει ήδη «μετακομίσει» πολιτικά σε άλλον φορέα– αποτελεί το αποκορύφωμα του πολιτικού καιροσκοπισμού.
Με αυτά τα υλικά και αυτούς τους «οπλαρχηγούς», ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να χτίσει τον νέο προοδευτικό πόλο, αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ σε ρόλο πολιτικού ομηρείου, μετέωρο ανάμεσα στην ιστορική του συνέχεια και την πλήρη ρευστοποίηση.
